Στην επαρχία Ας-Σουγουέιντα (As-Suwayda) στη νότια Συρία ανακοινώθηκε πρόσφατα (Απρίλιος 2026) η ίδρυση του «Τάγματος Ταχείας Επέμβασης», το οποίο αποτελεί επίλεκτη δύναμη εντός της «Δρούζικης Εθνικής Φρουράς». Η κίνηση αυτή εντάσσεται στην ενίσχυση της δρούζικης αυτονομίας στην περιοχή μετά την πτώση του καθεστώτος Άσαντ στα τέλη του 2024 και το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε.
Ακολουθούν περισσότερες λεπτομέρειες για το τάγμα και τη στρατηγική του σημασία:
Σχετικά με το «Τάγμα Ταχείας Επέμβασης»
Σύνθεση και στόχος:
Το τάγμα αποτελείται από δεκάδες επίλεκτους μαχητές, εξοπλισμένους με ελαφρύ και μεσαίο οπλισμό και με υψηλή κινητικότητα. Δημιουργήθηκε για να παρέχει άμεση αντίδραση σε απειλές ασφαλείας, όπως διεισδύσεις του ISIS, επιδρομές βεδουινικών πολιτοφυλακών που δρουν στην περιοχή ή συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας της προσωρινής συριακής κυβέρνησης (GSS).
Διοίκηση και υπαγωγή:
Το τάγμα λειτουργεί υπό την ομπρέλα της «Εθνικής Φρουράς», ενός ενιαίου στρατιωτικού φορέα που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2025 και συγκεντρώνει περίπου 30 ένοπλες ομάδες. Υπάγεται στην ηγεσία του πνευματικού ηγέτη των Δρούζων, σεΐχη Χικμάτ αλ-Χάτζρι, ο οποίος ακολουθεί σκληρή γραμμή απαιτώντας ευρεία αυτονομία.
Η σημασία για το Ισραήλ και τον έλεγχο της νότιας Συρίας
Το Ισραήλ ως «προστάτης των μειονοτήτων»:
Το Ισραήλ έχει τοποθετηθεί τον τελευταίο χρόνο ως προστάτης των Δρούζων στη Συρία. Σύμφωνα με αναφορές, οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις πραγματοποίησαν αεροπορικές επιθέσεις εναντίον στόχων της συριακής κυβέρνησης και εχθρικών πολιτοφυλακών που έπληξαν τους Δρούζους, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων τον Μάρτιο του 2026 ως απάντηση σε πλήγματα κατά αμάχων.
Δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» (Buffer Zone):
Η ύπαρξη μιας ισχυρής και οργανωμένης δρούζικης δύναμης, όπως αυτό το τάγμα, εξυπηρετεί το ισραηλινό συμφέρον να αποτρέψει την εκ νέου εγκατάσταση δυνάμεων που υποστηρίζονται από τζιχαντιστικά ή φανατικά στοιχεία κοντά στα σύνορα.
Έμμεσος έλεγχος:
Το Ισραήλ δεν ελέγχει επίσημα την Ας-Σουγουέιντα, όμως η δημιουργία τέτοιων δυνάμεων ενισχύει την εξάρτηση των Δρούζων από την ισραηλινή βοήθεια και προστασία (κάτι που μερικές φορές αποκαλείται «νέα συμμαχία αίματος»). Η προσωρινή συριακή κυβέρνηση κατηγορεί τον αλ-Χάτζρι για συνεργασία με το Ισραήλ με στόχο τον διαμελισμό της Συρίας και τη δημιουργία ανεξάρτητης οντότητας στο νότο.
Σταθεροποίηση των συνόρων:
Η δύναμη αυτή βοηθά στον περιορισμό της λαθρεμπορίας ναρκωτικών (καπταγόν) και όπλων προς την Ιορδανία και το Ισραήλ-ένα έργο που η κεντρική κυβέρνηση στη Δαμασκό δυσκολεύεται να εκτελέσει.
Συνοψίζοντας:
Η ίδρυση του τάγματος αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς την de facto διάλυση της Συρίας σε αυτόνομες μονάδες. Για το Ισραήλ, πρόκειται για θετική εξέλιξη βραχυπρόθεσμα, καθώς απομακρύνει απειλές από τα σύνορα, αλλά ενέχει τον κίνδυνο μακροχρόνιας εμπλοκής σε μια σύνθετη εσωτερική συριακή σύγκρουση.
Αντίδραση του συριακού καθεστώτος
Η προσωρινή συριακή κυβέρνηση στη Δαμασκό, υπό την ηγεσία του Άχμεντ αλ-Σάρα (γνωστού ως «Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τζουλάνι»), θεωρεί τη δημιουργία τέτοιων δυνάμεων ως επικίνδυνη πρόκληση απέναντι στην κεντρική κυριαρχία. Παρά τις επίσημες δηλώσεις συμφιλίωσης, οι σχέσεις μεταξύ Δαμασκού και Ας-Σουγουέιντα βρίσκονται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο.
Αντίδραση της προσωρινής κυβέρνησης
1. Κατηγορίες για «προδοσία» και συνεργασία με το Ισραήλ
Η επίσημη Δαμασκός υιοθετεί σκληρή γραμμή κατηγορώντας την ηγεσία της «Δρούζικης Εθνικής Φρουράς» (και κατ’ επέκταση το νέο επίλεκτο τάγμα) για άμεσο συντονισμό με την «ισραηλινή κατοχή». Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η στρατιωτική αυτονομία στην Ας-Σουγουέιντα αποτελεί μέρος ισραηλινού σχεδίου για τη δημιουργία «κράτους-ζώνης ασφαλείας» που θα διαμελίσει τη νότια Συρία και θα εξυπηρετήσει την ασφάλεια των Υψιπέδων του Γκολάν εις βάρος της συριακής ενότητας.
2. Απαίτηση διάλυσης των πολιτοφυλακών και ένταξής τους στον εθνικό στρατό
Η βασική θέση του αλ-Σάρα είναι ότι δεν υπάρχει χώρος για «τοπικούς στρατούς» στη νέα Συρία. Η Δαμασκός πρότεινε έναν «οδικό χάρτη» για την ενσωμάτωση των δρούζικων δυνάμεων στο υπουργείο Εσωτερικών και Ασφάλειας της προσωρινής κυβέρνησης (GSS), με την υπόσχεση ότι οι δυνάμεις ασφαλείας στην περιοχή θα είναι τοπικές. Η ίδρυση του «Τάγματος Ταχείας Επέμβασης» θεωρείται πλήρης απόρριψη αυτής της πρότασης και δήλωση στρατιωτικής ανεξαρτησίας.
3. Χρήση «δυνάμεων αντιπροσώπων» και άμεσες συγκρούσεις
Η προσωρινή κυβέρνηση επιχειρεί να αποσταθεροποιήσει την Ας-Σουγουέιντα με έμμεσα και άμεσα μέσα:
- Στρατολόγηση βεδουινικών φυλών: Η Δαμασκός έδωσε το «πράσινο φως» και λογιστική υποστήριξη σε πολιτοφυλακές βεδουινικών φυλών για επιθέσεις σε δρούζικα χωριά, σε μια προσπάθεια αποδυνάμωσης των Δρούζων εκ των έσω.
- Στρατιωτικές συγκρούσεις: Τον Νοέμβριο του 2025 και στις αρχές του 2026 σημειώθηκαν σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας της Δαμασκού (GSS) και της Εθνικής Φρουράς, με χρήση βαρέων όπλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η ίδρυση του νέου τάγματος αποσκοπεί ακριβώς στην αντιμετώπιση τέτοιων προσπαθειών εισβολής.
4. Πολιτική «περιορισμένης υπομονής»
Ο πρόεδρος αλ-Σάρα δήλωσε ότι «προσπαθεί να δείξει υπομονή», αλλά προειδοποίησε ότι κάθε επίθεση κατά κυβερνητικών δυνάμεων ή προσπάθεια επίσημης απόσχισης θα αντιμετωπιστεί με σκληρότητα. Ωστόσο, η ελευθερία δράσης του είναι πολύ περιορισμένη λόγω της ισραηλινής απειλής· αεροπορικές επιθέσεις κατά κυβερνητικών στόχων στην Ας-Σουγουέιντα και στη Δαμασκό κατέστησαν σαφές ότι μια ευρείας κλίμακας επίθεση κατά των Δρούζων θα προκαλούσε ισχυρή ισραηλινή αντίδραση.
Για την προσωρινή κυβέρνηση, το «Τάγμα Ταχείας Επέμβασης» αποτελεί «κόκκινο πανί». Η Δαμασκός το βλέπει ως εκτελεστικό βραχίονα της ισραηλινής πολιτικής και βασικό εμπόδιο για την εδραίωση του ελέγχου της στο νότο, αλλά προς το παρόν αναγκάζεται να περιοριστεί σε χαμηλής έντασης συγκρούσεις και σε προσπάθειες οικονομικής και πολιτικής «ασφυξίας».
nziv.net