Σαφές μήνυμα για τον βαθύ εκνευρισμό της Τουρκίας απέναντι στη στρατηγική σύγκλιση Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ έστειλε ο αντιστράτηγος ε.α. Λάζαρος Καμπουρίδης, μιλώντας στο Radio Max και τον Δημήτρη Κολιό. Ο έμπειρος αναλυτής υπογράμμισε ότι η Άγκυρα βλέπει πλέον τη συγκεκριμένη συνεργασία ως σοβαρό στρατηγικό πρόβλημα, καθώς θεωρεί ότι περιορίζει το πεδίο κινήσεών της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο κ. Καμπουρίδης θύμισε ότι η Τουρκία είχε αναπτύξει από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στενή στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, ως αντίβαρο τότε στη σχέση Ελλάδας–Συρίας. Μάλιστα, όπως ανέφερε, την περίοδο της κρίσης με τους S-300 στην Κύπρο, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία εκπαιδευόταν με το Ισραήλ σε σενάρια καταστροφής των κυπριακών αντιαεροπορικών συστημάτων.
«Να δείτε πώς αλλάζουν οι καιροί», σχολίασε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι σήμερα η Τουρκία βρίσκεται στην αντίθετη θέση: βλέπει την Ελλάδα και την Κύπρο να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους με το Ισραήλ και αντιδρά με νευρικότητα.
Σύμφωνα με τον Λάζαρο Καμπουρίδη, η ρητορική του Χακάν Φιντάν, ο οποίος κατηγόρησε Ελλάδα και Κύπρο ότι συμπλέουν με το Ισραήλ εναντίον μουσουλμανικών χωρών, αποτελεί ένδειξη αδυναμίας και όχι ισχύος. Ο ίδιος εκτίμησε ότι η Άγκυρα επιχειρεί να στρέψει τον μουσουλμανικό κόσμο κατά της Ελλάδας, επειδή φοβάται πως το Ισραήλ, μετά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, μπορεί να στραφεί στρατηγικά εναντίον της Τουρκίας.
Κατά τον αντιστράτηγο ε.α., βασικός στόχος της Άγκυρας είναι να «σπάσει» τη στρατιωτική και πολιτική σχέση Ελλάδας–Ισραήλ. Όπως εξήγησε, η συνεργασία αυτή δίνει στο Ισραήλ στρατηγικό βάθος, ενώ παράλληλα ενισχύει την Ελλάδα με κοινές ασκήσεις, προγράμματα, εξοπλισμούς και συστήματα που μπορούν να βλέπουν βαθιά μέσα στην τουρκική επικράτεια.
Ο Λάζαρος Καμπουρίδης στάθηκε ιδιαίτερα και στη λεγόμενη Διακήρυξη των Αθηνών, υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία τη χρησιμοποιεί ως εργαλείο πίεσης κατά της Ελλάδας. Όπως είπε, η Άγκυρα υπενθυμίζει διαρκώς στην Αθήνα ότι οι κινήσεις της στο Αιγαίο δεν πρέπει να ξεπερνούν τα έξι ναυτικά μίλια και ότι όλα τα υπόλοιπα «θα συζητηθούν».
«Η Τουρκία επανέρχεται και μας υπενθυμίζει ότι η Διακήρυξη Φιλίας φτιάχτηκε για την Τουρκία», ανέφερε με νόημα, επισημαίνοντας ότι η Άγκυρα επιχειρεί να παρουσιάσει κάθε ελληνική κίνηση πέρα από τα 6 ν.μ. ως πρόκληση.
Σημαντικό μέρος της παρέμβασής του αφιερώθηκε και στο περιστατικό με ολλανδικό πλοίο κοντά στην Κάσο, το οποίο, σύμφωνα με δημοσιεύματα, αποχώρησε ύστερα από τουρκική παρέμβαση, ενώ εκτελούσε εργασίες περισυλλογής παλαιού τηλεπικοινωνιακού καλωδίου για λογαριασμό αμερικανικής εταιρείας και με άδεια ελληνικής αρχής.
Ο κ. Καμπουρίδης χαρακτήρισε την υπόθεση «απαράδεκτη» και τη συνέδεσε με την πάγια τουρκική πρακτική αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Όπως εξήγησε, η Τουρκία δεν περιορίζεται πλέον στο να αμφισβητεί περιοχές υφαλοκρηπίδας ή ΑΟΖ, αλλά απαιτεί από πλοία που επιχειρούν πέραν των έξι ναυτικών μιλίων να λαμβάνουν άδεια από την ίδια.
«Η Τουρκία λέει ότι πέρα από τα έξι ναυτικά μίλια θα ζητάς την άδειά μου», τόνισε, σημειώνοντας πως τέτοιες υποχωρήσεις δημιουργούν προηγούμενα.
Ο αντιστράτηγος ε.α. αναφέρθηκε επίσης στην ενόχληση της Τουρκίας από την αναβάθμιση της αμερικανικής παρουσίας στην Κύπρο, αλλά και από την παρουσία ευρωπαϊκών πολεμικών πλοίων στην περιοχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όπως προκύπτει από την ανάλυσή του, εξελίσσεται πλέον σε κρίσιμο κρίκο της νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Παράλληλα, σχολίασε και τις δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία είχε αναφερθεί στην ανάγκη ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ώστε η ΕΕ να μην επηρεάζεται από χώρες όπως η Ρωσία, η Τουρκία και η Κίνα. Ο κ. Καμπουρίδης υπογράμμισε ότι, ακόμη κι αν στη συνέχεια υπήρξαν διορθωτικές κινήσεις, η ουσία είναι ότι η δήλωση ειπώθηκε και καταγράφηκε.
Κατά την εκτίμησή του, η Ευρώπη αρχίζει σταδιακά να αντιλαμβάνεται ότι η Τουρκία εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό, κρατά διφορούμενη στάση απέναντι στη Ρωσία και επιδιώκει να επηρεάζει τις ευρωπαϊκές αποφάσεις από μέσα.
Το συμπέρασμα της παρέμβασης Καμπουρίδη είναι ξεκάθαρο: η Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη στρατηγική θέση, επειδή βλέπει να συγκροτείται απέναντί της ένας άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, με αμερικανικές και ευρωπαϊκές προεκτάσεις. Γι’ αυτό και αντιδρά με απειλές, ρητορική περί «προκλήσεων», αμφισβητήσεις στο Αιγαίο και προσπάθεια αποδόμησης των νέων συμμαχιών της Αθήνας και της Λευκωσίας.