Η επίσκεψη μουσουλμάνων θεολόγων με καταγωγή από το Μαρόκο στη Θράκη ανέδειξε το πνεύμα φιλοξενίας των νόμιμων Μουφτειών Κομοτηνής και Ξάνθης, αλλά ταυτόχρονα αποκάλυψε, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, τις άτεχνες προσπάθειες του ψευδομουφτή Μουσταφά Τράμπα να συγκαλύψει την ανεπάρκειά του και την έλλειψη σχέσεων του με τους μουσουλμάνους διεθνώς.
Στην Κομοτηνή, η αποστολή έτυχε θερμής υποδοχής από τον Σοφολογιότατο Τοποτηρητή Μουφτή, Δρ. Γιασάρ Σερίφ Δαμάδογλου, ο οποίος μερίμνησε για την φιλοξενία και τους ξενάγησε στα τεμένη της περιοχής. Αντίστοιχα, στην Ξάνθη, τη φιλοξενία ανέλαβαν ο Τοποτηρητής Μουφτής Σουχεΐπ Ιμάμ και η ΔΕΜΠ Ξάνθης, ενισχύοντας το πνεύμα συνεργασίας και αδελφοσύνης.
Ο κ. Τράμπα απέφυγε τις επαφές με τους ξένους επισκέπτες στο Δημάριο, προφανώς επειδή είχαν προηγηθεί επαφές τους με τους νόμιμους Μουφτήδες. Ίσως, βέβαια, η άρνηση να ήταν και θέμα πρακτικό.
Η έλλειψη γνώσης της αραβικής γλώσσας και η περιορισμένη θεολογική του κατάρτιση θα καθιστούσαν τη συνεννόηση μαζί τους αδύνατη. Ή ίσως, πολύ απλά, οι επισκέπτες δεν ταίριαζαν στο αφήγημα «πας μουσουλμάνος, Τούρκος», αφού το Μαρόκο πέφτει κάπως μακριά από την επιρροή του Προξενείου, από όπου πιθανώς καθυστέρησε και η σχετική «έγκριση».
Το περιστατικό αυτό δεν είναι τυχαίο. Προστίθεται σε μια σειρά σπασμωδικών ενεργειών, όπως οι εκδιώξεις πιστών στα τεμένη Πλάτανος και Χουριέτ, που μετατρέπουν τους χώρους λατρείας σε κλαμπ με είσοδο.
Η θρησκευτική διπλωματία απαιτεί θεολογικό βάθος και γλωσσομάθεια, στοιχεία που οι νόμιμες Μουφτείες απέδειξαν ότι διαθέτουν, ανοίγοντας δίαυλο επικοινωνίας με το Μαρόκο. Η στάση του κ. Τράμπα, από την άλλη, επιβεβαιώνει την εσωστρέφεια ενός μηχανισμού που φαίνεται να λειτουργεί περισσότερο με όρους πολιτικής «πόρτας» παρά πνευματικής ηγεσίας. Όταν η θεολογία υποχωρεί μπροστά στις εντολές του Προξενείου, η απομόνωση από τον υπόλοιπο μουσουλμανικό κόσμο είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα. Αν σκοπός του κ. Τράμπα είναι να παριστάνει τον πορτιέρη, το μέλλον του ανήκει!