Η νέα έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ αποτυπώνει δραματικές ελλείψεις σε 38 υγειονομικές μονάδες και 6 προνοιακές δομές.
Κλειστές ΜΕΘ, ανενεργά χειρουργεία, κλινικές χωρίς βασικές ειδικότητες και χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό συνθέτουν την εικόνα κατάρρευσης.
Η Ομοσπονδία προχωρά σε παγκρήτια κινητοποίηση, καταγγέλλοντας ότι η νησιωτική Ελλάδα μπαίνει στην τουριστική περίοδο χωρίς ασφαλές υγειονομικό δίχτυ.
Με νοσοκομεία που λειτουργούν στα όρια της αντοχής τους, ΜΕΘ κλειστές ή υποστελεχωμένες, χειρουργικές αίθουσες εκτός λειτουργίας, γιατρούς και νοσηλευτές εξαντλημένους από χιλιάδες οφειλόμενα ρεπό και νησιά χωρίς βασικές ιατρικές ειδικότητες, η νέα έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ για τις υγειονομικές μονάδες σε Κρήτη, Αιγαίο, Κυκλάδες και Ιόνιο προκαλεί σοβαρό συναγερμό.
Η εικόνα που καταγράφεται σε 38 υγειονομικές μονάδες και 6 προνοιακές δομές αποτυπώνει ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που κρατιέται όρθιο με υπερεργασία, μετακινήσεις προσωπικού, επικουρικούς εργαζομένους και λύσεις ανάγκης. Το κρίσιμο ερώτημα επανέρχεται με ένταση: πρόκειται για απλή διοικητική αδυναμία ή για συνειδητή πολιτική εγκατάλειψης του ΕΣΥ, ιδίως στη νησιωτική Ελλάδα;
Η Ομοσπονδία προχωρά την Τετάρτη 27 Μαΐου σε μεγάλη παγκρήτια κινητοποίηση, με συγκέντρωση στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου, καταγγέλλοντας ότι η κατάσταση έχει ξεπεράσει πλέον τα όρια ασφαλείας για ασθενείς και εργαζόμενους.
Στο Βενιζέλειο, ένα από τα πιο επιβαρυμένα νοσοκομεία της χώρας, καταγράφονται 183 κενές θέσεις εργαζομένων. Από τις 15 κλίνες ΜΕΘ, οι τρεις παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ από τις οκτώ χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν μόλις οι πέντε. Η εικόνα αυτή δεν αφορά μια περιφερειακή δυσλειτουργία, αλλά κρίσιμη μονάδα υγείας που καλείται να καλύψει αυξημένες ανάγκες σε μια μεγάλη γεωγραφική περιοχή.
Στο ΠΑΓΝΗ, η Παιδοψυχιατρική Κλινική λειτουργεί πρακτικά με έναν μόνο γιατρό, ενώ στη ΜΕΘ Παίδων καταγράφονται σοβαρές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Πρόκειται για δομές υψηλής ευαισθησίας, όπου η υποστελέχωση δεν αποτελεί απλώς οργανωτικό πρόβλημα, αλλά άμεσο κίνδυνο για την ποιότητα και την ασφάλεια της περίθαλψης.
Κρήτη: Νοσοκομεία με κλειστές κλινικές, ελλείψεις και εξαντλημένο προσωπικό
Στα Χανιά, σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, οι ελλείψεις φτάνουν το 40% έως 45% των οργανικών θέσεων. Η Πνευμονολογική Κλινική έχει κλείσει, ενώ στα επείγοντα υπηρετούν μόλις δύο γιατροί. Το αποτέλεσμα είναι πολύωρες αναμονές, ασθενείς σε συνθήκες πίεσης και υγειονομικοί που καλούνται να σηκώσουν βάρος πέρα από κάθε λογικό όριο.
Από τα επτά χειρουργικά τραπέζια λειτουργούν μόνο τρία, ενώ μία από τις δύο ΜΕΘ υπολειτουργεί. Η πραγματικότητα αυτή ακυρώνει στην πράξη κάθε κυβερνητική διαβεβαίωση περί ενίσχυσης του ΕΣΥ και αποκαλύπτει τη μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις ανακοινώσεις και στην καθημερινότητα των δημόσιων νοσοκομείων.
Αντίστοιχα ανησυχητική είναι η κατάσταση στο Ρέθυμνο, όπου από τους 92 γιατρούς που προβλέπει το οργανόγραμμα υπηρετούν μόνο 64. Οι ψυχιατρικές υπηρεσίες υπολειτουργούν, καθώς οι ελλείψεις προσωπικού δεν επιτρέπουν ομαλή και πλήρη κάλυψη των αναγκών.
Στον Άγιο Νικόλαο, το νοσοκομείο έχει χάσει το 20% του προσωπικού του μέσα σε τέσσερα χρόνια. Στους εργαζόμενους οφείλονται πάνω από 18.000 ημέρες άδειας και ρεπό, στοιχείο που αποτυπώνει όχι απλώς εργασιακή πίεση, αλλά καθεστώς συστηματικής εξάντλησης.
Στην Ιεράπετρα υπηρετεί μόνο ένας αναισθησιολόγος και ένας παθολόγος, ενώ στη Σητεία το νοσοκομείο παραμένει περίπου δύο χρόνια χωρίς παθολόγο. Οι ελλείψεις αυτές δεν μπορούν να θεωρηθούν προσωρινές. Αφορούν βασικές ειδικότητες, χωρίς τις οποίες η καθημερινή λειτουργία ενός νοσοκομείου υποβαθμίζεται ριζικά.
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να μιλά για αναβάθμιση της δημόσιας υγείας, την ώρα που μεγάλα τμήματα της Κρήτης καλύπτονται με αποσπασματικές λύσεις, εφημερίες στο όριο και προσωπικό που εργάζεται χωρίς επαρκή ανάπαυση. Η πολιτική ευθύνη δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τεχνικούς όρους και διοικητικές δικαιολογίες.
Νησιωτική Ελλάδα χωρίς ασφαλές υγειονομικό δίχτυ
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη στα μικρότερα νησιά και στις απομακρυσμένες περιοχές, όπου οι δομές υγείας καλούνται να εξυπηρετήσουν μόνιμους κατοίκους, εποχικούς εργαζόμενους και εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες κατά την τουριστική περίοδο.
Στην Κω δεν υπάρχει κανένας παθολόγος, ενώ η Παθολογική Κλινική στηρίζεται σε γιατρό με δελτίο παροχής υπηρεσιών και σε γενικούς γιατρούς. Σε ένα νησί με υψηλή τουριστική κίνηση, η απουσία βασικής ειδικότητας συνιστά θεσμική αποτυχία πρώτου μεγέθους.
Στη Λήμνο δεν υπηρετεί ουρολόγος, γαστρεντερολόγος ή αναισθησιολόγος, ενώ η ΜΕΘ δεν λειτούργησε ποτέ λόγω ελλείψεων. Στη Σάμο δεν υπάρχει παθολόγος, οφθαλμίατρος, ΩΡΛ, νευροχειρουργός ή ογκολόγος. Οι βάρδιες βγαίνουν κυριολεκτικά στο όριο, με μία νοσηλεύτρια ανά βάρδια, εικόνα που αποτυπώνει την πλήρη απογύμνωση κρίσιμων υπηρεσιών.
Στη Ρόδο, έναν από τους μεγαλύτερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας, οι οφειλές σε ρεπό προς τους εργαζομένους προσεγγίζουν τις 16.000. Από τις επτά χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν μόνο δύο, ενώ ο υπερσύγχρονος μαγνητικός τομογράφος λειτουργεί μία φορά την εβδομάδα λόγω έλλειψης προσωπικού. Η ύπαρξη εξοπλισμού χωρίς προσωπικό αποδεικνύει ότι η βιτρίνα των υποδομών δεν αρκεί όταν το ανθρώπινο δυναμικό εγκαταλείπεται.
Στις Κυκλάδες, η εικόνα είναι ανάλογη. Στη Σύρο λείπουν κρίσιμες ειδικότητες, όπως νευρολόγος, ψυχίατρος και δερματολόγος. Στην Τήνο, το Κέντρο Υγείας στηρίζεται ουσιαστικά σε δύο αγροτικούς γιατρούς. Στη Μήλο υπηρετούν μόνο δύο νοσηλευτές, ενώ στην Ίο δεν υπάρχει παιδίατρος.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ για το νοσοκομείο της Σαντορίνης. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία, γιατροί με δελτίο παροχής υπηρεσιών λαμβάνουν αμοιβές που μπορεί να φτάνουν ετήσια επίπεδα 100.000 ευρώ για λίγες ημέρες εργασίας τον μήνα, ενώ οι μόνιμοι εργαζόμενοι του ΕΣΥ παραμένουν με χαμηλούς μισθούς και συχνά δεν μπορούν να βρουν κατοικία στο νησί.
Η αντίφαση είναι κραυγαλέα. Το κράτος δυσκολεύεται να στελεχώσει μόνιμα τις δομές του, καταφεύγει σε ακριβές προσωρινές λύσεις και αφήνει τους μόνιμους υγειονομικούς χωρίς ουσιαστικά κίνητρα παραμονής, στέγασης και αξιοπρεπούς εργασίας.
Δραματική είναι και η κατάσταση στις προνοιακές δομές. Στο ΚΚΠΠ Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με την καταγγελία, εργαζόμενοι φτάνουν στο σημείο να ζητούν φάρμακα ή να τα πληρώνουν από την τσέπη τους για ασθενείς που αδυνατούν να τα αγοράσουν, καθώς υπάρχει μόνο ένας ιδιώτης γενικός γιατρός, ο οποίος δεν μπορεί να συνταγογραφήσει.
Η έκθεση της ΠΟΕΔΗΝ περιγράφει ένα ΕΣΥ που λειτουργεί με διαρκή υπέρβαση των εργαζομένων και με συνεχή υποχώρηση των θεσμικών του εγγυήσεων. Νοσοκομεία χωρίς παθολόγους, ΜΕΘ που δεν άνοιξαν ποτέ, κλειστές κλινικές, ανενεργά χειρουργεία και προσωπικό στα όρια της εξουθένωσης συνθέτουν την πραγματική εικόνα πίσω από τις κυβερνητικές διακηρύξεις.
Η νησιωτική Ελλάδα εισέρχεται στην πιο απαιτητική περίοδο του χρόνου χωρίς επαρκές υγειονομικό δίχτυ ασφαλείας. Οι ανάγκες αυξάνονται κάθε καλοκαίρι, όμως οι δομές υγείας συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται με λογική προσωρινής διαχείρισης και όχι με σχέδιο μόνιμης ενίσχυσης.
Η πολιτική επιλογή της διαρκούς υποστελέχωσης έχει συνέπειες. Τις πληρώνουν οι ασθενείς που περιμένουν, οι εργαζόμενοι που καταρρέουν, οι νησιώτες που στερούνται βασικές υπηρεσίες και οι τουρίστες που βρίσκονται σε περιοχές χωρίς επαρκή ιατρική κάλυψη. Το ΕΣΥ δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται προσωπικό, μισθολογικά κίνητρα, στέγη για τους υγειονομικούς στα νησιά, άνοιγμα κλειστών κλινών και σταθερή χρηματοδότηση.
Όσο αυτά δεν γίνονται, η συζήτηση για τη δημόσια υγεία δεν μπορεί να περιορίζεται σε επικοινωνιακές διαβεβαιώσεις. Η εικόνα που παρουσιάζει η ΠΟΕΔΗΝ είναι εικόνα συστήματος που κρατιέται από την αυτοθυσία των εργαζομένων και όχι από την επάρκεια της κρατικής πολιτικής.
primenews.press