Η φωτιά που ξέσπασε στη Σαλαμίνα δεν ήταν ακόμη ένα συνηθισμένο πύρινο μέτωπο. Εκδηλώθηκε κυριολεκτικά μια ανάσα από τον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, την καρδιά του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, προκαλώντας εύλογη ανησυχία για μια από τις σημαντικότερες στρατηγικές εγκαταστάσεις της χώρας.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό σκάνδαλο: πώς είναι δυνατόν δίπλα στον Ναύσταθμο να έχει δημιουργηθεί ένας χώρος γεμάτος σκουπίδια, μπάζα και κάθε λογής καύσιμη ύλη; Ποιος γνώριζε την κατάσταση; Ποιος είχε την ευθύνη να την απομακρύνει; Πόσο καιρό παρέμενε εκεί αυτή η επικίνδυνη κατάσταση και γιατί δεν αντιμετωπίστηκε πριν από την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου;
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει κάνει την «πρόληψη» σημαία της κάθε καλοκαίρι. Όμως πρόληψη δεν σημαίνει να στέλνεις πυροσβεστικά αεροσκάφη όταν η φωτιά έχει ήδη ξεσπάσει. Πρόληψη σημαίνει να μην επιτρέπεις να συσσωρεύεται καύσιμη ύλη δίπλα σε κρίσιμες εθνικές υποδομές.
Και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε για οποιαδήποτε υποδομή. Μιλάμε για τον Ναύσταθμο όπου βρίσκεται μεγάλο μέρος του ελληνικού στόλου και τεράστια περιουσία του ελληνικού Δημοσίου. Το γεγονός ότι τελικά δεν υπήρξαν ζημιές σε πλοία και εγκαταστάσεις δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως κυβερνητικό άλλοθι. Το ότι αποφεύχθηκε η καταστροφή δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε εγκληματικός κίνδυνος.
Ακόμη πιο επιτακτική είναι η ανάγκη να διερευνηθούν οι συνθήκες υπό τις οποίες ξεκίνησε η πυρκαγιά. Δεν υπάρχει σήμερα τεκμηριωμένο στοιχείο που να αποδεικνύει εμπρησμό και δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως δεδομένο κάτι που δεν έχει αποδειχθεί. Όμως, σε έναν χώρο με τόσο μεγάλη συγκέντρωση απορριμμάτων και εύφλεκτων υλικών, κάθε ενδεχόμενο πρέπει να εξεταστεί εξονυχιστικά, από την αμέλεια και την τυχαία ανάφλεξη έως την πιθανότητα σκόπιμης ενέργειας.
Το κρίσιμο ερώτημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι πλέον αμείλικτο: ΠΟΙΟΣ ΑΦΗΣΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟ; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΦΩΤΙΑ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΝΑΥΣΤΑΘΜΟΥ;
makeleio