Η Ινδία επιχειρεί να κάνει ένα ακόμη βήμα προς την ανάπτυξη υπολογιστικών υποδομών στο Διάστημα, με τη νεοφυή εταιρεία TakeMe2Space να προγραμματίζει για την 1η Οκτωβρίου 2026 την εκτόξευση του MOI-1A, ενός δορυφόρου που έχει σχεδιαστεί ώστε να επεξεργάζεται δεδομένα απευθείας σε τροχιά.
Ο δορυφόρος, βάρους κάτω των 50 κιλών, θα εκτοξευθεί με πύραυλο της SpaceX στο πλαίσιο της αποστολής Transporter-18 και θα φέρει επεξεργαστές Nvidia Orin NX, οι οποίοι θα χρησιμοποιούνται για εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και edge computing.
Στόχος της TakeMe2Space είναι να περιορίσει την ανάγκη μεταφοράς τεράστιου όγκου ακατέργαστων δεδομένων από το Διάστημα προς τη Γη. Αντί να αποστέλλεται ολόκληρο το σύνολο των δεδομένων που συλλέγει ένας δορυφόρος, η επεξεργασία θα πραγματοποιείται απευθείας σε τροχιά και στη συνέχεια θα μεταδίδεται στη Γη μόνο το τελικό αποτέλεσμα ή η ανάλυση.
Η εταιρεία ανακοίνωσε ότι έχει ήδη εξασφαλίσει 23 πελάτες για την αποστολή, μεταξύ των οποίων εταιρείες γεωγραφικών πληροφοριακών συστημάτων και εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Οι εμπορικές εφαρμογές αφορούν, μεταξύ άλλων, τη γεωργία, την εξόρυξη, τη διαχείριση εφοδιαστικών αλυσίδων και τον ασφαλιστικό κλάδο. Στους πελάτες περιλαμβάνεται επίσης η αμερικανική εταιρεία διαστημικής ανάλυσης δεδομένων Little Place Labs.
AI μοντέλα απευθείας σε τροχιά
Σύμφωνα με τον ιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο της TakeMe2Space, Ronak Samantray, οι πελάτες θα έχουν τη δυνατότητα να ανεβάζουν δικά τους μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης στον δορυφόρο.
Όταν ο MOI-1A περνά πάνω από μια προκαθορισμένη περιοχή, θα μπορεί να επεξεργάζεται επί τόπου τα δεδομένα που συλλέγει και να μεταδίδει στη Γη μόνο την ανάλυση.
Η λογική πίσω από το εγχείρημα είναι κυρίως οικονομική. Εταιρείες που σήμερα πληρώνουν για τη λήψη τεράστιων ποσοτήτων δορυφορικών δεδομένων μπορούν, σύμφωνα με την TakeMe2Space, να μειώσουν σημαντικά το κόστος, πληρώνοντας περισσότερο για υπολογιστική ισχύ σε τροχιά αλλά λιγότερο για τη μετάδοση των δεδομένων.
Ο MOI-1A δεν αποτελεί ένα πλήρες «διαστημικό data center», αλλά έναν δορυφόρο edge computing. Διαθέτει περίπου 150 Watt ισχύος, πολύ χαμηλότερη από τις υποδομές που σχεδιάζουν άλλες εταιρείες για μεγάλης κλίμακας υπολογιστικά συστήματα στο Διάστημα.
Η SpaceX και η Starcloud, για παράδειγμα, εξετάζουν τη χρήση ισχυρότερων επεξεργαστών Nvidia, αντίστοιχων με εκείνους που χρησιμοποιούνται σε επίγεια κέντρα δεδομένων.
Από τους μικρούς δορυφόρους σε διαστημικά δίκτυα
Το επόμενο βήμα της TakeMe2Space είναι η ανάπτυξη μεγαλύτερων και διασυνδεδεμένων δορυφόρων, οι οποίοι θα μπορούν να εξυπηρετούν ταυτόχρονα πολλούς πελάτες.
Η εταιρεία έχει ήδη αποκτήσει εμπειρία στον συγκεκριμένο τομέα. Σε προηγούμενη δοκιμαστική αποστολή, στα τέλη του 2024, είχε καταφέρει να ανεβάσει εφαρμογές σε δορυφόρο, να πραγματοποιήσει επεξεργασία μέσω τεχνητής νοημοσύνης σε τροχιά και να μεταφέρει τα αποτελέσματα στη Γη.
Ακολούθησε ο δορυφόρος MOI-1, ο οποίος όμως χάθηκε μετά από αστοχία στο τρίτο στάδιο του πυραύλου εκτόξευσης.
Παρά το πλήγμα, η εταιρεία συνέχισε την ανάπτυξη της τεχνολογίας της και πλέον επιχειρεί να περάσει από το στάδιο της επίδειξης τεχνολογίας στην εμπορική αξιοποίηση.
Αποθήκευση κρίσιμων δεδομένων στο Διάστημα
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μία δεύτερη κατεύθυνση που εξετάζει η TakeMe2Space: τη χρήση δορυφόρων ως χώρων «ψυχρής αποθήκευσης» κρίσιμων δεδομένων.
Η εταιρεία στοχεύει κυρίως σε χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και πελάτες από τον τομέα της άμυνας, οι οποίοι θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν το Διάστημα ως πρόσθετο σημείο ασφαλείας για αντίγραφα δεδομένων, πέρα από τα συμβατικά επίγεια cloud.
Η TakeMe2Space αναφέρει ότι σχεδιάζει και κατασκευάζει στην Ινδία το μεγαλύτερο μέρος των υποσυστημάτων των δορυφόρων της, ενώ εισάγει συγκεκριμένα εξαρτήματα, όπως επεξεργαστές, ηλιακές κυψέλες και συστήματα πρόωσης.
Από το 2027 σχεδιάζει να περάσει σε μεγαλύτερους δορυφόρους, με αυξημένη υπολογιστική ισχύ και χαμηλότερο κόστος ανά μονάδα επεξεργασίας.
Εφόσον το εγχείρημα προχωρήσει σύμφωνα με τον σχεδιασμό, ο MOI-1A θα αποτελέσει ένα από τα πρώτα ουσιαστικά βήματα της Ινδίας προς μια νέα αγορά, στην οποία οι δορυφόροι δεν θα περιορίζονται στη συλλογή και μετάδοση δεδομένων, αλλά θα λειτουργούν ως αυτόνομες υπολογιστικές πλατφόρμες στο Διάστημα.