Σκληρή κριτική στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη Γερμανία και στη στρατηγική επιλογή προσέγγισης με την Τουρκία άσκησε ο διεθνολόγος Νίκος Παπαδάτος, μιλώντας στη Ναυτεμπορική TV.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρέθηκε το ερώτημα γιατί η Ευρώπη επιδιώκει τόσο έντονα τη συμμετοχή της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα, σε μια περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα εξακολουθεί να αμφισβητεί δικαιώματα της Ελλάδας και να μη σέβεται βασικές αρχές του διεθνούς δικαίου.
Ο Νίκος Παπαδάτος ξεκαθάρισε αρχικά ότι, κατά την άποψή του, δεν πρόκειται συνολικά για τους «Ευρωπαίους», αλλά κυρίως για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τη Γερμανία, που επιθυμούν στενότερες σχέσεις με την Τουρκία. Όπως είπε, η Τουρκία προμηθεύει την Ουκρανία με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, γεγονός που την καθιστά χρήσιμη στα σχέδια συγκεκριμένων ευρωπαϊκών κέντρων.
Ο ίδιος, ωστόσο, έθεσε το ερώτημα γιατί η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει τόσο μεγάλο ενδιαφέρον για την προστασία της Ουκρανίας, η οποία δεν είναι μέλος της, ενώ δεν επιδεικνύει την ίδια ευαισθησία για τα σύνορα της Κύπρου, που αποτελούν σύνορα της ίδιας της ΕΕ.
Σύμφωνα με τον Παπαδάτο, αυτή η στάση συνιστά πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών. Όπως υποστήριξε, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπορεί από τη μία να επικαλείται το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα και από την άλλη να επιδιώκει στρατηγική συνεργασία με μια Τουρκία που δεν σέβεται το Δίκαιο της Θάλασσας, δεν αποδέχεται βασικά ελληνικά δικαιώματα και εξακολουθεί να παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές στις σχέσεις της με Ελλάδα και Κύπρο.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για τη στάση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής απέναντι στη Ρωσία. Ο διεθνολόγος υποστήριξε ότι η σημερινή ευρωπαϊκή στρατηγική, με πρωταγωνιστικό ρόλο της Γερμανίας, επιδιώκει τη στρατηγική ήττα της Ρωσίας και την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος Πούτιν. Κατά τον ίδιο, πρόκειται για μια πολιτική που δεν βασίζεται στη διπλωματική διευθέτηση, αλλά στη συνέχιση μιας σύγκρουσης φθοράς.
Ο Παπαδάτος εκτίμησε ότι στο πεδίο των επιχειρήσεων στην Ουκρανία τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα παρουσιάζουν οι ευρωπαϊκές ηγεσίες. Ανέφερε ότι οι ουκρανικές δυνάμεις υποχωρούν σε κρίσιμα μέτωπα στο Ντονμπάς, στο Κουπιάνσκ, στο Χάρκοβο, στο Σούμι, στη Ζαπορίζια και στη Χερσώνα, ενώ κατηγόρησε ευρωπαϊκά κέντρα ότι «κοροϊδεύουν» την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Παράλληλα, έκανε λόγο για επικίνδυνη διολίσθηση της Ευρώπης σε λογικές σύγκρουσης, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή στάση, καθώς χώρες όπως η Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι εμφανίζονται πιο επιφυλακτικές απέναντι σε μια ευθεία αντιπαράθεση του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία.
Στο σκέλος της Τουρκίας, ο διεθνολόγος υπογράμμισε ότι η Άγκυρα δεν ενδιαφέρεται πλέον, όπως στο παρελθόν, για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίθετα, ενδιαφέρεται για τη συμμετοχή της σε αμυντικά προγράμματα και χρηματοδοτικά εργαλεία, όπως το SAFE, καθώς και για την αναβάθμιση του ρόλου της στη νατοϊκή αρχιτεκτονική.
Στο ίδιο πλαίσιο, σημείωσε ότι η Τουρκία, ως δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη του ΝΑΤΟ, διεκδικεί νέο ρόλο, νέα στρατηγεία και αυξημένο έλεγχο στην Ανατολή και στη Μεσόγειο. Αυτό, κατά τον Παπαδάτο, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για το πώς η Ελλάδα και η Κύπρος αντιμετωπίζονται μέσα στους ευρωπαϊκούς και νατοϊκούς σχεδιασμούς.
Κλείνοντας, ο Νίκος Παπαδάτος προειδοποίησε ότι η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής. Υποστήριξε ότι η σημερινή πολιτική του «διευθυντηρίου των Βρυξελλών», όπως το χαρακτήρισε, οδηγεί σε αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής ισχύος, οικονομικής και θεσμικής, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύει αρχές για τις οποίες η Ευρώπη αγωνίστηκε από τη Γαλλική Επανάσταση μέχρι σήμερα.