Επιμέλεια: Χρήστος Κωνσταντινίδης
Σε μια νέα αποκαλυπτική συζήτηση με τον Σερντάρ Ακινάν, η πρώην μεταφράστρια του FBI και αναλύτρια Σιμπέλ Έντμοντς ξετυλίγει το κουβάρι των διεθνών εξελίξεων, τοποθετώντας την Τουρκία στο επίκεντρο μιας “τέλειας καταιγίδας”. Στην προηγούμενη συνέντευξή της στο ίδιο κανάλι, στο Youtube, η αζεροϊρανή εξαπέλυσε “βόμβες” για Τουρκία, ΗΠΑ, Ισραήλ και Κύπρο, υποστηρίζοντας, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείας έχουν «ογκώδη αρχεία εκβιασμού κατά Ερντογάν».
Σε αυτήν τη συνέντευξη δεν περιορίζεται στα στενά όρια της τουρκικής πολιτικής σκηνής, αλλά συνδέει το εσωτερικό “αδιέξοδο” του Ερντογάν με τον παγκόσμιο μετασχηματισμό που καθοδηγείται από το “βαθύ κράτος” των ΗΠΑ και τις τεχνολογικές εξελίξεις.
Το Κουρδικό Ζήτημα και η Σκακιέρα του Ιράν
Η Έντμοντς υποστηρίζει ότι το πρόσφατο άνοιγμα της κυβέρνησης Ερντογάν-Μπαχτσελί προς τους Κούρδους (το λεγόμενο “άνοιγμα χωρίς τρομοκρατία”) δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια κίνηση τακτικής για την επιβίωση του καθεστώτος. Σύμφωνα με την ίδια, η Τουρκία βρίσκεται υπό πίεση να ευθυγραμμιστεί με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν.
Η αναλύτρια επισημαίνει ότι οργανώσεις όπως το PKK και το PJAK αποτελούν κρίσιμα εργαλεία για το Ισραήλ στις επιχειρήσεις κατά της Τεχεράνης. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε ουσιαστική επίλυση του κουρδικού ζητήματος εντός Τουρκίας αναβάλλεται διαρκώς, καθώς οι εξωτερικοί παίκτες επιθυμούν να διατηρήσουν αυτά τα εργαλεία ενεργά μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο με το Ιράν.
Η Παγκόσμια Κρίση ως “Μασάζ” για τη Μετάβαση στην Τεχνητή Νοημοσύνη
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της ανάλυσης της Έντμοντς αφορά την τρέχουσα ενεργειακή κρίση και τις αυξήσεις στις τιμές των καυσίμων. Υποστηρίζει ότι η ακρίβεια και η έλλειψη πόρων χρησιμοποιούνται από το παγκόσμιο “βαθύ κράτος” ως ένας τρόπος προετοιμασίας της κοινωνίας για τις σαρωτικές αλλαγές που θα φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI).
Οι μαζικές απολύσεις σε κολοσσούς όπως η Amazon, η Microsoft και η Oracle, καθώς και η κατάρρευση αεροπορικών εταιρειών, δεν οφείλονται μόνο στην οικονομική κρίση, αλλά στην αντικατάσταση των θέσεων εργασίας από την AI. Η Έντμοντς παρομοιάζει την τρέχουσα κατάσταση με την περίοδο του COVID-19, υποστηρίζοντας ότι δημιουργείται ένα περιβάλλον ελεγχόμενου χάους ώστε οι πολίτες να αποδεχτούν νέα μοντέλα ζωής, όπως η εργασία από το σπίτι και η μειωμένη κατανάλωση, την ώρα που η μεσαία τάξη παγκοσμίως (και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ) καταρρέει.
Η Τουρκία σε Υπαρξιακό Κίνδυνο
Η Έντμοντς κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας. Υποστηρίζει ότι μετά το Ιράν, η Τουρκία είναι ο επόμενος στόχος λόγω της κομβικής της θέσης. Αν η Άγκυρα δεν ακολουθήσει μια “προληπτική” (proactive) πολιτική για να διασφαλίσει τα σύνορά της και τη σταθερότητά της, κινδυνεύει με διαμελισμό.
Σημειώνει μάλιστα ότι η ισραηλινή επιθετικότητα στη Μεσόγειο και τη Συρία δείχνει μια τάση επέκτασης που αργά ή γρήγορα θα φέρει την Τουρκία προ τετελεσμένων γεγονότων. “Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή”, αναφέρει χαρακτηριστικά, “ή θα δράσουμε προληπτικά ή θα καταποθούμε”.
Διαφθορά και Εσωτερική Σήψη
Ο Σερντάρ Ακινάν, συμπληρώνοντας την ανάλυση της Έντμοντς, αναφέρεται στην εσωτερική σήψη της Τουρκίας, κάνοντας λόγο για “δικαστική μαφία” και ακραία περιστατικά διαφθοράς, όπου επιχειρηματίες εξαγοράζουν την ελευθερία τους με εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά.
Η Έντμοντς από την πλευρά της χρησιμοποιεί σκληρή γλώσσα για την κυβέρνηση και τις θρησκευτικές κοινότητες (tarikats) που την στηρίζουν, αποκαλώντας τους “πραγματικούς άπιστους” (kafir). Υποστηρίζει ότι η χρήση της θρησκείας ως κάλυμμα για τη διαφθορά, τον νεποτισμό και την καταπίεση του λαού αποτελεί τη μεγαλύτερη προδοσία προς τις αξίες της ίδιας της πίστης τους.
Η Ελπίδα στην “Οργανική” Αντίσταση
Παρά τη σκοτεινή εικόνα, η συνέντευξη κλείνει με ένα μήνυμα ελπίδας. Η Έντμοντς και ο Ακινάν εστιάζουν στις εικόνες απλών πολιτών –ηλικιωμένων που αντιδρούν στην αδικία, συνταξιούχων που φωνάζουν για την πείνα τους– ως τη μοναδική “οργανική” δύναμη που μπορεί να φέρει την αλλαγή.
Η αναλύτρια τονίζει ότι η λύση δεν θα έρθει από κάποιον “σωτήρα” ή από εξωτερική παρέμβαση, αλλά από την αλλαγή του ίδιου του συστήματος από τη βάση. Παρομοιάζει τη σημερινή κατάσταση με τις παραμονές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, σημειώνοντας ότι μέσα από τέτοιες περιόδους απόλυτης παρακμής γεννιούνται οι μεγάλες ιστορικές ανατροπές, όπως έγινε με την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας από τον Ατατούρκ.
Η συνέντευξη της Σιμπέλ Έντμοντς στον Σερντάρ Ακινάν προειδοποιεί ότι ο κόσμος όπως τον ξέραμε αλλάζει ραγδαία και ότι η Τουρκία, εγκλωβισμένη σε ένα διεφθαρμένο σύστημα, κινδυνεύει να χάσει το τρένο της ιστορίας αν ο λαός της δεν αντιληφθεί τη “μεγάλη εικόνα” πέρα από τις κομματικές αντιπαραθέσεις.