Η πρόσφατη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ άφησε πίσω της μια πικρή αλήθεια που η επίσημη Αθήνα προσπαθεί απεγνωσμένα να κρύψει. Τώρα πλέον όλοι καταλαβαίνουν γιατί ο Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε τόσο ασυνήθιστα ήπιος στην ομιλία του στο βήμα των Ηνωμένων Εθνών: ο άνθρωπος έδινε εξετάσεις! Μια καλοκουρδισμένη διπλωματική εξέταση διεθνούς ευπρέπειας, με μοναδικό σκοπό να στρώσει το παρασκήνιο για τη μεγάλη γεωπολιτική βόμβα που προωθεί η Άγκυρα: την υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του επόμενου Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ.
Στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος κινείται τόσο η προκλητικά φιλική σχέση του ίδιου του Αντόνιο Γκουτέρες με τον Ερντογάν, όσο και η πρόσφατη «μπηχτή» του Ντόναλντ Τραμπ. Δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ έφτασε στο σημείο να παραλάβει το Βραβείο Ειρήνης του γενοκτόνου ιστορικών λαών Κεμάλ, από τα χέρια του φίλου του Τούρκου Προέδρου. Όταν ο ανώτατος άρχοντας του ΟΗΕ παίρνει βραβεία από την Άγκυρα και ο Τραμπ δηλώνει παράλληλα ότι θέλει να κάνει τον Ερντογάν «χαρούμενο», το υπόγειο αντάλλαγμα είναι πλέον ορατό. Καθώς η παράδοση των F-35 στην Τουρκία είναι «παγωμένη», οι μεγάλες δυνάμεις ετοιμάζονται να του δωρίσουν τη Γενική Γραμματεία του ΟΗΕ. Με αυτό τον τρόπο, η Άγκυρα αποκτά την «τηλεδιοίκηση» της παγκόσμιας διπλωματίας, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για να κερδίσει και να νομιμοποιήσει τη μισή Κύπρο ανενόχλητα, και όχι μόνο, την ώρα που το Μαξίμου παρακολουθεί ως απαθής θεατής.
Και οι τρεις τους είναι πλέον ολοφάνερα στο κόλπο: Τραμπ, Γκουτέρες και Ερντογάν, συμπράττουν σε ένα πρωτοφανές πολιτικό μαγείρεμα. Εδώ ο Γκουτέρες ξεκίνησε ως σοσιαλιστής και κατέληξε να τακιμιάσει με το κεμαλισλαμιστικό καθεστώς της Άγκυρας. Φανταστείτε, λοιπόν, πού θα φτάσει η κατάσταση αν εκλεγεί στην κορυφή του Οργανισμού ένας εκπρόσωπος αυτής της φασιστικής νοοτροπίας. Αν υπάρξει ποτέ τέτοια πιθανότητα εκλογής, τότε οι δημοκράτες αυτού του κόσμου δεν θα πρέπει να αλλάξουμε απλώς χώρα, αλλά να πάμε σε άλλο πλανήτη!
Άλλωστε, ο Σινιρλίογλου έχει δώσει δείγματα γραφής για το πώς μετατρέπει τον ΟΗΕ σε υποχείριο της Άγκυρας. Ήταν ο ίδιος που από τη θέση του Μόνιμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας ενορχήστρωσε τη διεθνή μετονομασία της χώρας από «Turkey» σε «Türkiye», με την αστεία δικαιολογία να απομακρυνθεί το κράτος από τον αγγλικό όρο για τη γαλοπούλα. Αν αυτή την ονομασία την υιοθετούσε ποτέ η Ελλάδα σε επίσημο έγγραφό της, θα γέλαγε μέχρι και η παρδαλή κατσίκα του Δία, η Αμάλθεια! Γιατί, σε τελική ανάλυση, η αντιμετώπιση ενός φασίστα μόνο με «ψιλό γαζί» μπορεί να επιτευχθεί αποτελεσματικά.
Αντί, λοιπόν, για συμπλεγματικές υποχωρήσεις, η απάντηση πρέπει να δοθεί μέσα από μια ανατρεπτική Πρόταση Νόμου: να καθιερωθεί στα ελληνικά ο όρος «Τουρκίγιe» ως το επίσημο εθνικό συνώνυμο της απόλυτης κοροϊδίας. Μια τέτοια κίνηση θα γεμίσει με υπερηφάνεια τους Έλληνες, ενώ παράλληλα, μέσα στην ίδια την Τουρκία, θα αναγκάσει τους πάντες να λένε στον Ερντογάν: «ήθελέστα και παθέστα»!
Όταν καλούμαστε να παλέψουμε με τον φασισμό, το «ΟΧΙ» είναι η μόνιμη, αναγκαία επωδός. Είναι η ίδια ακριβώς συνταγή που δίνουν οι ψυχαναλυτές στους συμπλεγματικούς ανθρώπους: να αρχίσουν επιτέλους να λένε «ΟΧΙ» για να γιατρευτούν από τον φόβο τους. Και επειδή η επίσημη Ελλάδα ως πολιτική αποτελεί μια βαθιά συμπλεγματική κατάσταση, μια τέτοια ακριβώς θεραπεία χρειάζεται: το λυτρωτικό «ΟΧΙ». Αυτό το συγκεκριμένο «ΟΧΙ» μας επιστρέφει στην ιστορική φιλομνήμη της Σοφίας Βέμπο απέναντι στο κορόιδο τον Μουσολίνι.
Αν στο χθεσινό κείμενο ξεμπροστιάσαμε τους καθηγητές, στο σημερινό σειρά πρέπει να έχουν οι ηθοποιοί και οι τραγουδιστές. Το ιστορικό Θέατρο Βέμπο στην Αθήνα περιμένει να στεγάσει μια νέα, συλλογική Σοφία Βέμπο, η οποία είναι η μόνη ικανή να ασκήσει μια ευφυή εξωτερική πολιτική. Διότι η ευφυΐα και το πνεύμα είναι η καλύτερη άμυνα και η πιο αποτελεσματική διπλωματία. Και η πανέμορφη κόρη αυτής της ευφυΐας δεν είναι άλλη από την αληθινή Ειρήνη. Σήμερα, που λείπει μια τέτοια φωνή για να ορθώσει το ανάστημά της και να πει την αλήθεια σε έναν άλλον, πολύ πιο επικίνδυνο φασίστα, το κενό αυτό οφείλει να το καλύψει μια επεξεργασμένη Πολιτική, ακόμη και μια θεατρική παράσταση ανατροπής.
Όμως, η λέξη-κλειδί για να κατανοήσουμε αυτή τη νέα εθνική πραγματικότητα είναι μία: η πάγια τάση της ελληνικής πλευράς να τα κάνει και πάλι «πλακάκια» στο παρασκήνιο με την Άγκυρα, εκεί ακριβώς όπου η πατρίδα απαιτεί ένα αδιαπραγμάτευτο «ΟΧΙ». Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο Σινιρλίογλου, για χάρη του οποίου ο Ερντογάν «έδινε εξετάσεις» και ο Γκουτέρες μοίραζε αγκαλιές, είναι ο ίδιος άνθρωπος που η ελληνική διπλωματία στήριξε και ψήφισε για τη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΟΑΣΕ τον Δεκέμβριο του 2024! Αφού τα έκαναν «πλακάκια» τότε, του άνοιξαν οι ίδιοι τον δρόμο για να διεκδικεί σήμερα και με τις ελληνικές πλάτες την ηγεσία του κόσμου.
Το βάθος αυτής της συνδιαλλαγής είναι καταγεγραμμένο στα ίδια τα επίσημα διπλωματικά πρωτόκολλα των εγγράφων «A/75/791 και Α/75/916» του ΟΗΕ. Ο συγκεκριμένος Τούρκος διπλωμάτης είχε ενδιαφερθεί στο παρελθόν και έλαβε την ανεκδιήγητη απάντηση από την Αθήνα ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης αποτελεί απλώς ένα «ιδιωτικό γεγονός» και μια απλή «ακαδημαϊκή μελέτη» χωρίς κρατική ισχύ! Όταν ο Σινιρλίογλου δήλωσε ευθαρσώς αυτή την ελληνική υπαναχώρηση στους διεθνείς διπλωματικούς κύκλους, η ελληνική πλευρά έκανε υποκριτικά την πάπια. Δεν προχώρησε σε καμία απολύτως διάψευση, επιτρέποντας στην Άγκυρα να μετατρέπει τις παρασκηνιακές υποχωρήσεις μας σε επίσημα ντοκουμέντα του ΟΗΕ.
Για να μη μας τρελάνετε, λοιπόν, με τις θεωρίες των «ήρεμων νερών» και των «διαλλακτικών» βραβεύσεων, είναι καλύτερα να σας τρελάνουμε εμείς, βγάζοντας στο φως τις ένοχες συγκαταθέσεις σας. Η 12μίλια βελόνα της χώρας πρέπει επιτέλους να ξεκολλήσει από τα έξι, απαντώντας με τη θεραπευτική ισχύ ενός βροντερού «ΟΧΙ» σε όσους τα κάνουν πλακάκια» εις βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,