Ένα βήμα που μπορεί να αλλάξει την επιχειρησιακή φιλοσοφία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων βρίσκεται προ των πυλών. Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Γιώργου Σιδέρη στο Hellas Journal, την Τετάρτη εισέρχεται προς ενημέρωση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής το θέμα απόκτησης των ισραηλινών HERON TP / Eitan, ανοίγοντας τον δρόμο για το πρώτο οπλισμένο UAV της Πολεμικής Αεροπορίας.
Η εξέλιξη δεν είναι απλώς μια ακόμη εξοπλιστική προμήθεια. Σηματοδοτεί τη μετάβαση από την εποχή της επιτήρησης στην εποχή της άμεσης, στοχευμένης κρούσης από μη επανδρωμένα αεροπορικά συστήματα. Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, έχοντας πλέον εμπειρία περίπου τεσσάρων ετών από τη χρήση των HERON σε αποστολές επιτήρησης, στοχοποίησης, πολιτικής προστασίας και επιχειρησιακής παρακολούθησης, φαίνεται πως περνούν στο επόμενο στάδιο.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το πρόγραμμα του UCAV HERON TP φέρεται να προηγείται ακόμη και του λεγόμενου «θόλου» αεράμυνας, ενός προγράμματος που θεωρείται ύψιστης σημασίας για την ελληνική αποτροπή. Ωστόσο, το HERON TP μπορεί να λειτουργήσει και ως μέρος ενός πολυστρωματικού αμυντικού πλέγματος, καθώς συνδυάζει επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, στοχοποίηση και δυνατότητα άμεσης απάντησης.
Το HERON TP, ως το ισχυρότερο μέλος της οικογένειας των συγκεκριμένων ισραηλινών UAV, μπορεί να επιχειρεί σε ύψος έως και 45.000 πόδια, μεταφέροντας εικόνα υψηλής ευκρίνειας σε πραγματικό χρόνο προς τα επιχειρησιακά κέντρα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να καλύπτει κρίσιμες περιοχές όπως το Αιγαίο και ο Έβρος, προσφέροντας συνεχή εικόνα του πεδίου.
Το μεγάλο ποιοτικό άλμα, όμως, είναι η δυνατότητα οπλισμού. Με δυνατότητα απογείωσης με φορτίο έως και 1.000 κιλά, το HERON TP μπορεί να φέρει αισθητήρες αλλά και συστήματα κρούσης, προσφέροντας στις Ένοπλες Δυνάμεις τη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης απέναντι σε απειλές χωρίς να απαιτείται πάντα η απογείωση επανδρωμένων μαχητικών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η δικτυοκεντρική διάσταση. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές που επικαλείται το δημοσίευμα, το HERON TP μπορεί να συνεργάζεται σχεδόν πλήρως με τα V-BAT, για τα οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ήδη αποφασίσει αύξηση μονάδων, καθώς και χρήση όπλων. Αυτό δημιουργεί ένα νέο επιχειρησιακό μοντέλο, όπου διαφορετικά UAV θα μπορούν να λειτουργούν συνδυαστικά, καλύπτοντας αποστολές επιτήρησης, στοχοποίησης και προσβολής.
Η εμπειρία από την Ουκρανία, αλλά και από τη δράση της Χεσμπολάχ με FPV drones και συστήματα οπτικής ίνας, έχει δείξει ότι ο πόλεμος αλλάζει με ταχύτητα. Δεν αρκούν πλέον μόνο οι μεγάλες πλατφόρμες. Χρειάζονται διαρκής παρουσία, γρήγορη αντίδραση, οικονομία δυνάμεων και δυνατότητα προσβολής στόχων χωρίς μεγάλο επιχειρησιακό κόστος.
Η ένταξη οπλισμένων UAV στο ελληνικό οπλοστάσιο θα ενισχύσει ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά. Θα προσφέρει αποτροπή μέσω συνεχούς παρουσίας, καλύτερη εικόνα του πεδίου, δυνατότητα δικτυοκεντρικών επιχειρήσεων και στοχευμένη κρούση όπου και όταν απαιτηθεί.
Για να επιτευχθεί αδιάλειπτη αξιοποίηση των HERON, απαιτείται και η ενίσχυση με έναν ακόμη σταθμό ελέγχου. Αυτό θα επιτρέψει ταυτόχρονες πτήσεις σε διαφορετικά γεωγραφικά σημεία, αυξάνοντας κατακόρυφα τη διαθεσιμότητα και την επιχειρησιακή ευελιξία των συστημάτων.
Η πιθανή απόκτηση των HERON TP δείχνει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να καλύψει γρήγορα το κενό στον χώρο των UCAV. Δεν πρόκειται απλώς για τεχνολογική αναβάθμιση. Πρόκειται για αλλαγή δόγματος. Από την παρακολούθηση περνάμε στην επιτήρηση με δυνατότητα άμεσης απάντησης.
Σε μια περιοχή όπου οι απειλές από ανατολάς αναλύονται συνεχώς από τα ελληνικά επιτελεία, η είσοδος της Πολεμικής Αεροπορίας στην εποχή των οπλισμένων UAV μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο πολλαπλασιαστή ισχύος για την ελληνική αποτροπή.