Μόνο τον Οκτώβριο, οι τουρκικές εξαγωγές του κλάδου ανήλθαν σε 1,14 δισ. δολάρια, αυξημένες κατά 61% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025. Στο δωδεκάμηνο από τον Νοέμβριο του 2025 έως τον Οκτώβριο του 2026 έφτασαν τα 11,357 δισ. δολάρια, δείχνοντας τη δυναμική που έχει αποκτήσει η συγκεκριμένη δραστηριότητα.
Η διεθνής κατάταξη δίνει και το μέτρο της ανόδου. Στην πενταετία 2021–2025, η Τουρκία βρέθηκε στην 11η θέση των εξαγωγέων μεγάλων οπλικών συστημάτων, με μερίδιο 1,8% και αύξηση του όγκου των εξαγωγών της κατά 122% έναντι της προηγούμενης πενταετίας. Κυριότεροι παραλήπτες ήταν το Πακιστάν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Ουκρανία. Η συγκεκριμένη μέτρηση αφορά τον όγκο μεταβιβάσεων οπλικών συστημάτων και δεν ταυτίζεται με τα χρηματικά στοιχεία των τουρκικών εξαγωγών.
Από τα drones στους αυτοκινητόδρομους και στα ευρωπαϊκά συμβόλαια
Η Baykar παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα αυτής της ανάπτυξης. Η εταιρεία ανακοίνωσε για το 2025 εξαγωγές 2,2 δισ. δολαρίων, επί συνολικών εσόδων 2,5 δισ., με τις διεθνείς πωλήσεις να αντιστοιχούν στο 88% του τζίρου της.
Η πιο πρόσφατη εξέλιξη έχει ενδιαφέρον και πέρα από το στενά στρατιωτικό πεδίο. Στις 13 Νοεμβρίου 2026, η Baykar ανακοίνωσε ότι ένα AKINCI και δύο Bayraktar TB2 πραγματοποίησαν προσγειώσεις και απογειώσεις στον αυτοκινητόδρομο Μανίσα–Μπαλικεσίρ, σε άσκηση που είχε πραγματοποιηθεί την προηγουμένη.
Το σενάριο αφορούσε τη συνέχιση των επιχειρήσεων όταν οι κανονικοί αεροδιάδρομοι δεν είναι διαθέσιμοι. Η δοκιμή οργανώθηκε με τη συμμετοχή των τουρκικών στρατιωτικών αρχών και της αρμόδιας υπηρεσίας αυτοκινητοδρόμων, σε κατάλληλα προετοιμασμένο τμήμα του δρόμου. Στην ίδια ανακοίνωση, η εταιρεία ανέφερε ότι έχει υπογράψει εξαγωγικές συμφωνίες για τα συστήματά της με συνολικά 40 χώρες.
Η τουρκική παρουσία, ωστόσο, εκτείνεται πολύ πέρα από τα Bayraktar. Στην κατάταξη των 100 μεγαλύτερων αμυντικών επιχειρήσεων για το 2024 περιλαμβάνονταν οι ASELSAN, Turkish Aerospace Industries, Baykar, Roketsan και MKE, με συνολικά αμυντικά έσοδα 10,1 δισ. δολαρίων. Τα έσοδα αυτά περιλαμβάνουν πωλήσεις στην εσωτερική αγορά και στο εξωτερικό.
Η ASELSAN δείχνει πόσο έχει διευρυνθεί η δραστηριότητα σε ηλεκτρονικά, ραντάρ, επικοινωνίες και αεράμυνα. Στο εννεάμηνο του 2026 ανακοίνωσε ανεκτέλεστο υπόλοιπο παραγγελιών 30,7 δισ. δολαρίων και νέες εξαγωγικές συμβάσεις 1,9 δισ. Παράλληλα, οι δαπάνες έρευνας και ανάπτυξής της έφτασαν περίπου τα 1,26 δισ. δολάρια. Το ανεκτέλεστο αντιπροσωπεύει συμβάσεις που θα εκτελεστούν σε βάθος χρόνου, προσφέροντας ορατότητα για τη μελλοντική παραγωγή.
Στα μεγάλα προγράμματα, η Turkish Aerospace έχει υπογράψει οριστική σύμβαση για 48 μαχητικά KAAN προς την Ινδονησία, με πρόβλεψη βιομηχανικής συνεργασίας και εκπαίδευσης. Η συμφωνία αποτελεί εξαγωγική δέσμευση για μια πλατφόρμα που συνεχίζει να αναπτύσσεται. Στη στεριά, οι πρώτες παραδόσεις αρμάτων Altay σειριακής παραγωγής πραγματοποιήθηκαν στις 28 Οκτωβρίου 2025, στο πλαίσιο προγράμματος που προβλέπει 250 άρματα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά. Η Ισπανία έχει επιλέξει 30 HÜRJET για το νέο σύστημα προκεχωρημένης εκπαίδευσης των πιλότων της. Το πρόγραμμα, με επικεφαλής την Airbus και ισπανική ονομασία SAETA II, περιλαμβάνει προσαρμογές αεροσκαφών, ηλεκτρονικά, εξομοιωτές και υπηρεσίες υποστήριξης.
Η ισπανική βιομηχανική συμμετοχή προβλέπεται στο 60%. Η πρώτη φάση παραδόσεων προγραμματίζεται να αρχίσει το 2028, ενώ η τελική ισπανική διαμόρφωση θα παραδίδεται την περίοδο 2031–2035. Είναι μια συμφωνία που δείχνει πώς η αγορά μιας ξένης πλατφόρμας μπορεί να συνδυαστεί με σημαντικό εγχώριο βιομηχανικό έργο.
Στην Πολωνία, μετά τη συμφωνία ηλεκτρονικού πολέμου 410 εκατ. δολαρίων του Δεκεμβρίου 2025, η ASELSAN υπέγραψε τον Σεπτέμβριο του 2026 νέα σύμβαση με την AMZ Kutno για 24 επιπλέον συστήματα αναγνώρισης και επιτήρησης ARSUS. Οι παραδόσεις τους προγραμματίζονται για το 2028–2029.
Η διεύρυνση της παραγωγής συνοδεύεται πάντως από εξαρτήσεις σε κρίσιμες τεχνολογίες. Οι τουρκικές αρχές υπολογίζουν την εγχώρια συμμετοχή στο 82,3% για το 2025, όμως τα επιμέρους προγράμματα εξακολουθούν να αξιοποιούν ξένα υποσυστήματα. Η GE Aerospace επιβεβαίωσε τον Σεπτέμβριο του 2026 ότι το HÜRJET χρησιμοποιεί τον κινητήρα F404, ενώ τα πρωτότυπα του KAAN πετούν με F110. Η ανάπτυξη εγχώριας πρόωσης παραμένει κρίσιμο στάδιο για την επιδιωκόμενη μεγαλύτερη αυτονομία.
Το ελληνικό στοίχημα: τεχνογνωσία, παραγωγή και διάρκεια
Για την Ελλάδα, η σημασία αυτών των εξελίξεων αφορά τόσο την αποτρεπτική ικανότητα όσο και τη βιομηχανική υποδομή που τη στηρίζει. Η δυνατότητα μιας χώρας να κατασκευάζει, να συντηρεί και να εξελίσσει συστήματα αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν χρειάζονται γρήγορες παραδόσεις, ανταλλακτικά και προσαρμογές σε νέες απειλές.
Η Αθήνα έχει δημοσιοποιήσει μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό σχεδιασμό 30 δισ. ευρώ για την περίοδο 2025–2036. Πρόκειται για πλαίσιο προγραμματισμού που επικαιροποιείται σύμφωνα με τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων. Το βιομηχανικό του αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από το έργο που θα αναλάβουν οι ελληνικές επιχειρήσεις και την τεχνογνωσία που θα αποκτήσουν.
Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας θέτει ως κατεύθυνση τουλάχιστον 25% ελληνική συμμετοχή στα νέα προγράμματα, με έμφαση στη μεταφορά τεχνολογίας. Ο Νίκος Δένδιας έχει διευκρινίσει ότι πρόκειται για πολιτική που εφαρμόζεται με ευελιξία και μεσοσταθμική προσέγγιση. Συνεπώς, το ποσοστό αποτελεί στόχο που πρέπει να αποτυπώνεται στις επιμέρους συμφωνίες και στην εκτέλεσή τους.
Στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», η επιδίωξη αφορά ένα ενιαίο δίκτυο αντιαεροπορικής, αντιβαλλιστικής και αντι-drone προστασίας. Στις 31 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός ανέφερε ότι το πρόγραμμα βρίσκεται σε υλοποίηση και έθεσε στόχο πλήρους επιχειρησιακής ετοιμότητας εντός 34 μηνών από εκείνη την ημερομηνία, με σταδιακές παραδόσεις. Κεντρικό στοιχείο είναι η διασύνδεση νέων και υφιστάμενων συστημάτων μέσω εθνικού συστήματος διοίκησης και ελέγχου.
Στο εγχώριο αντι-drone σκέλος υπάρχει ήδη επιχειρησιακή εφαρμογή. Ο «Κένταυρος» της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας χρησιμοποιείται σε φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού, αποτελώντας συγκεκριμένο παράδειγμα ελληνικού συστήματος που έχει περάσει από την ανάπτυξη στη χρήση.
Παράλληλα, τον Μάρτιο του 2026 το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας, ΕΛΚΑΚ, υπέγραψε τέσσερις συμβάσεις για εγχώρια ανάπτυξη drone μίας χρήσης και τριών τύπων μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης Κατηγορίας Ι. Αυτές οι συμβάσεις δημιουργούν έργο για ελληνικούς φορείς και επιχειρήσεις, με επόμενο κρίσιμο στάδιο την ολοκλήρωση της ανάπτυξης και την αξιοποίηση των συστημάτων από τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Το πιο πρόσφατο βιομηχανικό βήμα ήρθε στις 4 Νοεμβρίου 2026, στην έκθεση EURONAVAL στο Παρίσι. Η Naval Group υπέγραψε δέκα νέες συμβάσεις με ελληνικές εταιρείες, καθώς και δύο μνημόνια συνεργασίας στην έρευνα και ανάπτυξη.
Το έργο περιλαμβάνει νέα τμήματα φρεγατών FDI στα Ναυπηγεία Σαλαμίνας, θύρες τορπιλών από τη METLEN στον Βόλο, ηλεκτρολογικούς πίνακες από την KAFKAS στη Θεσσαλονίκη και πίνακες ελέγχου πρόωσης από την KASSIDIARIS στον Πειραιά. Περιλαμβάνει επίσης δραστηριότητες σύνθετων υλικών της B&T Composites στη Φλώρινα και υπηρεσίες συντήρησης και υποστήριξης. Οι ερευνητικές συνεργασίες με τις FEAC και SOTIRIA Technology επεκτείνονται σε τομείς όπως οι θαλάσσιοι αισθητήρες και οι τεχνολογίες του υποθαλάσσιου περιβάλλοντος.
Αυτές οι αναθέσεις δείχνουν πού θα κριθεί η ελληνική προσπάθεια: στη δυνατότητα των επιχειρήσεων να παραδίδουν αξιόπιστα προϊόντα, να αποκτούν επαναλαμβανόμενες παραγγελίες και να συμμετέχουν σε διεθνείς αλυσίδες παραγωγής. Η τουρκική πορεία υπογραμμίζει την αξία της συνέχειας. Για την Ελλάδα, το ουσιαστικό κέρδος από τα εξοπλιστικά δισεκατομμύρια θα είναι μεγαλύτερο όσο αυξάνονται οι τεχνολογίες, οι ειδικευμένες θέσεις εργασίας και οι παραγωγικές δυνατότητες που θα παραμείνουν στη χώρα.
newsauto.gr