Η Ελλάδα του 2025 θυμίζει πλέον μια χώρα όπου το δικαίωμα στη στέγαση έχει μετατραπεί σε απρόσιτη πολυτέλεια για τους λίγους. Με τα ενοίκια να καλπάζουν με τον εξωφρενικό ρυθμό του 10,1% —τη δεύτερη χειρότερη επίδοση σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση— η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρακολουθεί ως αμήχανος θεατής (ή μήπως ως τροχονόμος συμφερόντων;) την πλήρη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και των νέων.
Πρωταθλητές στην ακρίβεια, ουραγοί στην αξιοπρέπεια
Τα στοιχεία του ΚΕΦΙΜ και της Eurostat είναι αποκαλυπτικά και εκθέτουν το αφήγημα της «ισχυρής οικονομίας». Ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη τα ενοίκια αυξάνονται με ένα υποτονικό 3,2%, στην Ελλάδα η αγορά κινείται σε καθεστώς απόλυτης ασυδοσίας. Η σωρευτική αύξηση της τάξης του 40% την τελευταία τριετία δεν είναι απλώς ένας αριθμός· είναι η βίαιη αναδιανομή εισοδήματος από τους ενοικιαστές προς τους μεγαλοϊδιοκτήτες και τα επενδυτικά funds.
Το «έγκλημα» της Αθήνας: Το 93% του μισθού για ένα κεραμίδι
Η κατάσταση στην πρωτεύουσα αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Είναι αδιανόητο και κοινωνικά προκλητικό το γεγονός ότι στην Αθήνα:
- Ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου «καταπίνει» το 70,2% του μέσου μισθού.
- Μια κατοικία δύο υπνοδωματίων (για μια βασική οικογένεια) απαιτεί το 93,6% του εισοδήματος!
Πρόκειται για έναν μαθηματικό θάνατο. Την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος κυμαίνεται στο 31-46%, ο Έλληνας εργαζόμενος καλείται να επιβιώσει με τα «ψίχουλα» που περισσεύουν μετά την πληρωμή του νοικιού. Η κυβέρνηση, αντί να παρέμβει δραστικά, αρκείται σε ημίμετρα, αφήνοντας την αγορά να αυτορυθμίζεται πάνω στις πλάτες των πολιτών.
Τα αίτια της καταστροφής: Golden Visa και βραχυχρόνια ασυδοσία
Η στεγαστική κρίση δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι το αποτέλεσμα μιας συνειδητής πολιτικής επιλογής που πριμοδότησε:
- Την ανεξέλεγκτη εξάπλωση του Airbnb, που μετέτρεψε ολόκληρες γειτονιές σε ξενοδοχεία χωρίς ψυχή, διώχνοντας τους μόνιμους κατοίκους.
- Το πρόγραμμα της «Χρυσής Βίζας», που μετέτρεψε τα ακίνητα σε επενδυτικά προϊόντα για ξένα πορτοφόλια, εκτοξεύοντας τις τιμές αγοράς κατά 86% στην Αθήνα.
- Την πλήρη ανυπαρξία κοινωνικής στεγαστικής πολιτικής, αφήνοντας το οικιστικό απόθεμα να ρημάζει ή να περνά στα χέρια των τραπεζών.
Μια αγορά για «λίγους» σε μια χώρα που φθίνει
Η απόκλιση των ενοικίων από τον πληθωρισμό αποδεικνύει ότι η ακρίβεια στη στέγαση είναι πλέον δομική. Όταν το κόστος ζωής αυξάνεται τρεις φορές ταχύτερα από το γενικό επίπεδο τιμών, η «ανάπτυξη» για την οποία πανηγυρίζει το Μαξίμου αφορά μόνο τους αριθμούς και όχι τους ανθρώπους. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα καταγραφεί στην ιστορία ως η κυβέρνηση που κατέστησε το όνειρο της ιδιοκατοίκησης ανέφικτο και την ενοικίαση μια διαρκή πράξη οικονομικής εξαθλίωσης.
karditsastakra