breaking newsΕλλάδα

Μυστικοί δίαυλοι Τουρκίας και Τομ Μπάρακ για την εξυπηρέτηση των συμφερότων της Άγκυρας

Στο μικροσκόπιο της Ουάσινγκτον μπαίνουν εκ νέου οι σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας, αυτή τη φορά με επίκεντρο τον φάκελο του Τομ Μπάρακ, ο οποίος εμφανίζεται σε δημόσιες αναφορές ως πρόσωπο-κλειδί στο παρασκήνιο των αμερικανοτουρκικών ισορροπιών, με αφορμή κατά των Κούρδων που συντελείται τις τελευταίες ημέρες στη βορειοανατολική Συρία, όπου για μια ακόμα φορά οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν το σύμμαχο που είχαν στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας και συγκεκριμένα του Ισλαμικού Κράτους. Σε αναρτήσεις και διακινούμενες πληροφορίες αποδίδεται στις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών εικόνα «μυστικών διαύλων» του Μπάρακ με την Άγκυρα και ισχυρισμοί ότι κινούνταν υπέρ τουρκικών συμφερόντων έναντι οικονομικών ανταλλαγμάτων.

Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί, ωστόσο, δεν συνοδεύονται μέχρι στιγμής από δημόσια τεκμηρίωση ή επίσημο πόρισμα που να έχει δημοσιοποιηθεί. Το γεγονός όμως ότι “χαίρουν” διαμοιρασμού από δημοσιογράφους και αναλυτές οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι υπάρχει καπνός άρα και φωτιά. Αν και η όλη η στάση του Αμερικανού διπλωμάτη δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Εξάλλου το 2021 κατηγορήθηκε στις ΗΠΑ ως πράκτορας ξένης δύναμης (φυλακίστηκε για προώθηση συμφερόντων των ΗΑΕ) και αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 250 εκατομμυρίων δολαρίων.

Σε κάθε περίπτωση, ο Μπάρακ καταγράφεται ήδη στον δημόσιο διάλογο ως «πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία» σε συζητήσεις που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο η Ουάσιγκτον προσεγγίζει κρίσιμα μέτωπα της περιοχής, με χαρακτηριστική αναφορά σε δημόσια εκδήλωση πολιτικής συζήτησης όπου γίνεται ρητή μνεία στον ρόλο του στο τουρκικό πόστο.

Την ίδια ώρα, στο Κογκρέσο «τρέχει» παράλληλα –και με σαφέστερο δημόσιο αποτύπωμα– η συζήτηση για θεσμικές εγγυήσεις προστασίας των Κούρδων στη βόρεια/βορειοανατολική Συρία. Ρεπορτάζ από την Ουάσιγκτον καταγράφουν ότι ομάδα γερουσιαστών πιέζει για νομοθετική παρέμβαση, με πρόταση που παρουσιάζεται ως “Save the Kurds Act” και προβλέπει κυρώσεις σε όποιον εμπλέκεται σε εχθροπραξίες κατά των Κούρδων, βάζοντας στο κάδρο τόσο την Τουρκία όσο και δυνάμεις που δρουν στο συριακό πεδίο.

Στο παρασκήνιο αυτών των κινήσεων, η γραμμή είναι διπλή: αφενός, αυξημένη καχυποψία για τον ρόλο τρίτων κρατών και «ενδιάμεσων» προσώπων στη χάραξη πολιτικής έναντι της Τουρκίας· αφετέρου, πολιτική πίεση ώστε να υπάρξει μια πιο «επίσημη» και ασφαλής ομπρέλα για τους Κούρδους (Ροζάβα/βορειοανατολική Συρία), σε μια περίοδο που οι ισορροπίες στο συριακό πεδίο παραμένουν εξαιρετικά ρευστές.

Back to top button