Από τον Μάικλ Ρούμπιν (Ο Michael Rubin είναι ανώτερος συνεργάτης στο American Enterprise Institute, όπου ειδικεύεται στο Ιράν, την Τουρκία και την ευρύτερη Μέση Ανατολή.)
Το Υπουργείο Εξωτερικών αρνήθηκε την έκδοση βίζας στον πρόεδρο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, Μαχμούντ Αμπάς, και στην περίπου 80μελή αντιπροσωπεία του, για να συμμετάσχουν στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αργότερα αυτόν τον μήνα. Ο Αμπάς, ο οποίος υπηρετεί ως πρόεδρος της Παλαιστινιακής Εθνικής Αρχής για 20ή χρονιά, αφού εξελέγη για τέσσερις θητείες, ήλπιζε να κάνει μια θριαμβευτική εμφάνιση στη Νέα Υόρκη ως ωφελούμενος από την τρομοκρατία της Χαμάς , με χώρες από την Αυστραλία μέχρι τον Καναδά και τη Γαλλία να αναγνωρίζουν το παλαιστινιακό κράτος.
Η κυβέρνηση Τραμπ εξετάζει τώρα εκκλήσεις για απαγόρευση στην ιρανική αντιπροσωπεία από τα ψώνια σε μεγάλα καταστήματα όπως το Costco και άλλους περιορισμούς βίζας για τους ηγέτες του Σουδάν και της Ζιμπάμπουε που έχουν πληγεί από τον εμφύλιο πόλεμο. Μια διαρροή λίστας της 32μελούς αντιπροσωπείας της Σομαλίας, η οποία περιλαμβάνει τις συζύγους και τα παιδιά ακόμη και μικρών πολιτικών και πολιτικών που δεν έχουν εκκρεμείς υποθέσεις στον ΟΗΕ, αξίζει περιορισμούς. Η ετήσια συνέλευση στη Νέα Υόρκη δεν αποτελεί δικαίωμα για δικτάτορες και χορηγούς τρομοκρατίας να έχουν ένα junch – μόνο όσοι έχουν πραγματικές δουλειές, ίσως αρχηγοί ξένων κρατών και οι στενότεροι βοηθοί τους που δεν ανήκουν στην οικογένεια, θα πρέπει να λαμβάνουν βίζες των ΗΠΑ.
Ωστόσο, μένει να δούμε αν ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θα διορθώσει μια ακόμη αδικία. Τουλάχιστον τα τελευταία δύο χρόνια, ο προκάτοχός του, Άντονι Μπλίνκεν, επέτρεψε στον Ερσίν Τατάρ, πρόεδρο του μη αναγνωρισμένου κράτους των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων που έχουν εγκατασταθεί στη βόρεια Κύπρο, να ταξιδέψει στη Νέα Υόρκη για να πραγματοποιήσει παράλληλες συναντήσεις με αξιωματούχους του ΟΗΕ και άλλους παγκόσμιους ηγέτες.
Όπως ο Αμπάς και ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεσεσκιάν, ο Τατάρ και η αντιπροσωπεία του αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Υπό τον Τατάρ, τα καζίνο της βόρειας Κύπρου έχουν γίνει κόμβος ξεπλύματος χρήματος τόσο για Ρώσους δισεκατομμυριούχους όσο και για ιρανικά και τουρκικά τρομοκρατικά συμφέροντα. Περισσότεροι από τους μισούς μαθητές στα γυμνάσια της περιοχής μιλούν μόνο αραβικά ή περσικά, αναφέρουν βορειοκυπριακοί δάσκαλοι. Η Χεζμπολάχ χρησιμοποιεί τη ζώνη του Τατάρ ως ασφαλές καταφύγιο για να σχεδιάζει τρομοκρατικές ενέργειες. Ο Μπλίνκεν, όπως και ο Ρούμπιο, το γνωρίζει αυτό – οι διπλωμάτες το συζητούν ανοιχτά, όπως και πολλοί δημοσιογράφοι.
Προσθέτοντας προσβολή στον τραυματισμό, ο Μπλίνκεν εξέδωσε στον Τατάρ βίζα με τουρκικό διαβατήριο αντί για κυπριακό. Αν το Υπουργείο Εξωτερικών απαιτούσε από τον Τατάρ να χρησιμοποιήσει το κυπριακό διαβατήριο, θα τον είχαν αναγκάσει να αποφασίσει: Είτε να μείνει σπίτι όπως αρμόζει στον παράνομο ηγέτη ενός παράνομου κράτους, είτε να αναγνωρίσει την κυπριακή κυριαρχία επί ολόκληρου του νησιού και του λαού του, ανεξάρτητα από τις αξιώσεις των βόρειων πολιτικών. Η αδυναμία του Μπλίνκεν, ωστόσο, δεν ήταν έκπληξη. Άλλωστε, δεν μπορούσε καν να περιγράψει την Κύπρο ως κατεχόμενη, πόσο μάλλον που οι τουρκικές δυνάμεις κατέλαβαν το ένα τρίτο του νησιού πριν από μισό αιώνα και δεν έφυγαν ποτέ.
Ο Ρούμπιο θα πρέπει να διορθώσει το λάθος. Η Κύπρος υπήρξε ένας σταθερός σύμμαχος και ένας εξαιρετικός εταίρος την τελευταία δεκαετία και σε όλες τις κυβερνήσεις. Αποτελεί ενισχυτή των συμφερόντων εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ στην ανατολική Μεσόγειο. Όταν και οι δύο πρόεδροι Τζο Μπάιντεν και Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησαν την μεταφορική τηλεφωνική κλήση στις 3 π.μ., οι Κύπριοι ηγέτες ήταν οι πρώτοι που απάντησαν. Συνεπώς, όταν ο Τατάρ έρχεται παρακαλώντας την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τουρκία για βίζα, θα πρέπει να του πουν αντ’ αυτού να παρουσιαστεί στην Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκωσία με το κυπριακό του διαβατήριο στο χέρι – αν δεν έχει, μπορεί να υποβάλει αίτηση στο κυπριακό υπουργείο εξωτερικών, το οποίο εκδίδει τακτικά κυπριακά διαβατήρια, ακόμη και για όσους βρίσκονται υπό τουρκική κατοχή στο βορρά.
Χρειάστηκαν 25 χρόνια, τόσο σε Ρεπουμπλικανικές όσο και σε Δημοκρατικές κυβερνήσεις, για να επαναρυθμιστούν και να οικοδομηθούν οι σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας ως μια εταιρική σχέση δημοκρατιών πάνω στην οποία θα μπορούσε να βασιστεί η ασφάλεια του 21ου αιώνα — στον Τραμπ χρειάστηκαν λιγότερο από 250 ημέρες για να καταστρέψει το έργο τους και να οδηγήσει τις σχέσεις ΗΠΑ-Ινδίας στη μεγαλύτερη κρίση εδώ και περισσότερα από 60 χρόνια.
Ο Ρούμπιο θα πρέπει να διασφαλίσει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα κάνουν το ίδιο λάθος δύο φορές προσβάλλοντας αδικαιολόγητα μια χώρα με την οποία τόσο οι Ρεπουμπλικάνοι όσο και οι Δημοκρατικοί έχουν εργαστεί για να οικοδομήσουν σταθερές, συμβιωτικές σχέσεις. Είναι καιρός να κλείσουμε την πόρτα στη βόρεια Κύπρο στη Νέα Υόρκη και στον ΟΗΕ.