breaking newsΔιεθνή

Ινδία και ASEAN χτίζουν τον ενεργειακό διάδρομο του Ινδοειρηνικού – Σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης 3.000 χιλιομέτρων

Η ενέργεια αναδεικνύεται σε βασικό πυλώνα της διευρυνόμενης στρατηγικής και οικονομικής συνεργασίας μεταξύ της Ινδίας και της Ένωσης Κρατών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN), σύμφωνα με δημοσίευμα του Vietnam Times στις 13 Νοεμβρίου 2026.

Η ταχεία αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, η εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και η άνιση γεωγραφική κατανομή των ανανεώσιμων ενεργειακών πόρων καθιστούν ολοένα και πιο σημαντική τη διασυνοριακή ηλεκτρική διασύνδεση.

Για το Νέο Δελχί, η ενεργειακή συνεργασία με την ASEAN εντάσσεται στην πολιτική «Act East», στην ολοκληρωμένη στρατηγική εταιρική σχέση με τις χώρες της περιοχής και στον ευρύτερο σχεδιασμό ενίσχυσης της συνδεσιμότητας στον Ινδοειρηνικό.

Ο ενεργειακός διάδρομος Ινδίας–Σιγκαπούρης

Κατά την 20ή συνάντηση των υπουργών Ενέργειας της Συνόδου Ανατολικής Ασίας, που πραγματοποιήθηκε στη Μανίλα στις 8 Οκτωβρίου 2026, η Ινδία επαναβεβαίωσε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, την υποστήριξή της στο περιφερειακό ηλεκτρικό δίκτυο ASEAN Power Grid (APG).

Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται στην πρόταση ηλεκτρικής διασύνδεσης Ινδίας και Σιγκαπούρης, ισχύος 2.000 MW, την οποία παρουσίασε ο Ινδός υφυπουργός Ενέργειας και Νέων και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Σριπάντ Γέσο Ναΐκ.

Μία από τις υπό εξέταση επιλογές προβλέπει τη δημιουργία χερσαίου διαδρόμου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μήκους περίπου 3.000 χιλιομέτρων.

Η προτεινόμενη διαδρομή θα ξεκινά από την πόλη Ιμφάλ, στη βορειοανατολική Ινδία, και θα καταλήγει στη Σιγκαπούρη, διερχόμενη από τρεις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας:

  • Μιανμάρ.

  • Ταϊλάνδη.

  • Μαλαισία.

Το σχέδιο, το οποίο επιβεβαιώνεται και από επίσημη ανακοίνωση της ινδικής κυβέρνησης, θα μπορούσε να δημιουργήσει νέες δυνατότητες διασυνοριακού εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας και να ενισχύσει τη θέση της Ινδίας στο περιφερειακό ενεργειακό σύστημα.

Παράλληλα, ανταποκρίνεται στον στόχο της Σιγκαπούρης να εισάγει περίπου 6 GW ηλεκτρικής ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα έως το 2035.

Ο ενεργειακός οδικός χάρτης της ASEAN μέχρι το 2045

Βασικό εργαλείο της περιφερειακής ενεργειακής ολοκλήρωσης αποτελεί το Σχέδιο Δράσης για την Ενεργειακή Συνεργασία της ASEAN (APAEC 2026–2030), το οποίο εγκρίθηκε τον Οκτώβριο του 2025 στην Κουάλα Λουμπούρ.

Το σχέδιο προβλέπει τη δημιουργία ενός ασφαλούς, ανθεκτικού και διασυνδεδεμένου ενεργειακού συστήματος με χαμηλές εκπομπές άνθρακα, με μακροπρόθεσμο ορίζοντα το 2045.

Οι βασικοί άξονες του προγράμματος περιλαμβάνουν την ηλεκτρική διασύνδεση των κρατών-μελών, τη συνεργασία στους τομείς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου, τον εκσυγχρονισμό της ηλεκτροπαραγωγής από άνθρακα, την ενεργειακή αποδοτικότητα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον περιφερειακό ενεργειακό σχεδιασμό και την ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

Η ενεργειακή ισχύς της Ινδίας

Η Ινδία διαθέτει σημαντικές δυνατότητες συνεισφοράς στην ενεργειακή μετάβαση της Νοτιοανατολικής Ασίας, τόσο σε επίπεδο ηλεκτροπαραγωγής όσο και σε επίπεδο τεχνογνωσίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το Vietnam Times, στις 30 Σεπτεμβρίου 2026 η συνολική εγκατεστημένη ηλεκτροπαραγωγική ισχύς της χώρας ανερχόταν στα 558,8 GW, εκ των οποίων περίπου 308 GW προέρχονταν από μη ορυκτές πηγές ενέργειας.

Το Νέο Δελχί έχει προσφερθεί να μεταφέρει τεχνογνωσία στις χώρες της ASEAN σχετικά με την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τον σχεδιασμό δικτύων μεταφοράς, την αποθήκευση ενέργειας, το πράσινο υδρογόνο και την ενοποίηση ηλεκτρικών συστημάτων.

Επιπλέον, κατά την 22η Σύνοδο Κορυφής Ινδίας–ASEAN το 2025, η Ινδία ανακοίνωσε την υποστήριξη προγράμματος εκπαίδευσης 400 επαγγελματιών στον τομέα της διασύνδεσης ηλεκτρικών δικτύων.

Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης πιλοτικά προγράμματα για το υδρογόνο, την αμμωνία, τη βιοενέργεια και τις τεχνολογίες δέσμευσης άνθρακα.

Τα οφέλη για την ενεργειακή ασφάλεια του Ινδοειρηνικού

Η δημιουργία ενός διασυνδεδεμένου περιφερειακού ηλεκτρικού δικτύου εκτιμάται ότι θα ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια της Νοτιοανατολικής Ασίας, περιορίζοντας την εξάρτηση των επιμέρους κρατών από συγκεκριμένες πηγές και περιοχές ηλεκτροπαραγωγής.

Παράλληλα, το διασυνοριακό εμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας θα επιτρέψει την καλύτερη διαχείριση των εποχικών διακυμάνσεων της υδροηλεκτρικής παραγωγής, καθώς και των μεταβολών στην παραγωγή ηλιακής και αιολικής ενέργειας.

Η ενοποίηση των ενεργειακών αγορών αναμένεται επίσης να δημιουργήσει πρόσθετα επενδυτικά κίνητρα για την κατασκευή μονάδων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές, συστημάτων αποθήκευσης και δικτύων μεταφοράς.

Ήδη, σύμφωνα με το δημοσίευμα, η ASEAN διαθέτει λειτουργικές ηλεκτρικές διασυνδέσεις συνολικής ισχύος 10,2 GW, ενώ το πρόγραμμα ηλεκτρικής διασύνδεσης Λάος–Ταϊλάνδης–Μαλαισίας–Σιγκαπούρης (LTMS-PIP) αποτελεί παράδειγμα εφαρμογής του πολυμερούς εμπορίου ηλεκτρικής ενέργειας.

Οι προκλήσεις για την υλοποίηση του μεγάλου έργου

Παρά τις προοπτικές που δημιουργεί η ηλεκτρική διασύνδεση Ινδίας–Σιγκαπούρης, η υλοποίησή της προϋποθέτει σημαντικές τεχνικές, οικονομικές και διακρατικές συμφωνίες.

Απαιτούνται κοινές μελέτες σκοπιμότητας και περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αξιολόγηση της μελλοντικής προσφοράς και ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, συμφωνίες διέλευσης με τις εμπλεκόμενες χώρες και διαμόρφωση ενός βιώσιμου εμπορικού και ρυθμιστικού πλαισίου.

Επιπλέον, κρίνεται αναγκαία η εξέταση εναλλακτικών διαδρομών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Η συνεργασία Ινδίας–ASEAN εισέρχεται σε μια νέα φάση, στην οποία η ενεργειακή ασφάλεια συνδέεται άμεσα με τις διασυνοριακές υποδομές, την τεχνολογική συνεργασία και την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση.

Εφόσον το έργο των 2 GW προχωρήσει, θα μπορούσε να αποτελέσει σημαντικό ορόσημο στη διασύνδεση της Νότιας με τη Νοτιοανατολική Ασία, ενισχύοντας παράλληλα τον στρατηγικό ρόλο της Ινδίας στην υπό διαμόρφωση ενεργειακή αρχιτεκτονική του Ινδοειρηνικού.

Back to top button