Το Ισραήλ είναι διατεθειμένο να χτυπήσει την Τουρκία σε Β Κύπρο, Συρία ώστε να μην ενεργοποιηθεί το άρ.5 του ΝΑΤΟ! Το Ισραήλ μεταφέρει τη σύγκρουση στα άκρα στο στρατηγικό βάθος του Κύπρος Ελλάδα!!
Το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας αποτελεί πλέον μέρος του στρατιωτικού υπολογισμού του Ισραήλ.( ακολουθεί άρθρο της israelhayom)
Η Ιερουσαλήμ έχει μελετήσει όχι μόνο τον τρόπο λειτουργίας του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ, αλλά και πού εφαρμόζεται. Η συνθήκη προστατεύει το τουρκικό έδαφος. Τα τουρκικά στρατεύματα δεν μεταφέρουν αυτό το έδαφος μαζί τους σε συριακό ή κατεχόμενο κυπριακό έδαφος.
Το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας αποτελεί πλέον μέρος του στρατιωτικού υπολογισμού του Ισραήλ
Απλώς επειδή η Τουρκία είναι κράτος μέλος του ΝΑΤΟ δεν σημαίνει ότι προστατεύεται στη Συρία. Το Ισραήλ φέρεται να έπληξε την αεροπορική βάση Abu al-Duhur της Συρίας πριν φτάσουν οι τουρκικές δυνάμεις. Το δόγμα: να αρνηθεί κανείς τις υποδομές πριν προσγειωθεί η σημαία – γιατί μόλις φτάσουν τα τουρκικά στρατεύματα, το χτύπημα διακινδυνεύει επίσης τουρκικές απώλειες, αντίποινα, αμερικανική επέμβαση.
Το καθοριστικό γεγονός της φερόμενης επίθεσης του Ισραήλ στο Abu al-Duhur είναι αυτό που απουσίαζε από τον στόχο: τα τουρκικά στρατεύματα.
Οκτώ χτυπήματα στόχευσαν τον διάδρομο προσγείωσης και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις της συριακής αεροπορικής βάσης στις 18 Αυγούστου. Δεν αναφέρθηκαν θύματα. Το Αμπού αλ-Ντουχούρ βρίσκεται στην Ιντλίμπ, περίπου 70 χιλιόμετρα από τα τουρκικά σύνορα. Το Ισραήλ αργότερα δήλωσε ότι η Συρία επρόκειτο να παραβιάσει ένα συμφωνημένο status quo ασφαλείας επιτρέποντας στις τουρκικές δυνάμεις να αναπτυχθούν εκεί παρά τις επανειλημμένες ισραηλινές προειδοποιήσεις. Η Άγκυρα αρνήθηκε ότι είχε σχεδιαστεί ανάπτυξη.
Το Ισραήλ δεν περίμενε τουρκικά στρατεύματα, αεροσκάφη, ραντάρ ή συστήματα αεράμυνας. Κατέστρεψε την υποδομή που απαιτούνταν για να τα δεχτεί πριν η απειλή εδραιωθεί. Ο επιχειρησιακός κανόνας είναι η άρνηση πριν τα πράγματα εδραιωθούν. Πριν φτάσουν τα τουρκικά στρατεύματα, ο στόχος είναι η υποδομή. Μόλις φτάσουν, το χτύπημά τους διακινδυνεύει επίσης τουρκικές απώλειες, αντίποινα, αμερικανική επέμβαση και αντιπαράθεση με ένα μέλος του ΝΑΤΟ. Αυτό το κόστος αλλάζει τον υπολογισμό, όχι την εξουσία του Ισραήλ να αποφασίσει.
Ο πρώτος Τούρκος στρατιώτης αλλάζει την τιμή κάθε ισραηλινής βόμβας που ακολουθεί. Δεν αποφασίζει αν θα πέσει. Η Ιερουσαλήμ έχει μελετήσει όχι μόνο πώς λειτουργεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, αλλά και πού εφαρμόζεται. Η συνθήκη προστατεύει το τουρκικό έδαφος. Τα τουρκικά στρατεύματα δεν μεταφέρουν αυτό το έδαφος μαζί τους σε συριακό ή κατεχόμενο κυπριακό έδαφος. Τα τουρκικά σκάφη και αεροσκάφη που επιχειρούν στη Μεσόγειο εγείρουν ξεχωριστά ερωτήματα σχετικά με τη συνθήκη, αλλά ακόμη και όπου εφαρμόζεται το Άρθρο 5, η συλλογική δράση δεν είναι αυτόματη. Το ΝΑΤΟ ενεργεί με συναίνεση και κάθε κράτος μέλος καθορίζει την απάντηση που κρίνει απαραίτητη.
Η Άγκυρα δεν μπορεί να φέρει την προστασία του ΝΑΤΟ στο εξωτερικό με στολή. Η απάντηση του Τομ Μπαράκ στον Αμπού αλ-Ντουχούρ ανέστρεψε την ευθύνη. Ο πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Τουρκία και ειδικός απεσταλμένος για τη Συρία χαρακτήρισε την επίθεση περιττή κλιμάκωση, επικαλέστηκε την έλλειψη προειδοποίησης από την Τουρκία και ζήτησε ισχυρότερη αποκλιμάκωση της σύγκρουσης. Το Ισραήλ είχε αναγνωρίσει την πιθανή τουρκική ανάπτυξη ως απειλή, προειδοποίησε τη Δαμασκό να μην την επιτρέψει και φέρεται να ενήργησε όταν η Δαμασκός αγνόησε την προειδοποίηση. Η κλιμάκωση δεν ξεκίνησε με την καταστροφή του διαδρόμου. Ξεκίνησε με την προσπάθεια αλλαγής του στρατιωτικού status quo σε αυτόν.
Ο Μπαράκ μετατρέπει επανειλημμένα τις τουρκικές ευαισθησίες σε περιορισμούς που πρέπει να διαχειριστούν και τις ισραηλινές απαιτήσεις ασφαλείας σε κλιμάκωση που πρέπει να περιοριστεί. Η αποκλιμάκωση μπορεί να αποτρέψει ατυχήματα. Δεν μπορεί να απαιτήσει από το Ισραήλ να προσαρμοστεί στην απειλή που κατέστησε απαραίτητη την αποκλιμάκωση της σύγκρουσης. Η Ουάσινγκτον μπορεί να καλλιεργήσει τον Ερντογάν, αλλά η Ιερουσαλήμ δεν θα κοστίσει την ισραηλινή ασφάλεια μέσω της διευκόλυνσης της Άγκυρας από την Ουάσινγκτον. Ένας Αμερικανός απεσταλμένος με έδρα την Άγκυρα δεν αποκτά ψήφο για τις ισραηλινές κόκκινες γραμμές.
Ο στόχος στο Αμπού αλ-Ντουχούρ ήταν η Συρία. Το απαγορευμένο στρατιωτικό γεγονός ήταν η Τουρκία. Η ευθύνη παρέμεινε στη Δαμασκό. Ένα κράτος δεν μπορεί να αναθέσει σε τρίτους μια απειλή διατηρώντας παράλληλα την ασυλία για την υποδομή που την επιτρέπει. Η Συρία ελέγχει την επικράτεια, παρέχει πρόσβαση και εξουσιοδοτεί την ανάπτυξη. Η κυριαρχία περιλαμβάνει την ευθύνη για ό,τι επιτρέπει η κυριαρχία. Το συριακό σχέδιο της Τουρκίας έχει ξεπεράσει την πολιτική επιρροή. Η Άγκυρα εκπαιδεύει τις συριακές δυνάμεις και ανοικοδομεί στρατιωτικούς θεσμούς. Το 2025, τουρκικές στρατιωτικές ομάδες εξέτασαν τον T4, την Παλμύρα και τη Χάμα ως τοποθεσίες για τουρκικό στρατιωτικό βάθος. Το Ισραήλ στη συνέχεια έπληξε αυτές τις εγκαταστάσεις σύμφωνα με αναφορές.
Το ζήτημα δεν είναι η σημαία, αλλά τι εμφανίζεται από κάτω της. Το ραντάρ βλέπει την ισραηλινή δραστηριότητα. η αεράμυνα την περιορίζει. Ο ηλεκτρονικός πόλεμος την αμφισβητεί. Η πολεμική αεροπορία προβάλλει την τουρκική ισχύ. Η υποδομή διοίκησης συνδέει τις τοπικές αναπτύξεις σε ένα τουρκικό στρατιωτικό σύστημα. Μαζί μετατρέπουν την επιρροή σε δύναμη για να βλέπουν, να περιορίζουν και να τιμολογούν την ισραηλινή δράση στη Συρία.
Η αναμονή επιτρέπει σε κάθε επίπεδο να προστατεύσει το επόμενο. Μόλις τεθεί σε λειτουργία, μια βάση προσελκύει τα συστήματα που απαιτούνται για την προστασία του προσωπικού της, οι κυβερνήσεις απαιτούν διαβούλευση και η Ουάσινγκτον απαιτεί αυτοσυγκράτηση. Η πρόσβαση γίνεται παρουσία. Η παρουσία γίνεται υποδομή. Η υποδομή γίνεται δικαίωμα. Το δικαίωμα γίνεται βέτο.
Η Κύπρος είναι η πιο δύσκολη περίπτωση.
Η κατοχή της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία είναι παράνομη. Τον Μάρτιο, η Τουρκία ανέπτυξε έξι μαχητικά F-16 και συστήματα αεράμυνας στον κατεχόμενο βορρά, όπου η Άγκυρα διατηρεί μια αποσχισθείσα οντότητα που δεν αναγνωρίζεται από κανένα άλλο κράτος. Τα κατεχόμενα εδάφη βρίσκονται εντός του στρατηγικού χώρου που συνδέει το Ισραήλ, την Κυπριακή Δημοκρατία, την Ελλάδα και την Ευρώπη. Η πολεμική αεροπορία, η ολοκληρωμένη αεράμυνα, τα ραντάρ, ο ηλεκτρονικός πόλεμος και οι ναυτικές δυνατότητες εκεί μπορούν να μετατρέψουν μια κατοχή σε προωθημένη τουρκική ισχύ έναντι των ισραηλινών προσεγγίσεων, των ενεργειακών υποδομών και της στρατηγικής συνδεσιμότητας.
Η Συρία δείχνει την φθηνότερη περίπτωση: Το Ισραήλ ενήργησε πριν ωριμάσει το τουρκικό στρατιωτικό βάθος. Στην κατεχόμενη Κύπρο, αυτό το βάθος υπάρχει ήδη και συνεχίζει να βαθαίνει. Ο χρόνος αυξάνει το κόστος της αντιστροφής. Δεν νομιμοποιεί την κατοχή ούτε ανοσοποιεί τη στρατιωτική αρχιτεκτονική που βασίζεται σε αυτήν. Η αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στον κατεχόμενο βορρά είναι η νόμιμη τελική κατάσταση. Εάν η Άγκυρα μετατρέψει τον κατεχόμενο βορρά σε επιχειρησιακό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Ελλάδας ή των υποδομών που τα συνδέουν, η αποκατάσταση γίνεται επίσης ισραηλινή απαίτηση ασφαλείας.
Η Οργή του Ποσειδώνα ξεκινά εκεί. Η πιθανότητα να αφαιρεθεί η κατοχή από τις στρατιωτικές λειτουργίες που την μετατρέπουν σε προωθημένο τουρκικό βάθος εναντίον του Ισραήλ, της Κυπριακής Δημοκρατίας ή της Ελλάδας, αρνούμενη την ενίσχυση και αποκαθιστώντας την κυρίαρχη τελική κατάσταση όπου η Άγκυρα έχει περάσει πενήντα δύο χρόνια προσπαθώντας να κάνει τα πράγματα μη αναστρέψιμα. Ένα εδραιωμένο στρατιωτικό γεγονός δεν αποκτά ασυλία μόνο και μόνο επειδή η αντιστροφή του έγινε δαπανηρή. Η Άγκυρα δεν πρέπει να μπερδεύει πενήντα δύο χρόνια αντοχής με ασφάλεια.
Η ίδια τουρκική μέθοδος εμφανίζεται στη θάλασσα χωρίς φρουρά. Το ναυτικό μνημόνιο Τουρκίας-Λιβύης του 2019 χάραξε ένα σύνορο στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ αρνήθηκε την ναυτική επίδραση που η Ελλάδα αποδίδει στην Κρήτη. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μνημόνιο παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας και δεν μπορεί να παράγει νομικές συνέπειες γι’ αυτά. Η Άγκυρα συνεχίζει να επικαλείται αυτή την έννοια κατά της ελληνικής δραστηριότητας νότια της Κρήτης.
Αυτό είναι το τετελεσμένο γεγονός που μεταφράζεται σε χαρτογραφία: η γραμμή επαναλαμβάνεται μέχρι να σκληρύνει η πολιτική γύρω από αυτήν, και στη συνέχεια παρουσιάζεται για διαπραγμάτευση σαν η επανάληψη να την είχε καταστήσει σύνορο. Ένας ισχυρισμός που δεν δημιουργεί νομικές συνέπειες για τρίτα κράτη δεν μπορεί να αποκτήσει στρατηγικές συνέπειες μέσω εξαναγκασμού.
Τα ύδατα γύρω από την Κρήτη και την Κύπρο είναι ο στρατηγικός διάδρομος του Ισραήλ προς την Ευρώπη: Ενέργεια, καλώδια, ναυτιλία και στρατιωτική πρόσβαση μέσω Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Άγκυρα δεν μπορεί να ασκήσει ναυτικό βέτο σε αυτόν τον χώρο και να περιμένει ότι η επιμονή θα μετατρέψει τον ισχυρισμό σε συναίνεση.
Η Τουρκία δραστηριοποιείται στη Σομαλία με την έγκριση της Μογκαντίσου. Διατηρεί τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση εκπαίδευσης στο εξωτερικό στην πρωτεύουσα της Σομαλίας, έχει εμβαθύνει τους αμυντικούς και ναυτιλιακούς δεσμούς, έχει αναπτύξει μαχητικά αεροσκάφη εκεί φέτος και προωθεί ένα διαστημικό και πυραυλικό συγκρότημα δοκιμών κοντά στο Βαρσέικ.
Ένα πεδίο δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων δεν χρειάζεται να απειλεί το Ισραήλ από τη Σομαλία. Υπάρχει για να ωριμάσει έναν πύραυλο που μπορεί αργότερα να αναπτυχθεί αλλού. Η Ιερουσαλήμ παρακολουθεί τι σκοπεύει να μάθει η Τουρκία στο Βαρσέιχ, όχι απλώς τι αναπτύσσει εκεί. Η πρόωση, η καθοδήγηση και το βεληνεκές δοκίμασαν τις ώριμες δυνατότητές τους για θέατρα πολύ πέρα από το Κέρας της Αφρικής. Η σομαλική συναίνεση δεσμεύει την Άγκυρα και το Μογκαντίσου, όχι την Ιερουσαλήμ. Μόλις οι δυνατότητες που αναπτύσσονται εκεί περιορίσουν την ισραηλινή πρόσβαση ή απειλήσουν το ισραηλινό έδαφος, τις υποδομές ή τα στρατηγικά συμφέροντα, η ανάπτυξη παύει να είναι διμερές ζήτημα. Το Βαρσέιχ βρίσκεται πέρα από την Υεμένη και τα ιρανικά βάθη που έχει δημοσίως χτυπήσει το Ισραήλ. Η Υεμένη απέδειξε επανειλημμένη εμβέλεια μεγάλης εμβέλειας· το Ιράν, συνεχείς αεροπορικές εκστρατείες σε στρατηγικό βάθος.
Η απόσταση δεν είναι πλέον το επιχείρημα της Άγκυρας. Είναι η μεταβλητή σχεδιασμού του Ισραήλ. Η μέθοδος της Άγκυρας είναι να μετατρέψει την παρουσία σε μονιμότητα και στη συνέχεια τη μονιμότητα σε βέτο. Ο Αμπού αλ-Ντουχούρ έσπασε αυτή την ακολουθία. Το Ισραήλ θα ενεργήσει μπροστά στη σημαία όταν μπορεί. Η σημαία δεν θα προστατεύσει την απειλή όταν δεν μπορεί.
Ο Shay Gal είναι ιδρυτής και διευθυντής της Line of State, μιας στρατηγικής εταιρείας που συνεργάζεται με κυβερνήσεις, θεσμούς και φορείς λήψης αποφάσεων σε θέματα στρατηγικής, κινδύνου, πρόσβασης και ασφάλειας σε περιβάλλοντα υψηλού ρίσκου.israelhayom
dimpenews.com