Σε μια παρέμβαση-σταθμό για τα εθνικά μας ζητήματα, ο Δρ. Νομικής του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, Γεώργιος Ανθρακεύς, μιλώντας στην εκπομπή του Σπύρου Σουρμελίδη στο ραδιόφωνο «Στο Κόκκινο», ανέλυσε τον λόγο για τον οποίο η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει άμεσα στρατηγική στο ζήτημα των θαλασσίων ζωνών.
Ο κ. Ανθρακεύς τόνισε ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί από το 1998 κομμάτι του Ευρωπαϊκού Δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι οι διαφορές της Ελλάδας με την Τουρκία, την Αλβανία και τη Λιβύη δεν είναι απλώς διμερείς ή διεθνείς διαφορές, αλλά ζητήματα που άπτονται της έννομης τάξης της Ε.Ε.
Τα κύρια σημεία της παρέμβασης:
Η «Παγίδα» της Χάγης: Ο νομικός εξήγησε ότι στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να παρέμβει η Ε.Ε. ως νομική οντότητα για να στηρίξει την Ελλάδα. Αντιθέτως, στο Δικαστήριο της Ε.Ε. στο Λουξεμβούργο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει ενεργά τα κράτη-μέλη, καθώς τα θαλάσσια σύνορά τους είναι και σύνορα της Ένωσης.
Ο Χάρτης της Σεβίλλης: Αποκάλυψε ότι ενώ η Ε.Ε. αναγνωρίζει τον Χάρτη της Σεβίλλης που αποτυπώνει την πλήρη ελληνική ΑΟΖ, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν τον έχουν αξιοποιήσει ποτέ ως νομικό όπλο.
Η Ένωση με την Κύπρο: Πρότεινε την άμεση προσφυγή Ελλάδας και Κύπρου στο Λουξεμβούργο (άρθρο 273 της ΣΛΕΕ) για την οριοθέτηση ΑΟΖ και ζωνών αλιείας, ώστε να δημιουργηθεί ένα «ισχυρό δικαστικό προηγούμενο» που θα αναγκάσει τρίτες χώρες (Τουρκία, Λιβύη) να συμμορφωθούν με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο.
Το παράδειγμα της Ιρλανδίας: Προειδοποίησε ότι η Ελλάδα κινδυνεύει ακόμα και με πρόστιμα από την Ε.Ε., αν παρακάμψει τα ευρωπαϊκά δικαστήρια για θέματα που αποτελούν ευρωπαϊκή αρμοδιότητα, όπως συνέβη στο παρελθόν με την Ιρλανδία.