breaking newsΔιεθνή

“Βόμβες” πρώην αναλύτριας του FBI για Τουρκία, ΗΠΑ, Ισραήλ και Κύπρο: «Υπάρχουν ογκώδη αρχεία εκβιασμού κατά Ερντογάν»

Σοβαρούς και εντυπωσιακούς ισχυρισμούς για την Τουρκία, τις σχέσεις της Άγκυρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ, την Κύπρο και την Ελλάδα διατύπωσε η πρώην αναλύτρια και μεταφράστρια του FBI, Σιμπέλ Έντμοντς, σε συνέντευξή της στα τουρκικά στο κανάλι YouTube του δημοσιογράφου Σερντάρ Ακινάν.

Η Έντμοντς υποστήριξε ότι η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται υπό έντονη πίεση από τις ΗΠΑ, μέσω φακέλων που, όπως ισχυρίστηκε, αφορούν τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο, την οικογένειά του και το κυβερνητικό του περιβάλλον.

«Υπάρχουν πολύ ογκώδη αρχεία εκβιασμού εναντίον του Προέδρου Ερντογάν, της οικογένειάς του και της σημερινής κυβέρνησης», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, τα αρχεία αυτά συνδέονται κυρίως με την υπόθεση Halkbank, την υπόθεση Reza Zarrab, το δίκτυο Epstein, αλλά και με διαδρομές που αφορούν τη σύνδεση Βενεζουέλας–Τουρκίας και τη διακίνηση κοκαΐνης.

Πρόκειται για ισχυρισμούς εξαιρετικά βαρείς, οι οποίοι, εφόσον ισχύουν, αγγίζουν τον πυρήνα των σχέσεων Άγκυρας–Ουάσιγκτον και τον τρόπο με τον οποίο η αμερικανική πλευρά μπορεί να ασκεί πίεση στην τουρκική ηγεσία. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες αναφορές παρουσιάζονται ως ισχυρισμοί της Edmonds και δεν συνοδεύονται, τουλάχιστον στο πλαίσιο της συνέντευξης, από επίσημη επιβεβαίωση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα και την Κύπρο έχει το σημείο της συνέντευξης όπου η πρώην αναλύτρια του FBI αναφέρθηκε στην τριμερή συνεργασία Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου. Η Edmonds υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη γραμμή βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας στρατηγικής διάταξης που έχει διαμορφωθεί έναντι της Τουρκίας.

«Επιτεύχθηκε τριμερής συμφωνία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου», είπε, προσθέτοντας ότι «οι όροι αυτής της συμφωνίας συζητήθηκαν κατά τη διάρκεια της συνάντησης Ερντογάν–Τραμπ».

Κατά την Edmonds, η συνεργασία αυτή δεν περιορίζεται στην ενέργεια ή στη διπλωματία. Αντιθέτως, όπως ισχυρίστηκε, έχει βαθύτερη στρατιωτική και πληροφοριακή διάσταση, με την Κύπρο να αποκτά κρίσιμο ρόλο στις ισορροπίες της Ανατολικής Μεσογείου.

Η ίδια παρουσίασε την Τουρκία ως χώρα που βρίσκεται υπό γεωπολιτική πίεση από πολλαπλές κατευθύνσεις. Όπως είπε, «η Τουρκία είναι περικυκλωμένη μέσω της γραμμής του Βόρειου Ιράκ, της Συρίας, της Κύπρου και της Ελλάδας».

Η αναφορά αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο τουρκικό αφήγημα περί περικύκλωσης, το οποίο επανέρχεται συχνά στον δημόσιο λόγο της Άγκυρας. Μόνο που εδώ παρουσιάζεται από την Edmonds ως αποτέλεσμα αμερικανοϊσραηλινού σχεδιασμού, με κρίσιμη συμμετοχή της Ελλάδας και της Κύπρου.

Ακόμη πιο βαρύς ήταν ο ισχυρισμός της για μια κλειστή συνάντηση που, όπως είπε, πραγματοποιήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου, κατά την οποία φέρεται να τέθηκαν συγκεκριμένοι όροι στον Ερντογάν. Σύμφωνα με την Edmonds, εάν οι όροι αυτοί δεν εκπληρώνονταν, θα ενεργοποιούνταν η απειλή δημοσιοποίησης ή αξιοποίησης των επίμαχων αρχείων.

«Όλες οι ενέργειες που έχουν ληφθεί μέχρι στιγμής αποτελούν την κυριολεκτική εκτέλεση των εντολών του Τραμπ», υποστήριξε, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν μπόρεσε να αναπτύξει ανεξάρτητη πολιτική σε κρίσιμα μέτωπα, όπως το Ισραήλ, το Ιράν, η Συρία και το Βόρειο Ιράκ.

Η Edmonds συνέδεσε και την υπόθεση Halkbank με αυτό το παζάρι. Υπενθύμισε ότι η υπόθεση εκκρεμούσε επί χρόνια και υποστήριξε ότι ο φάκελος χρησιμοποιήθηκε ως πολιτικό διαπραγματευτικό χαρτί. «Πρέπει να δούμε τι πήραν σε αντάλλαγμα», είπε χαρακτηριστικά.

Στη συνέντευξη έγινε αναφορά και στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016. Η Edmonds ισχυρίστηκε ότι είχε προειδοποιήσει μήνες πριν πως θα γινόταν πραξικόπημα στην Τουρκία, ενώ στη συνέχεια δήλωσε ότι ενδεχομένως και η ίδια «να χρησιμοποιήθηκε» σε αυτή τη διαδικασία.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η Τουρκία μπορεί να οδηγηθεί σε νέο σημείο καμπής, λόγω της οικονομικής κρίσης, των εσωτερικών τριγμών στο κράτος και της πίεσης στην εξωτερική πολιτική. Μίλησε μάλιστα για πιθανότητα ενός «οργανικού πραξικοπήματος», όχι απαραίτητα με την κλασική μορφή στρατιωτικής επέμβασης, αλλά ως συνδυασμό λαϊκής αντίδρασης και δυσαρέσκειας μέσα σε τμήματα του κρατικού μηχανισμού.

Ένα ακόμη εντυπωσιακό σημείο της συνέντευξης αφορούσε την πυρηνική ικανότητα της Τουρκίας. Η Edmonds ισχυρίστηκε ότι μεταξύ 1997 και 2002 η Τουρκία απέκτησε ορισμένα υλικά και πόρους που θα μπορούσαν να τη φέρουν κοντά στην ικανότητα παραγωγής πυρηνικών όπλων.

Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερο βάρος στη σημερινή συγκυρία, καθώς στην Τουρκία αναπτύσσεται εκ νέου δημόσια συζήτηση για το εάν η χώρα πρέπει να αποκτήσει δική της πυρηνική αποτρεπτική ικανότητα, ειδικά μετά τις αναφορές περί γαλλικής «πυρηνικής ομπρέλας» υπέρ της Ελλάδας.

Στο συνολικό της σχήμα, η Edmonds περιέγραψε μια Τουρκία που, κατά την άποψή της, βρίσκεται υπό πολιορκία με επίκεντρο το Ισραήλ και με άξονες πίεσης το Βόρειο Ιράκ, τη Συρία, την Κύπρο, την Ελλάδα και την Αλβανία. Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και την τριμερή συνεργασία Ισραήλ–Ελλάδας–Κύπρου, την οποία παρουσίασε ως κρίσιμο στοιχείο της νέας περιφερειακής εξίσωσης.

Η συνέντευξη της πρώην αναλύτριας του FBI έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Άγκυρα εμφανίζεται ιδιαίτερα νευρική για την ενίσχυση των αξόνων Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και Ελλάδας–Γαλλίας, αλλά και για τις νέες ισορροπίες που διαμορφώνονται στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τον πόλεμο στο Ιράν.

Το βέβαιο είναι ότι οι ισχυρισμοί της Edmonds, ανεξάρτητα από τον βαθμό τεκμηρίωσής τους, τροφοδοτούν τη συζήτηση για το πόσο πραγματικά αυτόνομη είναι η τουρκική εξωτερική πολιτική και πόσο η Ουάσιγκτον διατηρεί εργαλεία πίεσης πάνω στον Ερντογάν.

Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, το πιο σημαντικό σημείο είναι ότι η Κύπρος, η Ελλάδα και η συνεργασία με το Ισραήλ εμφανίζονται πλέον σταθερά στο κέντρο των τουρκικών ανησυχιών. Και αυτό δείχνει ότι ο άξονας της Ανατολικής Μεσογείου δεν είναι απλώς διπλωματικό σχήμα. Είναι παράγοντας ισχύος που η Άγκυρα παρακολουθεί, φοβάται και προσπαθεί να αποδομήσει.

Ποια είναι η Σιμπέλ Έντμοντς

Η Σίμπελ Έντμοντς (Sibel Edmonds) είναι Αμερικανίδα (με ρίζες από Αζερμπαϊτζάν, Ιράν και Τουρκία) πρώην μεταφράστρια του FBI και γνωστή whistleblower (πληροφοριοδότρια) που έγινε διάσημη για τις αποκαλύψεις της σχετικά με σοβαρά προβλήματα ασφαλείας, συγκάλυψεις και διαφθορά στο Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Θεωρείται μία από τις πιο «ταξινομημένες» γυναίκες στην ιστορία των ΗΠΑ λόγω της χρήσης του προνομίου κρατικών μυστικών (state secrets privilege) εναντίον της. Σήμερα είναι συγγραφέας, ακτιβίστρια και ιδρύτρια-διευθύντρια σύνταξης ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης.Πρώτα χρόνια και εκπαίδευσηΓεννήθηκε το 1970 στο Ιράν. Πατέρας της ήταν Ιρανός Αζέρος (Αζερμπαϊτζανός) και μητέρα της Τουρκάλα. Πέρασε τα παιδικά της χρόνια στο Ιράν και αργότερα στην Τουρκία, όπου η οικογένειά της μετανάστευσε το 1982. Το 1988, σε ηλικία 18 ετών, ήρθε στις ΗΠΑ ως φοιτήτρια. Είναι πολυγλωσσική: μιλάει άψογα Αζερμπαϊτζανικά, Τουρκικά, Περσικά (Φαρσί) και Αγγλικά.

Σπούδασε στο George Washington University, όπου πήρε πτυχίο (BA) σε Ποινική Δικαιοσύνη και Ψυχολογία, και στο George Mason University, όπου ολοκλήρωσε μεταπτυχιακό (MA) σε Δημόσια Πολιτική και Διεθνές Εμπόριο. Το 1992 παντρεύτηκε τον Matthew Edmonds, Αμερικανό σύμβουλο τεχνολογίας λιανικής. Απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα το 1996.Εργασία στο FBI και η αποκάλυψηΛίγες μέρες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, προσλήφθηκε ως συμβασιούχος μεταφράστρια (contract linguist) στο FBI (Washington Field Office). Η δουλειά της περιλάμβανε μετάφραση κρυφά ηχογραφημένων συνομιλιών, κυρίως τουρκικών διπλωματικών και πολιτικών στόχων. Παρέμεινε στην υπηρεσία μόλις έξι μήνες (Σεπτέμβριος 2001 – Μάρτιος 2002).Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η Έντμοντς ισχυρίστηκε ότι παρατήρησε σοβαρές παραβιάσεις ασφαλείας, συγκάλυψεις, εσκεμμένη παρεμπόδιση σημαντικών πληροφοριών που αφορούσαν την εθνική ασφάλεια, καθώς και διαφθορά και προσωπικές ατζέντες συναδέλφων. Ανέφερε συγκεκριμένα περιστατικά που αφορούσαν Τούρκους υπηκόους και πιθανές διασυνδέσεις με υψηλά ιστάμενα πρόσωπα. Όταν κατήγγειλε τα θέματα στην ιεραρχία του FBI, δέχθηκε αντίποινα και απολύθηκε τον Μάρτιο του 2002. Το FBI ισχυρίστηκε ότι η απόλυση οφειλόταν σε «διαταρακτική συμπεριφορά», παραβιάσεις ασφαλείας και κακή απόδοση.

Έρευνες, νομικές μάχες και απόρριψη

Η υπόθεσή της εξετάστηκε από το Γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή του Υπουργείου Δικαιοσύνης (DOJ OIG). Η έκθεση του 2005 επιβεβαίωσε ότι πολλές από τις καταγγελίες της «είχαν κάποια βάση στην πραγματικότητα», ότι η απόλυσή της ήταν τουλάχιστον εν μέρει αποτέλεσμα των καταγγελιών της (retaliation) και ότι το FBI δεν διερεύνησε επαρκώς τις καταγγελίες της. Ωστόσο, δεν έκρινε ότι η απόλυση ήταν παράνομη, καθώς ήταν συμβασιούχος και όχι μόνιμη υπάλληλος.Η Έντμοντς κατέθεσε αγωγές, κατέθεσε ενώπιον της Επιτροπής της Γερουσίας για τη Δικαιοσύνη και σε κλειστή συνεδρίαση της Επιτροπής για την 11η Σεπτεμβρίου. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενεργοποίησε το προνόμιο «κρατικών μυστικών» (state secrets privilege), το οποίο μπλόκαρε τη δημοσιοποίηση πληροφοριών, την κατάθεσή της σε δίκες και ακόμα και την εξέταση της υπόθεσής της στα δικαστήρια. Το 2004 το FBI αναταξινόμησε εκ των υστέρων ως «Άκρως Απόρρητο» υλικό που είχε ήδη δοθεί στη Γερουσία. Η υπόθεσή της έγινε σύμβολο της χρήσης του state secrets privilege για να σιωπήσουν whistleblowers.

Μεταγενέστερη δράση και ακτιβισμός

Το 2004 ίδρυσε την National Security Whistleblowers Coalition (NSWBC), οργάνωση που υποστηρίζει whistleblowers εθνικής ασφάλειας. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε το Boiling Frogs Post, ανεξάρτητο μέσο ερευνητικής δημοσιογραφίας. Το 2016 μετέτρεψε και επέκτεινε το εγχείρημα σε NewsBud, όπου είναι editor-in-chief μέχρι σήμερα (συνδυάζοντας περιεχόμενο από το BFP).Το 2012 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της Classified Woman – The Sibel Edmonds Story, όπου περιγράφει λεπτομερώς την εμπειρία της. Το βιβλίο έγινε audiobook το 2025. Έχει λάβει βραβεία για την υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου, όπως το Sam Adams Foundation Award (2004) και το PEN/Newman’s Own First Amendment Award (2006). Έχει συμμετάσχει σε ντοκιμαντέρ (π.χ. Kill the Messenger, 2006) και συνεχίζει να δίνει συνεντεύξεις και να δημοσιεύει αναλύσεις για θέματα εθνικής ασφάλειας, διαφθοράς και γεωπολιτικής (Τουρκία, Ιράν κ.ά.) μέσω του NewsBud και Patreon.Η Σίμπελ Έντμοντς παραμένει ενεργή ακτιβίστρια και κριτικός της κυβερνητικής μυστικότητας και της διαφθοράς. Η ιστορία της θεωρείται κλασική περίπτωση whistleblower retaliation στις ΗΠΑ και έχει χρησιμοποιηθεί ως παράδειγμα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι αποκαλύπτουν προβλήματα στο εσωτερικό των υπηρεσιών ασφαλείας. Συνεχίζει να ζει και να εργάζεται στις ΗΠΑ, εστιάζοντας στην ανεξάρτητη δημοσιογραφία και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των πληροφοριοδοτών.

Ποιος είναι ο Σερντάρ Ακινάν

Ο Σερντάρ Ακινάν (Serdar Akinan) είναι Τούρκος δημοσιογράφος, συγγραφέας, τηλεοπτικός παραγωγός και YouTuber. Θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές μορφές της τουρκικής τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, με μακρά πορεία σε μεγάλα μέσα ενημέρωσης, ίδρυση καναλιών και ερευνητική δουλειά. Σήμερα είναι γνωστός κυρίως από το δημοφιλές κανάλι του στο YouTube (πάνω από 340.000 συνδρομητές), όπου αναλύει γεωπολιτικά θέματα, την τουρκική πολιτική, διεθνείς εξελίξεις και κάνει ντοκιμαντέρ. Έχει γράψει πολλά βιβλία πολιτικής και ιστορικής ανάλυσης, ενώ έχει εμπλακεί και σε κινηματογραφικές/τηλεοπτικές παραγωγές.
Πρώτα χρόνια και ξεκίνημα
Γεννήθηκε το 1968 στην Κωνσταντινούπολη. Είναι Ταταρικής (Tatar) καταγωγής. Ξεκίνησε τη δημοσιογραφία πολύ νωρίς: το 1987, σε ηλικία 19 ετών (ή 17 σύμφωνα με κάποιες πηγές), προσλήφθηκε στο νυχτερινό τμήμα του εφημεριδικού ομίλου Milliyet. Εργάστηκε επίσης στην Cumhuriyet. Το 1992 πέρασε στην τηλεόραση με το πρώτο ιδιωτικό κανάλι Star TV, όπου κέρδισε δύο πρώτα βραβεία στην κατηγορία οπτικού ρεπορτάζ. Ήταν οπτικός διευθυντής, ρεπόρτερ και κάμεραμαν στο εμβληματικό πρόγραμμα 32. Gün (του Mehmet Ali Birand).
Τηλεοπτική καριέρα και ίδρυση καναλιών
Μετά την επιτυχία του στην Star TV, μετακόμισε στις ΗΠΑ και έγινε ανταποκριτής του καναλιού στην Ουάσινγκτον. Επέστρεψε στην Τουρκία και ανέλαβε τη διεύθυνση του Number One TV. Συμμετείχε ενεργά στην ίδρυση και λειτουργία μεγάλων ειδησεογραφικών καναλιών: CNN Türk, NTV και Habertürk (όπου λέγεται ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα οργάνωσε σχεδόν μόνος του το τεχνικό και οπτικό περιεχόμενο). Αργότερα ανέλαβε τη SkyTurk ως Γενικός Διευθυντής και παρουσίασε το πρόγραμμα Ne Var Ne Yok μαζί με τον συγγραφέα Nihat Genç (2007-2008). Ήταν αρθρογράφος στην εφημερίδα Akşam, από όπου απολύθηκε μετά από κριτική κατά της πολιτικής του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μετά την απόλυσή του ίδρυσε το ειδησεογραφικό portal Vagus.tv. Το 2022 ανέλαβε Γενικός Διευθυντής του Cadde TV, αλλά παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 2023 (αργότερα επέστρεψε σύμφωνα με ορισμένες πηγές). Το 2023 συνελήφθη σύντομα (για 20 ώρες) στην Αϊβατζίκ μετά από συνέντευξη με τον Μουχαμμέτ Γιακούτ.

Συγγραφικό έργοΟ Ακινάν έχει συγγράψει πολλά βιβλία, κυρίως πολιτικής ανάλυσης, ιστορίας και ερευνητικής δημοσιογραφίας. Μεταξύ τους ξεχωρίζουν:

  • Neo-Takiye (2006) – για τις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ μετά το 2000.
  • Kan Uykusu (2007) και Kan Uykusu Kınalı Türkü (2008).
  • Soğuk Barış (2008).
  • Sahi Beni Neden Almadılar? (2013).
  • İştar’ın Kızları (2014).
  • Buzdağı: Türkiye, AKP, FETÖ, CIA (2017) – για το πολιτικό Ισλάμ, FETÖ και CIA.
  • Mazbata: Türkiye’yi Sarsan 84 Günün Hikayesi (2019).
  • Hayatımın Haberi (2021).
  • Άλλα όπως Kartal İmam Hatipliler κ.ά.

Τα βιβλία του βασίζονται συχνά στην εμπειρία του ως ρεπόρτερ (π.χ. κάλυψε τον πόλεμο στο Ιράκ από το Βόρειο Ιράκ).

Σήμερα και άλλες δραστηριότητεςΑπό τα μέσα της δεκαετίας του 2010 και μετά εστιάζει κυρίως στο YouTube (@serdarakinan), όπου αναλύει καθημερινά παγκόσμια και τοπικά γεγονότα, γεωπολιτική (Τουρκία, Ιράν, ΗΠΑ, Ερντογάν κ.λπ.) και δημοσιεύει ντοκιμαντέρ (π.χ. σειρά για «Τουρκία χωρίς τρομοκρατία»). Έχει Patreon για υποστήριξη και είναι ενεργός στο Instagram και το X (Twitter). Είναι επίσης παραγωγός και σκηνοθέτης (π.χ. Deprem το 2024). Μαζί με τον αδελφό του Σερχάτ Ακινάν διατηρούν το εστιατόριο Akasya στη Μεγάλη Πριγκηποννήσο (Büyükada).

Ο Σερντάρ Ακινάν παραμένει μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της ανεξάρτητης τουρκικής δημοσιογραφίας, γνωστός για την ερευνητική του προσέγγιση, τις αιχμηρές αναλύσεις και την ικανότητά του να ιδρύει και να αναμορφώνει μέσα ενημέρωσης. Συνεχίζει να επηρεάζει το δημόσιο διάλογο στην Τουρκία μέσα από τα ψηφιακά του μέσα.

Back to top button