Σκληρή παρέμβαση για τις εξελίξεις στο Κυπριακό, τη στάση της Τουρκίας και τον ρόλο των διεθνών παικτών έκανε ο Δρ. Διεθνών Σχέσεων Γιάννος Χαραλαμπίδης στο Σίγμα, προειδοποιώντας ότι η Λευκωσία κινδυνεύει να μπει σε μια νέα διαδικασία συνομιλιών χωρίς ουσιαστικό σχέδιο αποτροπής.
Ο κ. Χαραλαμπίδης έθεσε από την αρχή το κρίσιμο ερώτημα: «Πού στεκόμαστε;». Όπως σημείωσε, μετά από 52 χρόνια Κυπριακού, δεν μπορεί ο ΟΗΕ, η Τουρκία, η Ελλάδα, η κυπριακή ηγεσία και οι εμπλεκόμενοι συνομιλητές να εμφανίζονται σαν να μη γνωρίζουν ότι υπάρχει κατοχή και ποια πρέπει να είναι η βάση των συνομιλιών.
Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν και για τον ρόλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, τον οποίο χαρακτήρισε «ανυπόληπτο» στο διεθνές σύστημα, υποστηρίζοντας ότι απέχει από τα μεγάλα μέτωπα – Ουκρανία, Γάζα, Ιράν – και δεν έχει καμία εξουσία πέραν της διαμεσολάβησης. «Δεν είναι δικαστής», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ο ΟΗΕ κινείται στη λογική του «μοιράσματος των διαφορών».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το Κυπριακό βρίσκεται σήμερα ανάμεσα σε δύο επικίνδυνες λογικές: από τη μία την τουρκική αντίληψη περί διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας ως συνομοσπονδίας, με χωριστές κυριαρχίες και πρωτογενές δίκαιο, και από την άλλη μια ελληνοκυπριακή θέση που, όπως είπε, κινείται στο πλαίσιο της πολιτικής ισότητας, χωρίς πραγματικό δικαίωμα ψήφου στα κατεχόμενα.
«Εάν δεν έχουμε ψήφο στα κατεχόμενα, τότε δεν είναι πατρίδα μας», ανέφερε, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια διευθέτηση οδηγεί σε μοντέλο όπου μπορεί να υπάρχει διακίνηση ή εγκατάσταση, αλλά όχι ουσιαστική πολιτική κυριαρχία.
Το κεντρικό σημείο της παρέμβασής του ήταν η Τουρκία. Ο κ. Χαραλαμπίδης διερωτήθηκε τι έχει αλλάξει από το Κραν Μοντανά του 2017 μέχρι σήμερα ώστε να υπάρχει αισιοδοξία. Αντιθέτως, όπως υποστήριξε, η Άγκυρα εμφανίζεται ακόμη πιο σκληρή, καθώς επιχειρεί πλέον να θεσμοθετήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Όπως εξήγησε, η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν θα είναι απλώς πολιτική γραμμή, αλλά θεσμός του τουρκικού κράτους. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε υποχώρηση μελλοντικά από τον Ερντογάν ή από οποιονδήποτε άλλο Τούρκο πολιτικό μπορεί να θεωρηθεί ακόμη και «εσχάτη προδοσία» μέσα στο τουρκικό πολιτικό σύστημα.
Ο Δρ. Χαραλαμπίδης εκτίμησε ότι κανείς από τους μεγάλους διεθνείς παίκτες δεν είναι διατεθειμένος να πιέσει πραγματικά την Τουρκία. Όπως είπε, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξυμνεί τον γεωπολιτικό ρόλο της Άγκυρας, η Ρωσία διατηρεί σχέσεις μαζί της, ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να την εντάξει στους ευρύτερους σχεδιασμούς για τη Μέση Ανατολή και τις Συμφωνίες του Αβραάμ.
Αναφερόμενος στην Ελλάδα, υποστήριξε ότι η πολιτική αναστάτωση και η προοπτική αδύναμων κυβερνήσεων μπορεί να οδηγήσουν την Αθήνα σε ακόμη μεγαλύτερη υποχωρητικότητα έναντι της Τουρκίας, ιδιαίτερα στο Κυπριακό, στο όνομα των λεγόμενων «ήρεμων νερών».
Ο ίδιος ήταν ιδιαίτερα αυστηρός και έναντι της κυπριακής ηγεσίας, λέγοντας ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, χωρίς σχέδιο Β, κινδυνεύει να μπει σε μια νέα διαδικασία που αντί να αποτρέψει τη διχοτόμηση, θα οδηγήσει σε νέα μορφή διχοτόμησης.
Στο στρατηγικό επίπεδο, ο Γιάννος Χαραλαμπίδης στάθηκε στον χάρτη του «Θαλασσόλυκου 2», υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία στέλνει μήνυμα κυριαρχίας από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ανατολική Μεσόγειο: «Εδώ είναι Τουρκία και εδώ κάνω κουμάντο».
Ωστόσο, σημείωσε ότι στις περιοχές όπου υπάρχει αμερικανική και ισραηλινή παρουσία, η Τουρκία δεν τολμά να κινηθεί. Γι’ αυτό, όπως είπε, η συνεργασία της Κυπριακής Δημοκρατίας με Ηνωμένες Πολιτείες, Ισραήλ και Γαλλία μπορεί να αποδίδει, αρκεί να γίνει μόνιμη και να μη θυσιαστεί σε μια λανθασμένη διαδικασία στο Κυπριακό.
Το συμπέρασμά του ήταν ξεκάθαρο: η Λευκωσία πρέπει να αποφύγει τα επικοινωνιακά παιχνίδια και τις ψεύτικες ελπίδες. Όπως είπε χαρακτηριστικά, η ηγεσία δεν μπορεί να «ανεβάζει τον κόσμο στον μιναρέ, να του αφαιρεί τη σκάλα και όταν πέφτει να σπάει η σπονδυλική του στήλη».