Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν, National Security Journal
Θα πάρει η Σαουδική Αραβία κάποιο μάθημα από την κατευναστική στάση της απέναντι στους Χούθι; Στις 22 Ιουλίου 2026, οι Χούθι της Υεμένης έπληξαν δύο σαουδαραβικά δεξαμενόπλοια αφού κήρυξαν αποκλεισμό στα σαουδαραβικά λιμάνια. Η κίνηση των Χούθι φαίνεται να συντονίζεται με το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης για να κλείσει το μεγάλο κενό στις προσπάθειες του Ιράν να σταματήσει τη ροή πετρελαίου του Περσικού Κόλπου. Ο αγωγός Ανατολής-Δύσης της Σαουδικής Αραβίας προς το λιμάνι Γιανμπού της Ερυθράς Θάλασσας μπορεί να εκτρέψει περίπου επτά εκατομμύρια βαρέλια σαουδαραβικού αργού πετρελαίου την ημέρα, το οποίο, αν και χαμηλότερο από τις πιθανές εξαγωγές της Σαουδικής Αραβίας, δίνει στο Ριάντ και στις ευρύτερες αγορές έναν τρόπο να παρακάμψουν την ιρανική πίεση. Είναι σημαντικό ότι το Γιανμπού επιτρέπει επίσης στο αργό να παρακάμπτει τον κόλπο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ , τουλάχιστον για την κυκλοφορία δεξαμενόπλοιων που κατευθύνονται στην Ευρώπη, αν και η ασιατική αγορά εξαρτάται περισσότερο από το σαουδαραβικό πετρέλαιο και έτσι η Σαουδική Αραβία δεν μπορεί να παρακάμψει πλήρως τον κόλπο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.
Στην πραγματικότητα, οι σαουδαραβικές αρχές πιθανότατα πίστευαν ότι είχαν ελεύθερο δρόμο. Άλλωστε, παρά τις δημόσιες τοποθετήσεις κατά των Χούθι, το Ριάντ, μετά το Ιράν και το Σουλτανάτο του Ομάν, έχει γίνει ο μεγαλύτερος υποστηρικτής τους. Η κύρια διαφορά μεταξύ Τεχεράνης και Ριάντ είναι ότι ενώ οι ιρανικές αρχές αγκαλιάζουν τους Χούθι από ιδεολογική και θρησκευτική συμπάθεια, οι Σαουδάραβες αξιωματούχοι το κάνουν αυτό από κυνική πεποίθηση ότι μπορούν να τους οικειοποιηθούν και να τους κατευνάσουν.
Η Σαουδική Αραβία έχει πρόβλημα με τους Χούθι
Είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς την απογοήτευση της Σαουδικής Αραβίας. Οι Χούθι αρχικά αποτελούσαν εξίσου μεγάλο κίνδυνο για τη Σαουδική Αραβία όσο και για την Υεμένη.
Ενώ οι επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη των Χούθι στο Ισραήλ γίνονται πρωτοσέλιδα, οι Χούθι εξαπέλυσαν περισσότερες από χίλιες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και βαλλιστικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία. Όχι μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν σχεδόν καμία αναφορά, αλλά όταν οι Σαουδάραβες παρενέβησαν για να αντιμετωπίσουν τους Χούθι, οι προοδευτικοί της κυβέρνησης Ομπάμα πήραν το μέρος των Χούθι, επικρίνοντας την ανακρίβεια των σαουδαραβικών βομβαρδισμών και απαιτώντας τον τερματισμό της ανταλλαγής πληροφοριών των ΗΠΑ με το Βασίλειο.
Εκ πρώτης όψεως, αυτό δεν είχε νόημα: Η άρνηση των πληροφοριών που υποστήριζαν τις σαουδαραβικές επιθέσεις εναντίον των Χούθι δεν θα ανάγκαζε ποτέ το Ριάντ να σταματήσει να αντιμετωπίζει αυτό που θεωρούσε υπαρξιακή απειλή, αλλά μάλλον ισοδυναμούσε με το να δένουν τα μάτια ενός ελεύθερου σκοπευτή ως τιμωρία για την αστοχία του.
Σχέδιο Β
Ελλείψει συνεπούς και ουσιαστικής υποστήριξης, η Σαουδική Αραβία κατέληξε στο Σχέδιο Β: Να εξαγοράσει τους Χούθι.
Οι αεροπορικές επιδρομές εναντίον των Χούθι σταμάτησαν και οι σαουδαραβικές δυνάμεις εντός της Υεμένης υποχώρησαν. Στις 29 Μαρτίου 2022, οι σαουδαραβικές αρχές ανακοίνωσαν ευρεία κατάπαυση του πυρός στην Υεμένη για να διευκολύνουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες. Λίγο αργότερα, οι Σαουδάραβες δημιούργησαν το Συμβούλιο Προεδρικής Ηγεσίας για να ενώσουν τις διάφορες φατρίες της Υεμένης που αντιτίθεντο στους Χούθι σε μια ενιαία κυβέρνηση.
Το Προεδρικό Συμβούλιο Ηγεσίας, ωστόσο, δεν ήταν τόσο αντι-Χούθι όσο ισχυριζόταν η διεθνής κοινότητα. Ενώ το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο του Αϊνταρούς Ζουμπάιντι και η Εθνική Αντίσταση του Ταρέκ Σαλέχ κυβερνούσαν την περιοχή και έτσι επικεντρώνονταν περισσότερο στην παροχή υπηρεσιών, τα άλλα μέλη του συμβουλίου έγιναν γνωστά στους Υεμενίτες ως το Majlis al-Fanadiq [Συμβούλιο Ξενοδοχείων], καθώς τα περισσότερα ζούσαν στο εξωτερικό με δημόσιους και διεθνείς πόρους στην Αίγυπτο, την Ιορδανία ή τη Σαουδική Αραβία.
Ένα F-15E Strike Eagle που έχει ανατεθεί στην 494η Μοίρα Μαχητικών απογειώνεται για εκπαιδευτική εξόρμηση στο Βασιλικό Αεροπορικό Σώμα Lakenheath της Αγγλίας, στις 26 Οκτωβρίου 2018. Η 494η εκπαιδεύεται τακτικά για να διασφαλίσει ότι η RAF Lakenheath προσφέρει μοναδικές δυνατότητες αερομαχίας στη μάχη. (Φωτογραφία της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ / Τεχνικός Λοχίας Matthew Plew)
Ομάδες που υποστηρίζονταν από τη Σαουδική Αραβία, συμπεριλαμβανομένης της φράξιας Ισλάχ της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Υεμένη, συνεργάστηκαν με τους Χούθι εναντίον του Ζουμπάιντι και του Σαλέχ. Εφόσον οι Χούθι δεν άγγιζαν τη Σαουδική Αραβία και τους Σαουδάραβες πληρεξούσιους, τότε η Σαουδική Αραβία θα σταματούσε να επιδιώκει την καταστροφή των Χούθι. Τουλάχιστον στην Υεμένη, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας διάδοχος Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν έδωσε προτεραιότητα στην αντιπαλότητά του με το Άμπου Ντάμπι έναντι της πραγματικής απειλής που προερχόταν από τους Χούθι και τους Ιρανούς υποστηρικτές τους. Αυτό κορυφώθηκε με τις σαουδαραβικές αεροπορικές επιδρομές τον Δεκέμβριο του 2025 και τον Ιανουάριο του 2026 για να αναγκάσουν τον Ζουμπάιντι και τους υποστηρικτές του να φύγουν, βάζοντας τους πελάτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη θέση τους. Ενώ οι σαουδαραβικές αρχές το χαρακτήρισαν αυτό ως πλήγμα κατά του αυτονομισμού της νότιας Υεμένης, η ενδυνάμωση των Σαουδαράβων πληρεξουσίων ήταν ένα πράσινο φως για το λαθρεμπόριο όπλων από το Ιράν στους Χούθι.
Το Κατάρ φέρεται να προσφέρθηκε να συντονίσει τις περικοπές παραγωγής με το Ιράν, αν και η Ντόχα αρνείται ότι προσέφερε στην Τεχεράνη δωροδοκία 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να αποφύγει τις ιρανικές επιθέσεις στο αραβικό κράτος του Κόλπου.
Τέτοιες αρνήσεις είναι απαραίτητες επειδή η δωροδοκία του Κατάρ είναι τόσο πιστευτή στους Άραβες του Κόλπου. Παρ’ όλα αυτά, παρά τους συνεργατικούς δεσμούς του Κατάρ με την Τεχεράνη, το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν ή οι αντιπρόσωποί του έχουν πλήξει υποδομές και οικονομικά συμφέροντα του Κατάρ. Την 1η Απριλίου 2026, ένας ιρανικός πύραυλος κρουζ έπληξε ένα καταριανό δεξαμενόπλοιο στα ύδατα του Κατάρ και, στις 6 Ιουλίου, οι Φρουροί της Επανάστασης έπληξαν ένα καταριανό δεξαμενόπλοιο υγροποιημένου φυσικού αερίου στα ανοικτά των ακτών του Ομάν.
Το Σουλτανάτο του Ομάν , επίσης, επανειλημμένα υποκύπτει στο Ιράν, προσπάθησε να νομιμοποιήσει τους Χούθι και αγνόησε το λαθρεμπόριο των Χούθι μέσω της επικράτειάς του, και όμως, το Ιράν έχει επανειλημμένα εξαπολύσει επιθέσεις σε λιμάνια και βιομηχανικές εμπορικές ζώνες του Ομάν.
Οι Σαουδάραβες μαθαίνουν τώρα ένα παρόμοιο μάθημα. Οι προσπάθειες του Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν να κατευνάσει το Ιράν και ιδιαίτερα τους Χούθι ήταν πάντα ανόητες και ποτέ δεν έφεραν ασφάλεια στη Σαουδική Αραβία. Θα ήταν λάθος να πούμε ότι οι σαουδαραβικές αρχές πήραν αυτό που τους αξίζει, καθώς κανείς δεν αξίζει να είναι θύμα τρομοκρατίας. Αλλά η προθυμία του Μπιν Σαλμάν να δώσει προτεραιότητα στη διαμάχη του με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έναντι μιας αυξανόμενης απειλής από τους Χούθι απειλεί τώρα τα σαουδαραβικά συμφέροντα και την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα .
Ώρα να αντιμετωπίσουμε τους Χούθι
Με την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα να απειλείται τώρα, είναι καιρός οι Σαουδάραβες να σταματήσουν να ενδίδουν στους Χούθι. Οι Νότιες Δυνάμεις στην Υεμένη ήταν η πιο αποτελεσματική δύναμη μάχης εναντίον των Χούθι, μέχρι που οι Σαουδάραβες στράφηκαν εναντίον τους. Ομοίως, οι Σαουδάραβες πρέπει να τερματίσουν την ανοχή τους στον στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ-Μπουρχάν στο Σουδάν, εφόσον συνεργάζεται και ενδυναμώνει τους Χούθι.
Τέλος, εάν η Σαουδική Αραβία θέλει να διατηρήσει την ασφάλεια στην Ερυθρά Θάλασσα και να τερματίσει τον ασφυκτικό έλεγχο των Χούθι στην περιοχή Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, θα πρέπει να αρχίσει να συνεργάζεται με τη Σομαλιλάνδη. Εάν ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν επιλέξει να διεξάγει πολέμους δι’ αντιπροσώπων με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και να διαδώσει στο διαδίκτυο δηλητήριο σχετικά με την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ έναντι της ασφάλειας της ίδιας της Σαουδικής Αραβίας, τότε η Σαουδική Αραβία θα χάσει, θύμα της δικής της κοντόφθαλμης στάσης.