Πίσω από τους θριαμβολογικούς τόνους του Μεγάρου Μαξίμου για το υποτιθέμενο «ενισχυμένο πουγγί» των επιδοτήσεων και το πακέτο παροχών της ΔΕΘ, κρύβεται μια συμφωνία-πρόκληση που πέρασε εντελώς στα ψιλά γράμματα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές οδηγίες που υπογράφηκαν μακριά από τα εθνικά Κοινοβούλια και χωρίς καμία απολύτως διαβούλευση, ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την ανεξέλεγκτη «έλαση» των αιολικών πάρκων και των βιομηχανικών μπαταριών αποθήκευσης.
Η περίφημη ρήτρα διαφυγής ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου ευρώ δεν αποτελεί κάποιο κοινωνικό επίδομα ή στήριξη των νοικοκυριών που γονατίζουν από την ακρίβεια, αλλά έναν μηχανισμό που διοχετεύει τεράστια κονδύλια στην εξυπηρέτηση των σχεδίων των μεγαλοπαραγωγών ενέργειας και των τραπεζών. Με το πρόσχημα της «πράσινης μετάβασης» και της απαίτησης για γιγάντωση της χωρητικότητας αποθήκευσης, η κυβέρνηση μετατρέπει τη χώρα σε ένα απέραντο πεδίο εγκατάστασης ανεμογεννητριών και γιγαντιαίων μπαταριών, θυσιάζοντας το φυσικό περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες στον βωμό των κερδών του Χρηματιστηρίου Ενέργειας.
Ενώ τα αιολικά πάρκα ξεφυτρώνουν ανεξέλεγκτα σε κάθε βουνό και κορυφογραμμή της επικράτειας, το υποτιθέμενο όφελος για τον πολίτη παραμένει ανύπαρκτο. Παρά τα ρεκόρ αρνητικών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, τα τιμολόγια του ρεύματος παραμένουν στα ύψη, αποδεικνύοντας ότι το μόνο που ενδιαφέρει την κυβερνητική πολιτική είναι να μην χάνεται ούτε ευρώ από την πλεονάζουσα παραγωγή των αιολικών ομίλων. Την ίδια στιγμή, οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν το μάρμαρο μέσω των νέων τελών δικτύου και αποθήκευσης, ενώ η ενεργειακή πολιτική υποτάσσεται στις αυξημένες απαιτήσεις των Data Centers και της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι λειτουργεί ως ο καλύτερος πλασιέ των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων της ενέργειας, χαρίζοντάς τους πακέτα δισεκατομμυρίων και διευκολύνσεις αδειοδότησης, την ώρα που η κοινωνία πληρώνει το βαρύ τίμημα της πράσινης απάτης και της καταστροφής του τοπίου.
makeleio