Μία εκτεταμένη επιχείρηση οικοδόμησης πολιτικών, δημοσιογραφικών και κοινωνικών επαφών στην Ουάσιγκτον αποδίδει στο κυβερνών τουρκικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ο ερευνητής και αναλυτής Εϊτάν Φίσμπεργκερ, σε δημοσίευμά του στην πλατφόρμα OSINT613.
Του Χρήστου Κωνσταντινίδη
Με τίτλο «Η μηχανή του Ερντογάν στην Ουάσιγκτον: βουλευτές, γερουσιαστές και ο επιχειρηματικός εταίρος του Κάρλσον», ο Φίσμπεργκερ υποστηρίζει ότι το AKP έχει δημιουργήσει έναν ευρύ μηχανισμό πρόσβασης σε πρόσωπα που επηρεάζουν την αμερικανική πολιτική και τη δημόσια συζήτηση.
Στόχος της Άγκυρας, κατά την εκτίμησή του, είναι να ενισχύσει τις πιθανότητες άρσης των κυρώσεων, να επιστρέψει στην αγορά των F-35, να περιορίσει την αμερικανική υποστήριξη προς τους Κούρδους και να εξασφαλίσει ευνοϊκότερη κάλυψη από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.
Η έρευνα βασίζεται σε συμπληρωματικές δηλώσεις που υποβλήθηκαν στο αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης βάσει του νόμου περί Καταχώρισης Ξένων Πρακτόρων, του γνωστού FARA. Τις δηλώσεις υπογράφει ο Χαλίλ Μουτλού, εξάδελφος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και επικεφαλής, σύμφωνα με το δημοσίευμα, της οργανωμένης παρουσίας του AKP στην αμερικανική πρωτεύουσα.
Έδρα σε έπαυλη και 85 συναντήσεις μέσα σε έξι μήνες
Ο Φίσμπεργκερ αναφέρει ότι ο μηχανισμός λειτουργεί από ακίνητο στην Ουάσιγκτον, το οποίο αγοράστηκε το 2024 έναντι 4,8 εκατομμυρίων δολαρίων. Άλλα τουρκικά δημοσιεύματα έχουν κάνει λόγο για μεταφορά συνολικά 6,2 εκατομμυρίων δολαρίων από το AKP, στο πλαίσιο της δημιουργίας και της λειτουργίας της μόνιμης έδρας του κόμματος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το μέγεθος της δραστηριότητας αποτυπώνεται στις ίδιες τις καταχωρίσεις. Σε μία μόνο συμπληρωματική δήλωση καταγράφονται περίπου 85 συναντήσεις και εκδηλώσεις από τον Δεκέμβριο του 2025 έως τον Μάιο του 2026.
Το πρόβλημα, σύμφωνα με την έρευνα, είναι ότι το περιεχόμενο σχεδόν όλων των επαφών περιγράφεται με τυποποιημένες και εξαιρετικά γενικές διατυπώσεις. Οι περισσότερες καταχωρίσεις αναφέρουν απλώς «συζήτηση σχετικά με τις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας» ή «δημόσια εκδήλωση», χωρίς να διευκρινίζουν τα θέματα που τέθηκαν, τις θέσεις που εκφράστηκαν ή εάν υπήρξε συγκεκριμένο αίτημα από την τουρκική πλευρά.
Η ίδια ακριβώς περιγραφή χρησιμοποιείται είτε πρόκειται για συναντήσεις με μέλη του Κογκρέσου είτε για επαφές με κυβερνητικούς αξιωματούχους, δημοσιογράφους, παρουσιαστές και ακτιβιστές. Η τυπική αυτή διαφάνεια, επομένως, δεν προσφέρει ουσιαστική εικόνα για το περιεχόμενο της δραστηριότητας.
Πρόσβαση στο Κογκρέσο
Ιδιαίτερο βάρος δίνει ο Φίσμπεργκερ στις πολιτικές επαφές του δικτύου. Σε μία ημέρα τον Απρίλιο του 2025, ο Μουτλού φέρεται να συναντήθηκε με τέσσερα εν ενεργεία μέλη του Κογκρέσου.
Μεταξύ αυτών ήταν ο Ρεπουμπλικανός Μάικλ ΜακΚόλ, ο οποίος μέχρι τον Ιανουάριο του ίδιου έτους προήδρευε της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Οι καταχωρίσεις περιλαμβάνουν επίσης παρουσία σε εκδήλωση με τον πρόεδρο της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας, επαφές με στελέχη της επιτροπής και από τα δύο κόμματα, καθώς και συναντήσεις με δεκάδες συνεργάτες Αμερικανών νομοθετών.
Το όνομα του βουλευτή Τζο Γουίλσον, συμπροέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας για τις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας και τους Τουρκοαμερικανούς, εμφανίζεται επανειλημμένα. Συνεργάτιδά του, η Στέφανι Πεντάρβις, καταγράφεται επτά φορές μέσα σε διάστημα περίπου ενός έτους.
Η εικόνα που προκύπτει είναι ότι το AKP δεν περιορίζεται σε περιστασιακές επισκέψεις, αλλά επιδιώκει τη συστηματική καλλιέργεια σχέσεων με τα γραφεία που έχουν λόγο στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, στις πωλήσεις οπλικών συστημάτων και στην εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών.
Από το CodePink και τον Mehdi Hasan μέχρι το περιβάλλον Κάρλσον
Το δίκτυο επαφών δεν περιορίζεται στον χώρο του Κογκρέσου. Ο Φίσμπεργκερ αναφέρει συναντήσεις με το CodePink, τον πρώην δημοσιογράφο του Al Jazeera και ιδρυτή του Zeteo, Mehdi Hasan, καθώς και συμμετοχή σε εκδήλωση του παραρτήματος Νέας Υόρκης του Συμβουλίου Αμερικανοϊσλαμικών Σχέσεων, CAIR.
Η επιλογή προσώπων και οργανώσεων από διαφορετικά, ακόμη και αντίθετα, τμήματα του αμερικανικού πολιτικού φάσματος δείχνει μία πολυεπίπεδη στρατηγική. Η Άγκυρα επιδιώκει πρόσβαση τόσο στους προοδευτικούς και αντιπολεμικούς κύκλους όσο και στο συντηρητικό ακροατήριο που επηρεάζεται από προσωπικότητες όπως ο Τάκερ Κάρλσον.
Στις 12 Μαρτίου 2026 καταγράφεται διαδικτυακή συνάντηση με τον Νιλ Πατέλ, συνιδρυτή του Daily Caller και του Tucker Carlson Network.
Ο Φίσμπεργκερ συνδέει χρονικά την επαφή αυτή με μεταγενέστερη εμφάνιση του Τζων Κυριακού στο podcast του Κάρλσον και με την ανακοίνωση ότι επερχόμενο βιβλίο του πρώην αξιωματικού της CIA θα εκδοθεί από τον εκδοτικό οίκο του Αμερικανού παρουσιαστή.
Η χρονική ακολουθία, ωστόσο, δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη συντονισμού ούτε αποδεικνύει ότι οι επαφές συνδέονται μεταξύ τους.
Ο ίδιος ο Πατέλ απέρριψε τις αιτιάσεις ως «βαρετές και ανειλικρινείς συκοφαντίες», υποστηρίζοντας ότι συναντά κάθε εβδομάδα ανθρώπους διαφορετικών προελεύσεων για να κατανοήσει τις εξελίξεις σε έναν σύνθετο κόσμο. Δεν αποκάλυψε, πάντως, το αντικείμενο της συνομιλίας με την τουρκική πλευρά.
Η αναφορά στον Τζων Κυριακού και η κατηγορηματική διάψευση
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει το δημοσίευμα του OSINT613 στον Ελληνοαμερικανό πρώην αξιωματικό της CIA Τζων Κυριακού.
Ο Φίσμπεργκερ υποστηρίζει ότι στις 11 Μαρτίου 2026 πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Κυριακού με τον Μουτλού και εκπροσώπους του AKP. Σε παλαιότερη δημόσια παρέμβασή του είχε επικαλεστεί καταχώριση και για επαφή στις 23 Απριλίου 2025.
Η συγκεκριμένη παρουσίαση αμφισβητείται κατηγορηματικά από τον ίδιο τον Κυριακού.
Μιλώντας στο Geopolitico.gr, ο Τζων Κυριακού ξεκαθάρισε ότι δεν συναντήθηκε ποτέ με τον Χαλίλ Μουτλού.
Αναγνώρισε μόνο μία ολιγόλεπτη συνομιλία με Αμερικανό πολίτη που του παρουσιάστηκε ως πρόσωπο συνδεόμενο με το AKP. Όπως τόνισε, ο άνθρωπος αυτός δεν συστήθηκε ως Μουτλού, δεν ήταν Τούρκος αλλά καταγόταν από το Μπανγκλαντές και δεν υπήρξε οποιαδήποτε δεύτερη επαφή μαζί του.
«Δεν είναι απολύτως, 100% αλήθεια. Είναι 100% ψέμα, πιθανότατα κατασκευασμένο από τους Ισραηλινούς για να με δυσφημήσουν», δήλωσε στο Geopolitico.
Ο Κυριακού απέδωσε την αναφορά σε βάρος του σε επιχείρηση σπίλωσης, η οποία, κατά τη δική του εκτίμηση, συνδέεται με τη δημόσια κριτική που ασκεί στην ισραηλινή πολιτική στη Γάζα.
Πρόκειται για ισχυρισμό του ίδιου, χωρίς να έχουν παρουσιαστεί ανεξάρτητα στοιχεία που να τεκμηριώνουν εμπλοκή του ισραηλινού κράτους ή άλλου ισραηλινού φορέα.
Τι υποστηρίζει ότι είπε στον άνθρωπο του AKP
Ο πρώην αξιωματικός της CIA έδωσε στο Geopolitico και τη δική του περιγραφή της μοναδικής συνάντησης που αναγνωρίζει.
Όπως ανέφερε, η συνομιλία διήρκεσε περίπου πέντε λεπτά και το πρόσωπο που τον προσέγγισε τον ρώτησε τι θα έπρεπε να κάνει η Τουρκία για να βελτιώσει τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η απάντησή του, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν ξεκάθαρη:
«Η Τουρκία πρέπει να αποχωρήσει αμέσως από την Κύπρο και πρέπει να σταματήσει να παρενοχλεί και να απειλεί την Ελλάδα και να παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο».
Ο Κυριακού υποστήριξε ότι επανέλαβε τη συγκεκριμένη θέση τρεις φορές μέσα στα πέντε λεπτά της συνομιλίας και ότι δεν είδε ούτε άκουσε ξανά τον συγκεκριμένο άνθρωπο.
Η διάψευσή του αφήνει ένα ουσιαστικό ερώτημα ανοικτό: οι καταχωρίσεις που επικαλείται ο Φίσμπεργκερ εμφανίζουν δύο επαφές, ενώ ο Κυριακού αναγνωρίζει μόνο μία σύντομη συνομιλία και αρνείται ότι αυτή πραγματοποιήθηκε με τον Μουτλού.
Μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί πρόσθετο υλικό που να αποδεικνύει την ταυτότητα του συνομιλητή του ή να τεκμηριώνει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του Κυριακού, του Μουτλού και της μεταγενέστερης συνεργασίας με το δίκτυο του Τάκερ Κάρλσον.
Το πραγματικό ζήτημα: Το οργανωμένο τουρκικό λόμπινγκ
Η έρευνα του Φίσμπεργκερ αναδεικνύει ένα υπαρκτό και σοβαρό θέμα: την έκταση της οργανωμένης προσπάθειας του AKP να αποκτήσει πρόσβαση στα κέντρα λήψης αποφάσεων και διαμόρφωσης της αμερικανικής κοινής γνώμης.
Η Τουρκία διεκδικεί την άρση των κυρώσεων CAATSA, την επιστροφή στα F-35, την αποδυνάμωση της αμερικανικής συνεργασίας με τους Κούρδους και την αλλαγή του αρνητικού κλίματος σε τμήματα του Κογκρέσου.
Για να πετύχει αυτούς τους στόχους επενδύει σε επαφές με πολιτικούς και από τα δύο κόμματα, με δημοσιογράφους διαφορετικών ιδεολογικών κατευθύνσεων και με οργανώσεις που μπορούν να επηρεάσουν τη δημόσια συζήτηση.
Άλλο πράγμα, όμως, είναι η καταγραφή μιας συνάντησης και άλλο η απόδειξη συνεννόησης, στρατολόγησης ή συντονισμένης προπαγανδιστικής δραστηριότητας. Οι καταχωρίσεις FARA αποκαλύπτουν ποιον προσπάθησε να προσεγγίσει το AKP, όχι κατ’ ανάγκην τι συμφωνήθηκε ούτε εάν οι συνομιλητές αποδέχθηκαν τις τουρκικές θέσεις.
Στην περίπτωση του Τζων Κυριακού, η διάψευση προς το Geopolitico είναι σαφής! Aρνείται ότι συνάντησε τον Μουτλού, απορρίπτει οποιαδήποτε σχέση ή συντονισμό με τον μηχανισμό του AKP και υποστηρίζει ότι στη μοναδική συζήτηση που αναγνωρίζει μετέφερε θέσεις ευθέως αντίθετες με την πολιτική της Άγκυρας — αποχώρηση από την κατεχόμενη Κύπρο, τερματισμό των απειλών κατά της Ελλάδας και τέλος στις παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου.
Αυτό δεν αναιρεί τη σημασία της έρευνας για το τουρκικό λόμπινγκ στην Ουάσιγκτον. Καθιστά, όμως, αναγκαία τη σαφή διάκριση ανάμεσα στα επιβεβαιωμένα στοιχεία των καταχωρίσεων, στις ερμηνείες του ερευνητή και στις απαντήσεις των προσώπων που κατονομάζονται.