Στην ανθεκτικότητα της Χεζμπολάχ μετά τα ισραηλινά πλήγματα, αλλά και στις ευρύτερες γεωπολιτικές μετατοπίσεις από τον Λίβανο έως τον Ινδικό Ωκεανό, στάθηκε ο Σταύρος Καλεντερίδης στη νέα του ανάλυση.
Ο αναλυτής υποστήριξε ότι, παρά τις σοβαρές απώλειες που υπέστη η οργάνωση, όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε από το πεδίο, αλλά κατάφερε να ανασυγκροτηθεί και να συνεχίσει τη δράση της απέναντι στο Ισραήλ. Κατά τον ίδιο, η περίπτωση αυτή προσφέρει κρίσιμα μαθήματα για τον σύγχρονο πόλεμο, την επιβίωση οργανώσεων υπό πίεση και την αξία της αποκεντρωμένης διοίκησης.
Όπως ανέφερε, η Χεζμπολάχ δέχθηκε βαρύτατα πλήγματα, τόσο σε επίπεδο ηγεσίας όσο και σε επίπεδο υποδομών, επικοινωνιών και οπλικών συστημάτων. Ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυσή του, η οργάνωση επέστρεψε σε ένα πιο ευέλικτο μοντέλο δράσης, με μικρές ημιαυτόνομες ομάδες, περιορισμένη εξάρτηση από κεντρική καθοδήγηση και έμφαση στον ανταρτοπόλεμο.
Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι αυτό το μοντέλο δυσκολεύει τις ισραηλινές υπηρεσίες πληροφοριών, ιδιαίτερα όταν οι αντίπαλες δυνάμεις περιορίζουν τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας και κινούνται με πιο «χαμηλό ίχνος» στο πεδίο. Κατά τον ίδιο, εκεί βρίσκεται και το μεγάλο μάθημα: η τεχνολογική υπεροχή δεν αρκεί πάντα, όταν απέναντι υπάρχει δίκτυο με αντοχή, πειθαρχία και δυνατότητα προσαρμογής.
Στο δεύτερο μέρος της ανάλυσής του, ο Σταύρος Καλεντερίδης αναφέρθηκε στη σημασία των νησιών Τσάγκος και στον ρόλο των ΗΠΑ και της Βρετανίας στον Ινδικό Ωκεανό. Όπως τόνισε, η υπόθεση δεν είναι απλώς αποικιακό κατάλοιπο, αλλά ζήτημα στρατηγικού ελέγχου σε μια περιοχή κρίσιμη για τις παγκόσμιες θαλάσσιες γραμμές, τις βάσεις και την προβολή ισχύος.
Παράλληλα, έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη νέα αμυντική προσέγγιση Ρωσίας – Ινδίας. Σύμφωνα με την ανάλυση, η συμφωνία για αμοιβαία υποστήριξη logistics αποτελεί σημαντική εξέλιξη, καθώς επιτρέπει χρήση βάσεων, λιμανιών και αεροδρομίων σε περίοδο ειρήνης και πολέμου.
Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τη ρωσοϊνδική προσέγγιση με την πίεση που ασκούν οι ΗΠΑ στην Ινδία, αλλά και με την προσπάθεια του Νέου Δελχί να αποκτήσει περισσότερες εναλλακτικές οδούς ανεφοδιασμού και στρατηγικής πρόσβασης, από τον Ινδικό Ωκεανό έως την Αρκτική.
Κατά την εκτίμησή του, η εξέλιξη αυτή έχει και αντικινεζική διάσταση, καθώς η Ινδία μπορεί να ενισχύσει την πρόσβασή της σε νέες εμπορικές και στρατηγικές διαδρομές προς την Ευρώπη, αποκτώντας μεγαλύτερη αυτονομία απέναντι στα δυτικά δίκτυα, αλλά και καλύτερη θέση στον ανταγωνισμό με την Κίνα.
Το γενικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι βαρύ: ο κόσμος κινείται προς νέα μέτωπα, νέες στρατιωτικές συμφωνίες και νέες συγκρούσεις ισχύος. Από τον Λίβανο μέχρι τον Ινδικό Ωκεανό και από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Αρκτική, οι ισορροπίες αλλάζουν με ταχύτητα.
Ο Σταύρος Καλεντερίδης προειδοποίησε ότι οι νέες διενέξεις μπορεί να μοιάζουν γεωγραφικά μακρινές, όμως οι συνέπειές τους θα επηρεάσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα.