Με ευρύ φάσμα θεμάτων, από τα εθνικά ζητήματα και τη Θράκη μέχρι την αμυντική τεχνολογία, την Ανατολική Μεσόγειο και την κρίση ΗΠΑ–Ιράν, κινήθηκε η ανάλυση του Σάββα Καλεντερίδη στην εκπομπή της Τετάρτης 10 Ιουνίου 2026.
Ο Σάββας Καλεντερίδης ξεκίνησε την παρέμβασή του με αναφορά σε αποχαρακτηρισμένο έγγραφο της αυστριακής πρεσβείας στην Αθήνα, με ημερομηνία 6 Δεκεμβρίου 1991, το οποίο αφορούσε τη στάση της Ελλάδας απέναντι στο ζήτημα των Σκοπίων. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, η τότε ελληνική θέση ήταν ξεκάθαρη: τα Σκόπια έπρεπε να παραιτηθούν δεσμευτικά από κάθε εδαφική διεκδίκηση, να αναγνωρίσουν ότι δεν υπάρχουν «εθνικοί Μακεδόνες» και άρα ούτε «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα, καθώς και να εγκαταλείψουν εν μέρει ή πλήρως το όνομα που χρησιμοποιούσαν.
Ο Καλεντερίδης στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι, όπως είπε, η παλαιότερη ελληνική θέση απέκλειε τόσο τη «μακεδονική» εθνική ταυτότητα όσο και τη «μακεδονική» γλώσσα. Με αυτό το δεδομένο, έθεσε το ερώτημα γιατί η Ελλάδα οδηγήθηκε τελικά σε αναγνώριση γλώσσας και ταυτότητας.
Στη συνέχεια πέρασε στο ζήτημα της Θράκης, επικαλούμενος ανάλυση του Νίκου Αρβανίτη από το Rodopi Press για την υπόθεση του τεμένους Τσινάρ στην Ξάνθη. Όπως ανέφερε, οι αντιδράσεις που καταγράφηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατέρριψαν τον μύθο ότι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης αποτελεί ένα ενιαίο, συμπαγές και μονολιθικό σώμα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, περίπου 30% έως 33% κινήθηκε γύρω από έναν αποκλειστικά τουρκικό εθνικό αυτοπροσδιορισμό, ενώ η πλειοψηφία, σε ποσοστό 35% έως 38%, εξέφρασε θέσεις που παραπέμπουν σε ελληνική πολιτειακή ταυτότητα, δηλαδή στην αντίληψη των Ελλήνων μουσουλμάνων. Ένα 15% έως 20% έδωσε έμφαση στη θρακική τοπική ταυτότητα, ενώ ένα 10% έως 15% υιοθέτησε σύνθετη προσέγγιση.
Κατά τον Καλεντερίδη, αυτή η εικόνα αποδεικνύει ότι υπάρχουν πολλές φωνές στη Θράκη και ότι το τουρκικό προξενικό αφήγημα περί ενιαίας «τουρκικής μειονότητας» δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η Αθήνα δεν μπορεί να αφήνει την Τουρκία να οργανώνει συγκεντρώσεις και πιέσεις εντός ελληνικού εδάφους, ιδιαίτερα με αφορμή δικαστικές υποθέσεις.
Στο αμυντικό σκέλος, ο Σάββας Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια για τη δημιουργία νέου μεγάλου εργοστασίου παραγωγής drones στη Μαλακάσα και σχολής εκπαίδευσης χειριστών drones στην Τρίπολη. Επισήμανε τη σημασία της εκπαίδευσης των νεοσυλλέκτων στη χρήση ατομικών drones και της δημιουργίας δομών ηλεκτρονικού πολέμου.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο αντι-drone σύστημα «Κένταυρος», το οποίο, όπως ανέφερε, δοκιμάστηκε σε πραγματικές συνθήκες στην Ερυθρά Θάλασσα και κατέρριψε δύο drones των Χούθι. Ο Καλεντερίδης υπογράμμισε τη σημασία του ότι η Ελλάδα διαθέτει τον πηγαίο κώδικα του συστήματος, άρα μπορεί να το εξελίσσει μόνη της, χωρίς να εξαρτάται διαρκώς από ξένους προμηθευτές.
Ακολούθως, στάθηκε στην 10η υπουργική σύνοδο του East Mediterranean Gas Forum στην Ουάσιγκτον, υπό την προεδρία του Έλληνα υπουργού Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου και με ισχυρή αμερικανική στήριξη. Στη σύνοδο συμμετείχαν Κύπρος, Αίγυπτος, Ελλάδα, Ισραήλ, Ιταλία, Ιορδανία και Παλαιστίνη, με τις ΗΠΑ να φιλοξενούν τη διαδικασία.
Ο Καλεντερίδης χαρακτήρισε τη συνάντηση «περίεργη» αλλά σημαντική, καθώς οι ΗΠΑ, αν και παρατηρητής, φιλοξένησαν τη σύνοδο, στέλνοντας μήνυμα επιστροφής στην ενεργειακή αρχιτεκτονική της Ανατολικής Μεσογείου. Στάθηκε ιδιαίτερα στην απουσία της Τουρκίας, τονίζοντας ότι αυτό έχει προκαλέσει εκνευρισμό στην Άγκυρα. Η διακήρυξη, όπως σημείωσε, μιλά για σεβασμό των δικαιωμάτων των κρατών-μελών επί των φυσικών πόρων σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, στοιχείο που φωτογραφίζει τις ελληνικές και κυπριακές θέσεις.
Στη συνέχεια ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει την Τουρκία. Επικαλέστηκε το άρθρο 42 παράγραφος 7 της Συνθήκης της ΕΕ, τονίζοντας ότι δεν πρέπει να λειτουργεί μόνο αφού εκδηλωθεί επίθεση, αλλά και όταν μια δύναμη προετοιμάζεται να απειλήσει κράτη-μέλη. Με αυτή τη λογική, υποστήριξε ότι ευρωπαϊκές χώρες δεν πρέπει να ενισχύουν στρατιωτικά την Τουρκία όσο αυτή διατηρεί casus belli, απειλεί Ελλάδα και Κύπρο και δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Αναφέρθηκε ειδικά στη γερμανική συμβολή στο πρόγραμμα των τουρκικών υποβρυχίων τύπου 214, αλλά και στην πιθανή προμήθεια Eurofighter από την Τουρκία. Το συμπέρασμά του ήταν ότι η Ευρώπη ακολουθεί δύο αντιφατικές πολιτικές: από τη μία δηλώνει ότι τα ελληνικά και κυπριακά σύνορα είναι ευρωπαϊκά, από την άλλη κράτη-μέλη της ενισχύουν το οπλοστάσιο της Τουρκίας, δηλαδή της χώρας που τα απειλεί.
Στο τελευταίο μέρος της ανάλυσης, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις νέες δηλώσεις Ερντογάν κατά Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ. Ο Τούρκος πρόεδρος, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν, κατηγόρησε Αθήνα και Λευκωσία ότι έχουν επιβιβαστεί στο «πλοίο της διχόνοιας του Ισραήλ» και απείλησε ότι, αν απειληθούν τα συμφέροντα της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο, η απάντηση της Άγκυρας θα είναι «πολύ σαφής και πολύ σκληρή».
Ο Καλεντερίδης συνέδεσε αυτές τις δηλώσεις με τη σύνοδο του EastMed Gas Forum στην Ουάσιγκτον, σημειώνοντας ότι έγιναν μόλις 24 ώρες μετά τη σύνοδο, γεγονός που δείχνει τον τουρκικό εκνευρισμό.
Τέλος, αναφέρθηκε στην κλιμάκωση ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν, με επίκεντρο την κατάρριψη αμερικανικού Apache, τα πλήγματα των ΗΠΑ σε ραντάρ και πυροβολαρχίες και την ιρανική απάντηση σε αμερικανικούς στόχους σε Μπαχρέιν, Κουβέιτ και Ιορδανία. Επισήμανε ότι, αν οι ΗΠΑ απαντήσουν εκ νέου, υπάρχει κίνδυνος γενικευμένου πολέμου.
Η πιο εντυπωσιακή λεπτομέρεια που ανέφερε ήταν η διάσωση δύο χειριστών Apache με τη χρήση μη επανδρωμένου σκάφους, το οποίο τους περισυνέλεξε από τη θάλασσα και τους μετέφερε σε σημείο από όπου τους παρέλαβε ελικόπτερο. Για τον Καλεντερίδη, αυτό αποτελεί απόδειξη ότι η τεχνολογία αλλάζει καθημερινά τον πόλεμο και ότι η Ελλάδα πρέπει να παρακολουθεί στενά αυτές τις εξελίξεις για την άμυνα και την ασφάλειά της.
Το κεντρικό μήνυμα της εκπομπής ήταν σαφές: η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μεγάλες προκλήσεις, από τη Θράκη και το Σκοπιανό μέχρι το Αιγαίο, την Κύπρο, την Ανατολική Μεσόγειο και τη νέα τεχνολογική εποχή του πολέμου. Και σε όλα αυτά, όπως υπογράμμισε ο Σάββας Καλεντερίδης, δεν αρκούν οι διαπιστώσεις. Χρειάζεται στρατηγική, αποφασιστικότητα και τεχνολογική προσαρμογή.