Σε μια ιδιαίτερα αιχμηρή ανάλυση για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, ο Σταύρος Καλεντερίδης στάθηκε στη διαφαινόμενη συμφωνία για τον τερματισμό της σύγκρουσης με το Ιράν, υποστηρίζοντας ότι η Τεχεράνη εμφανίζεται πλέον ως η πλευρά που θεωρεί πως πέτυχε στρατηγική νίκη απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.
Ο αναλυτής επικαλέστηκε τις δηλώσεις του Ιρανού υπουργού Εξωτερικών, Αμπάς Αραχτσί, ο οποίος φέρεται να τόνισε ότι το Ιράν «νίκησε στο πεδίο της μάχης» και ότι η ανθεκτικότητα του ιρανικού λαού, του στρατού και της διπλωματίας ακύρωσε τα σχέδια των αντιπάλων του.
Σύμφωνα με τον Καλεντερίδη, η πιθανή συμφωνία δεν αφορά μόνο την παύση των εχθροπραξιών, αλλά και ένα ευρύτερο πλαίσιο που περιλαμβάνει τον Λίβανο, τη Συρία, τη Γάζα, το Στενό του Ορμούζ, τις κυρώσεις και τα παγωμένα ιρανικά κεφάλαια.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στα σημεία που φέρονται να έχουν διαρρεύσει από την ιρανική πλευρά. Μεταξύ αυτών, όπως ανέφερε, περιλαμβάνονται ο άμεσος τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, η σταδιακή άρση κυρώσεων στα πετροχημικά και στις πωλήσεις πετρελαίου, η πρόσβαση της Τεχεράνης σε παγωμένα κεφάλαια και η δημιουργία μηχανισμού επίβλεψης της συμφωνίας.
Ο Καλεντερίδης υπογράμμισε ότι το ζήτημα του Στενού του Ορμούζ είναι κομβικό, καθώς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς διαδρόμους του πλανήτη. Όπως σημείωσε, αν το άνοιγμα του στενού γίνει υπό ιρανικές διευθετήσεις, τότε αυτό θα συνιστά ακόμη μία μεγάλη διπλωματική και στρατηγική επιτυχία για την Τεχεράνη.
Στην ανάλυσή του εκτίμησε ότι ΗΠΑ και Ισραήλ δεν διαθέτουν πλέον απεριόριστη δυνατότητα συνέχισης της σύγκρουσης, κυρίως λόγω της πίεσης στα αποθέματα πυραύλων και αντιπυραυλικών συστημάτων. Γι’ αυτό, όπως είπε, η συμφωνία αποκτά χαρακτήρα αναγκαστικής επιλογής για την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.
Παράλληλα, ο Σταύρος Καλεντερίδης στάθηκε στον ρόλο του Πακιστάν ως διαμεσολαβητή, σημειώνοντας ότι από την πακιστανική πλευρά μεταδίδεται η εικόνα πως η συμφωνία βρίσκεται πολύ κοντά στην ολοκλήρωσή της και μπορεί να υπογραφεί ηλεκτρονικά.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι η διαδικασία παραμένει εύθραυστη. Κατά την εκτίμησή του, το Ισραήλ ενδέχεται να επιχειρήσει να υπονομεύσει ή να καθυστερήσει την εφαρμογή της συμφωνίας, διατηρώντας το δικαίωμα μονομερούς δράσης για να εμποδίσει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Ο αναλυτής αναφέρθηκε και στις ιρανικές θέσεις για το εμπλουτισμένο ουράνιο, σημειώνοντας ότι η Τεχεράνη φέρεται να αποδέχεται μόνο λύση εντός της χώρας της, με αραίωση του υλικού στο εσωτερικό της ιρανικής επικράτειας και όχι μεταφορά του στο εξωτερικό.
Κατά τον Καλεντερίδη, το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το Ιράν επιδιώκει να εμφανιστεί όχι ως χώρα που υποχωρεί, αλλά ως δύναμη που άντεξε στρατιωτικά, πολιτικά και οικονομικά και τώρα διαπραγματεύεται από θέση ισχύος.
Στο τέλος της ανάλυσης, ο ίδιος συνέδεσε τις εξελίξεις με ένα ευρύτερο μήνυμα για τον Ελληνισμό, τονίζοντας τη σημασία της εθνικής συνοχής, της στρατηγικής σκέψης και της συνεργασίας πολιτικής, διπλωματικής και στρατιωτικής ηγεσίας στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων.
Η εικόνα που παρουσίασε είναι σαφής: η Μέση Ανατολή βρίσκεται μπροστά σε πιθανή συμφωνία, αλλά όχι απαραίτητα σε σταθερή ειρήνη. Το Ιράν δηλώνει νικητής, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ αναζητούν τρόπο να περισώσουν την εικόνα τους και η περιοχή παραμένει πάνω σε τεντωμένο σχοινί.