Γράφει ο Κρεσέντσιο Σαντζίλιο
Δεν ξέρουμε κατά πόσο οι Έλληνες πολίτες, αλλά και εν γένει οι κοινοτικοί πολίτες γνωρίζουν ότι στην Αλβανία – μετά από συμφωνία μεταξύ αλβανικής και ιταλικής κυβέρνησης – έχει οργανωθεί μια δομή για την φιλοξενία εκείνων των λαθρομεταναστών που θα κρατούνται εκεί ως παράνομα εισελθόντες (συνήθως ως «διασωθέντες» στη θάλασσα από πλοίο ΜΚΟ ή/και ως αυτόνομα, με βάρκες/πλοιάρια, αποβιβασθέντες σε ιταλικό έδαφος) και οι οποίοι θα τελούν σε αναμονή της απόφασης απέλασής των.
΄ Πρόκειται για ένα Centro di Rimpatrio, CPR, Κέντρο για τον επαναπατρισμό, στον οικισμό Γκιαντέρ, που «εγκαινιάστηκε» το 2024 και έχε ικανότητα φιλοξενίας έως 880 ατόμων.
Ένα σχετικό Πρωτόκολλο υπογραμμένο στις 6 Νοεμβρίου 2023 ορίζει τις λεπτομέρειες χρήσης και λειτουργίας του Κέντρου.
Τα ποιο σημαντικά στοιχεία ύπαρξης της δομής είναι τα εξής:
– το Κέντρο βρίσκεται στο Gjadër στη βορειοδυτική Αλβανία και χρησιμοποιείται ως δομή προσωρινής διοικητικής κράτησης υπό άμεση διαχείριση των ιταλικών αρχών
– ο σκοπός του είναι η πιο γρήγορη και ευρεία διεκπεραίωση της διαδικασίας επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών που κρίνονται παράνομοι και ως εκ τούτου υπόκεινται στο μέτρο της απέλασης
– η λειτουργία τυ Κέντρου υπήρξε ως τώρα αντικείμενο νομικής διαμάχης μεταξύ της ιταλικής κυβέρνησης και των ιταλικών δικαστηρίων παντός βαθμού, αλλά και του Δικαστηρίου της Ε.Ε. (ΔΕΕ)
– η λειτουργικότητα του Κέντρου υπήρξε επίσης αντικείμενο νομικών αναλύσεων από ευρω-κοινοτικές οργανώσεις, όντας ένα από τα πρώτα «παραδείγματα» εξωτερικής τοποθέτησης των διαδικασιών ασύλου και επαναπατρισμού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με άμεση διαχείριση από μια κοινοτική χώρα (Ιταλία) σε ξένο έδαφος (Αλβανία).
2. Σήμερα στο Κέντρο διαμένουν περίπου 90 λαθρομετανάστες. Μεταξύ αυτών οι τελευταίοι που έφτασαν στο Κέντρο είναι οι περίπου 40 που στις 17 του περασμένου Φεβρουαρίου ήρθαν προερχόμενοι από το Bari.
Όπως δηλώνει η ASGΙ – Associazione Studi Giuridici sull’Immigrazione, Ένωση Νομικών Σπουδών για την Μετανάστευση, μια ιταλική οργάνωση δικηγόρων που ασχολούνται με τις διαδικασίες τακτοποίησης, επαναπατρισμού, απέλασης, αλλά και με άλλες ποινικές υποθέσεις σχετικές με τους παράνομους και την δωρεάν δικαστική υπεράσπισή τους με έξοδα εις βάρος του ιταλικού κράτους (!) –
μεταξύ των περίπου 90 φιλοξενούμενων στο Gjadër, «δεν υπάρχουν αιτούντες άσυλο». Είναι αληθινοί λαθραίοι, απλώς και «αφελώς» όμως παράτυποι όπως, εν γνώσει παραποιώντας την πραγματικότητα, τους ονομάζει η ASGI, «οι οποίοι συνελήφθησαν επί ιταλικού εδάφους χωρίς να διαθέτουν άδεια παραμονής και προερχόμενοι από CPR στην Ιταλία».
Σε αυτό το σημείο πρέπει να ειπωθεί πως αναφορικά με το Κέντρο στο Gjadër και τους «φιλοξενούμενους» του, η ιταλική Corte di Cassazione (κάτι παρόμοιο με τον ελληνικό Άρειο Πάγο), προσέφυγε στο ευρωπαϊκό δικαστήριο (ΔΕΕ) ζητώντας του να αποφανθεί εάν η κράτηση σε ένα Κέντρο εκτός της ΕΕ είναι συμβατή με την κοινοτική νομοθεσία και εάν στην ίδια τη δομή είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπως αυτά εφαρμόζονται επί ενωσιακού εδάφους.
«Εντωμεταξύ όμως, αναμένοντας την απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου, η Ιταλία θα πρέπει να διακόψει τη λειτουργία του Κέντρου», διατείνεται και ζητάει ο Gianfranco Schiavone, μέλος του ASGI
Απ’ την άλλη, μαθαίνουμε ότι η Ισπανία του σοσιαλιστή Sanchez, τον οποίο η Ιταλίδα αριστερά Elly Schlein, πρόεδρο του Δημοκρατικού Κόμματος, υμνεί και ξεχωρίζει ως χαρισματικό, οργανώνει στην Μαυριτανία δύο Κέντρα για λαθρομετανάστες (τα Κανάρια νησιά «πήζουν» και «βράζουν» απ΄ αυτούς!) με πάνω από 200 «θέσεις», μεταξύ των οποίων και κρεβατάκια για μωρά(!).
3. Αυτά είναι τα αναγκαία ενημερωτικά «προηγούμενα» που αφορούν την ύπαρξη του Κέντρου, τον «πληθυσμό» του, τις «ανησυχίες» των Ιταλών του ASGI (!) για την «ομαλότητα» των λαθραίων αλλοδαπών «πελατών» τους και την προσφυγή στο ευρωπαϊκό δικαστήριο εκ μέρους του ανώτατου ιταλικού δικαστηρίου εξίσου «ανησυχούντος» για την «τύχη» των.
Τώρα μόλις όμως ένα νέο γεγονός έρχεται να διαταράξει και να αλλάξει όλα τα ως άνω δεδομένα: είναι και η νομική και η νομολογική απόφανση του Γενικού Δικηγόρου του ΔΕΕ Nicholas Emiliou με θέμα την ύπαρξη/λειτουργία του Κέντρου Gjadër και των «φιλοξενούμενων» του, και βέβαια κατ’ επέκταση όλες οι άλλες παρόμοιες καταστάσεις.
Η όλη διαδικασία άρχισε μετά που ένα ιταλικό Εφετείο αρνήθηκε να επικυρώσει κυβερνητικά διατάγματα κράτησης σε CRP δύο λαθρομεταναστών υπό καθεστώτος απέλασης και τελικής μεταφοράς των στο Κέντρο στην Αλβανία έχοντας οι δύο παρουσιάσει αίτημα διεθνούς προστασίας.
Την άρνηση τυ Εφετείου, το οποίο ουσιαστικά «απαιτούσε» τηυν «ελευθέρωση» των δύο και συνάμα ακύρωνε την κυβερνητική πρόθεση απέλασης των, ακολούθησε η προσφυγή των ιταλικών αρχών στο ανώτατο ιταλικό δικαστήριο (Corte di Cassazione) με αίτημα διευκρινίσεων και τελικής απόφασης.
Έτσι η ιταλική Cassazione ζήτησε από το ΔΕΕ να αποφανθεί επί του θέματος.
Η δικαστική απόφαση του ΔΕΕ, η κοινοποίηση της οποίας αναμένεται προσεχώς, δεν μπορεί παρά να είναι η έγγραφη επιβεβαίωση των όσων εξέφρασε η προηγηθείσα, επίσημη γνωμοδότηση του Γενικού Δικηγόρου του Δικαστηρίου.
4. Ο Γενικός Δικηγόρος του ΔΕΕ αποφαίνεται, λοιπόν, ότι το Πρωτόκολλο Ιταλίας-Αλβανίας για το Κέντρο επαναπατρισμού είναι, κατ’ αρχήν, συμβατό με την κοινοτική επί του αντικειμένου νομοθεσία, υπό τον μοναδικό όρο τα δικαιώματα των μεταναστών να τυγχάνουν πλήρης προστασίας.
Επίσης ο Γενικός Δικηγόρος παρατηρεί πως το δίκαιο της ΕΕ δεν εμποδίζει ένα κράτος-μέλος να δημιουργήσει, εκτός της εθνικής επικράτειας του, κέντρα κράτησης για τις διαδικασίες επαναπατρισμού σε τρίτες χώρες.
Ακόμη, στη γνωμοδότηση του ο Γενικός Δικηγόρος διαβεβαιώνει πως ο κανόνας που επιτρέπει στους αιτούντες άσυλο να μείνουν σε ένα κράτος-μέλος της ΕΕ ενώ οι αιτήσεις τους είναι υπό εξέταση, δεν δίνει σε αυτούς (τους αιτούντες) το δικαίωμα να επανέλθουν στο κράτος-μέλος εάν βρίσκονται υπό κράτηση σε δομή σε τρίτο κράτος.
Και αυτές είναι ακριβώς οι διάφορες περιπτώσεις όπου το ιταλικό κράτος αναγκάστηκε ως τώρα, υπό τη πίεση δικαστικών αποφάσεων, να επιστρέψει στην Ιταλία λαθρομετανάστες που είχαν μεταφερθεί στη δομή στην Αλβανία ενώ ήταν υπό κρίση απέλασης, ακυρώνοντας έτσι και τη κρίση και την απέλαση!
Όσο αφορά τους ανήλικες, παραμένει ακέραιο το δικαίωμά τους σε όλη τη γκάμα προστασίας που προβλέπει το σύστημα ασυλίας, περιλαμβανόμενης και της ιατρικής περίθαλψης και την επιμόρφωση.
Εν πάση περιπτώσει πάντως τα κράτη-μέλη πρέπει να υιοθετήσουν όλα τα οργανωτικά και επιμελητειακά μέτρα ώστε να εγγυηθεί στους μετανάστες η άσκηση των δικαιωμάτων που προβλέπονται από την νομοθεσία της ΕΕ, όπως και το δικαίωμα προσφυγής σε δικαστικό λειτουργό και σε έγκαιρο νομικό έλεγχο ώστε να αποτραπούν μη οφειλόμενες κρατήσεις.
5. Αναφορικά και ειδικά για την Ιταλία. όπου από το 2022 και μετά, μετά από την εκλογή της κυβέρνησης Μελόνι, πάντα συστηματικά και προσχηματικά το δικαστικό σώμα – δικαστές και εισαγγελείς –, το οποίο στη πλειοψηφία του με την μεγαλύτερη ελευθερία εκφράζει δημόσια και πολιτικές πεποιθήσεις, φτάνοντας στο σημείο να έχει σχεδόν συγκροτήσει ένα πολιτικό κόμμα(!), απαράδεκτα μεν αλλά τις εκφράζει και τις εφαρμόζει επίσης με πρόσημο την πιο φανατισμένη ιδεολογία της Αριστεράς εναντίον όλων εκείνων που δεν ανήκουν σε αυτήν(!) – η γνωμοδότηση του Γενικού Δικηγόρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι προφανές πως επιβεβαιώνει το γράμμα και την έννοια του ιταλικού νόμου περί διαδικασίας εγκατάστασης σε τρίτες χώρες δομών κράτησης των λαθρομεταναστών που υπόκεινται σε μέτρα επαναπατρισμού, επομένως απέλασης από την Ιταλία.
Παράλληλα ματαιώνει τις βλέψεις και προβλέψεις όλων εκείνων των δικαστών και εισαγγελέων οι οποίοι, επωφελούμενοι της ανεξέλεγκτης εξουσίας τους, κωδικοποίησαν επί δικαστικού επιπέδου και με σύστημα την (αριστερή) αντίθεσή τους προς την (δεξιά) κυβέρνηση και οι οποίοι τώρα, έχοντας υποχρεωτικά να εφαρμόσουν τη νέα κοινοτική νομοθεσία που θα ισχύει για όλες τις χώρες της ΕΕ από τον προσεχή Ιούνη, δεν θα είναι πλέον σε θέση να καταργούν ad libitum τις κυβερνητικές αποφάσεις με τις άφρονα αριστερόφρονες προσταγές του τύπου «μπέστε σκύλοι αλέστε» για όλους τους λαθραίους αδιακρίτως και ως επί το πλείστον ισλαμιστές, συμπεριλαμβανομένων και των εγκληματιών!!
Με αυτά τα λόγια πρωθυπουργός Meloni σχολίασε στο Χ την εν λόγω γνωμοδότηση: «Μία σημαντική είδηση η οποία επιβεβαιώνει την ισχύ του δρόμου που έχουμε προτείνει, αλλά και που τόσο πολύ κόστισαν στην Ιταλία δύο χαμένα χρόνια εξαιτίας πειθαναγκαστικών και αβάσιμων δικαστικών αναγνώσεων. Εμείς πάντως προχωρούμε γιατί στη καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης χρειάζεται σοβαρότητα, κουράγιο και συγκεκριμένες λύσεις».
6. Είναι λοιπόν ευνόητο πως η νομική κατεύθυνση και πραγματικότητα που δόθηκε από τον Γενικό Δικηγόρο του ΔΕΕ υιοθετεί και συμπληρώνει το κείμενο του νέου κοινοτικού Κανονισμού περί ασυλίας και επαναπατρισμού που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε παρουσιάσει [(COM/2025) 101 final] για την υιοθέτηση των οδηγιών περί επαναπατρισμού πολιτών τρίτων χωρών οι οποίοι παράνομα εισέρχονται ή διαμένουν στην ΕΕ.
Όπως προηγουμένως σημειώσαμε, τον ερχόμενο Ιούνη 2026 ο νέος αυτός Κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ στις 27 χώρες της Κοινότητας με άμεση υποχρέωση συμμόρφωσης και εφαρμογής του όχι μόνο από τις εθνικές κυβερνήσεις, οι οποίες και θα πρέπει να τον ενσωματώσουν στις νομοθεσίες τους, αλλά και προπαντός από τα αντίστοιχα εθνικά δικαστικά συστήματα (δικαστές και εισαγγελείς), για τα οποία αυτός ο Κανονισμός θα γίνει νόμος του κράτους.
Ο νέος Κανονισμός 2026 έχει ασφαλώς την δυνατότητα και την ισχύ ώστε να ξεπεραστούν οριστικά οι χρόνιες κρισιμότητες του Κανονισμού του Δουβλίνου, ανίκανο πλέον να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις των σημερινών λαθρομεταναστευτικών δεδομένων και εισβολέων.
Ευκαιρία λοιπόν δίδεται σε όλα τα κοινοτικά μέλη για μια νέα πολιτική γραμμή που πρέπει να διασαφηνίσει τα όρια της παρανομίας στην μετανάστευση – η οποία σήμερα μετεξελίχθηκε σε μια ολόκληρη ανθούσα βιομηχανία επιθετικής και επιβαλλόμενης μετακίνησης ανθρώπων! – και των εθνικών δυνατοτήτων για μια υποδοχή μέσα σε πλαίσια προπαντός νομικής σταθερότητας και ασφάλειας.
Το θέμα βεβαίως δεν αφορά μόνο τις αφίξεις λαθρομεταναστών από εδώ και πέρα και συναφών διακινητών, αλλά και όλες εκείνες τις «παρουσίες», ήδη επιτόπια «παγιωμένες», οι οποίες όμως δεν υποστηρίζονται από νόμιμα εργαλεία παραμονής, παραμένοντας σε κατάσταση ανεπίτρεπτης παρανομίας, δηλαδή άμεσου κινδύνου για τις εντόπιες κοινωνίες.
Άπλετα γνωρίζουμε χώρες και πόλεις όπου εκτεταμένα και δραματικά οι εντόπιες κοινωνίες έχουν υποστεί τεράστιες ζημιές καθίζησης και παραγκώνισης εξαιτίας επεκτατικών βιαιοτήτων και εγκλημάτων χιλιάδων παράνομων ξένων στοιχείων η δράση των οποίων είναι πλέον υποχρεωτικό να πάψει να υφίσταται.
Και γνωρίζουμε επίσης ότι, μεταξύ όλων των εθνοτήτων και θρησκευτικών πεποιθήσεων που συγκροτούν τις λαθρομεταναστευτικές μάζες, το αραβικό και μουσουλμανικό, μάλλον σκληρό ισλαμικό, στοιχείο είναι κατά πολύ, ποσοστιαία και πληθυσμιακά, το επικρατέστερο αλλά και πιο ενεργό ιδεολογικά.
Το παράδειγμα της Ιταλίας είναι άκρως χαρακτηριστικό και τραγικά άμεσο. Σε αυτά τα ασφυκτικά πλαίσια, η ύπαρξη εξτρεμιστικών ωθήσεων με ισλαμικό πρόσημο είναι περισσότερο από προφανής.
Στο ιταλικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Fuori dal Coro (Έξω από τη Χορωδία) του Mario Giordano, η επικρατούσα αντίληψη των λαθρομεταναστών σχετικά με την πολυδιαφημισμένη «ενσωμάτωση» για την οποία τόσο έντονα δρα η ιταλική Αριστερά, εμφανίστηκε σε όλη της την αλήθεια και επιβλητικότητα.
Και ποια ακριβώς είναι και τί σημαίνει, παρακαλώ;
Πολύ απλά, αλλά βάναυσα για τον τοπικό πληθυσμό, σημαίνει πως δεν είναι οι μουσουλμάνοι που πρέπει να αφομοιωθούν με τους αυτόχθονες, αλλά οι αυτόχθονες πρέπει να προσχωρήσουν στη κουλτούρα, παραδόσεις και νόμους των ισλαμιστών!!
Επομένως, όλοι αυτοί οι εισβολείς μουσουλμάνοι – προσοχή! το 96% αυτών είναι νέοι, άρα με προοπτική το άμεσο και μακρινό μέλλον!! – αυτόν αδιακρίτως τον σκοπό έχουν.
Πάλι στην Ιταλία, σε μια δημοσιογράφο του τηλεοπτικού καναλιού Rete 4 (του πρώην Berlusconi) ένας ξένος μουσουλμάνος «προσκεκλημένος» (ποιος ξέρει αν νόμιμος ή παράνομος!) δήλωσε δημόσια, χωρίς κανένα δισταγμό: «Η Sharia είναι νόμος. Κατάλαβες; Στην Ιταλία, ναι. Εμείς οι μουσουλμάνοι, θα γίνουμε όλο και περισσότεροι. Η Sharia έρχεται. Λόγος του Αλλάχ»
Και παρακάτω, ένας άλλος είπε πως θα ήταν ευτυχής αν μπορούσε να παντρευτεί 4 γυναίκες. Και διευκρίνισε: «Η γυναίκα είναι πάντα ένα σκαλοπάτι πιο κάτω. Είναι συνηθισμένη να την δέρνουν».
Και βέβαια το πιο άσχημο είναι πως αυτές οι «ιδέες» δεν είναι κάποιες περαστικές «γνώμες», απομονωμένες, αλλά ριζωμένες πεποιθήσεις στην ισλαμική νοοτροπία όλων αυτών των εκατοντάδων χιλιάδων νέων που έχουν εισβάλλει και εγκατασταθεί ή εισβάλλουν στις χώρες της ΕΕ, και ειδικά στην Ιταλία όπου έως το 2022, υπό την, εγκληματικά ανεκτική, διακυβέρνηση των αριστερών Democratici και 5Stelle, κατόρθωσαν να θέσουν υπό τον έλεγχο τους ολόκληρες συνοικίες σε δεκάδες μικρές και μεγάλες πόλεις, το ξερίζωμα των οποίων σήμερα εμφανίζεται ουκ ολίγο δύσκολο.
Η ελπίδα είναι πως με τον νέο Κανονισμό και την θέσπιση της γνωμοδότησης του Γενικού Δικηγόρου οι κυβερνήσεις οι αρχές θα μπορούν, με το καλό ή με το κακό, να βάλουν σε μια τάξη επιτέλους τον άναρχο ρου μιας ανεπίτρεπτης πια και ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης.
……………………………………………………………….