Τι είναι η πνευματική ασκητική…Οι άγιοι ήταν ολιγαρκείς και αυτάρκεις όχι μόνο στα υλικά αγαθά αλλά και στις πνευματικές δωρεές. Γι αυτό και αξιώθηκαν εν τέλει καταστάσεις..
Οι άγιοι δεν ήταν ασκητικοί μόνο ως προς τα υλικά αγαθά και τις ανέσεις.. ήταν πρωτίστως ή ανάλογα ασκητικοί και στα πνευματικά ήταν ολιγαρκείς και αυτάρκεις στα πνευματικά. Έτσι άντεξαν τη θεοεγκατάλειψη, την πνευματική έρημο και την πνευματική νύχτα επαγρυπνούντες..
Οι βίοι τους στέκονται κυρίως στις πνευματικές τους κορυφώσεις στο πνευματικό pic όμως αν ήταν πνευματικά άπληστοι πνευματικά βουλημικοί κι ανικανοποίητοι ή πνευματικά αδημονούντες δεν θα άντεχαν εφ΄όρου ζωής την ξενητεία τον αναχωρητισμό την έρημο το σπήλαιο..την απομόνωση την απομάκρυνση…την αποταγή..Θα τους κυρίευε η απόγνωση η ακηδία και η απελπισία..και θα εγκατέλειπαν τις θέσεις τους τα προκεχωρημένα πνευματικά χαρακώματα.. Κι αν αξιώθηκαν καταστάσεις της θείας χάριτος ήταν γιατί στην περίπτωση τους εφαρμόστηκε το ο πιστός εις τα ολίγα ” ἐπὶ ὀλίγα ἦς πιστός, ἐπὶ πολλῶν σε καταστήσω”·
Αυτό εννοούσε ο Άγιος Σιλουανός που επιγραμματικά το έδωσε όλο με το “Κράτα το νου σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι.”..Περιέγραψε την πνευματική ασκητική τη πνευματική λιτότητα την πνευματική αφυδάτωση… Η πνευματικη ζωή είναι κυρίως σκοτάδι είναι επίσης έρημος πνευματική είναι πνευματική ξηρασία ”εξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν”, «Ὅν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπί τάς πηγάς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός.»
Πνευματική ασκητική είναι η αντοχή στην κακουχία της θείας απουσίας, της έκθλιψης της θείας χάριτος…της πνευματικής νύκτας…της πνευματικής ερήμου…Αυτή είναι η έπαθλη δοκιμασία της πίστης..” μακάριοι οι μη ειδόντες και πιστέψαντες”..
Και αν αντέξεις τη πνευματική νύκτα όντως κατά παραχώρηση θεία μπορείς να βιώσεις κάποιες εκλάμψεις- έλλαμψη αλλά αυτή θα είναι περιστασιακή συγκριτικά με την κατάσταση υπομονής αναμονής. Όπως στο μεσονύκτι ελλάχιστα συγκριτικά με το σκότος είναι τα φωτεινά σημάδια. Γι αυτό αναφέρεται η διάκριση ως η ανώτερη αρετή..Η ασκητκή ζωή είναι πορεία στο σκοτάδι…..και διακριτικός είναι αυτός που μπορεί να ξεχωρίσει τα αμυδρά σημάδια..…Μέχρι και ο Άγ Συμεών ο Νέος Θεολόγος ο θεολόγος του Φωτός λέει πως δεν ξαναβίωσε ποτέ την αρχική χάρη και τις πρώτες εμπειρίες..Αναφέρει κι αυτός μια προοδευτική περιστολή…
Στεκόμαστε περισσότερο στις δωρεές και λιγότερο στον αγώνα και την αγωνία την εναγώνια πάλη της ασκητικής..στην υπερπροσπάθεια…στις στερήσεις όχι μόνο τις υλικές αλλά και τις πνευματικές..
Είναι πάντα αναγνωρίσιμη η θεία Χάρις;.
Αν πας μόνο με το μπούσουλα των βιβλίων μπορεί και να πεις ποτέ δεν βίωσα τίποτα. Γιατί η Χάρις είναι απειρότροπη ο Θεός πάντα εκπλήσσει αιφνιδιάζει είναι η Δύναμη της Μεταμόρφωσης.. Δεν είναι ταυτόσημη η ενέργεια.. γι αυτό κι αποκωδικοποίητος ο Θεός κι αταυτοποίητος κι ακατάρριπτος. Άλλωστε ως αύρα λεπτή επισκέφθηκε τον προφήτη..Αν δεν ήταν απλός στο πνεύμα και βαθύτατα πιστός και ανοιχτόκαρδος στο θείο θα μπορούσε να την παρακάμψει…
Η πνευατική αυτάρκεια κι ολιγάρκεια είναι η δηλωτική της πνευματικής πληρότητας..και όχι η θρησκευτική μεγαλομανία και αχορτασιά και ο πνευματικιόις ανταγωνισμός…
Η αντοχή στην απουσία του Θεού είναι πολλές φορές η απόδειξη της Παρουσίας Του… ”γιατί δρόμος χωρίς το Θεό δεν αντέχεται”…
–12/7 Του Αγίου Παισίου του Αγιορείτη του ασκητή κα Γέροντα..
dimpenews.com