Η ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΣΥΜΦΩΝΊΑ και το GASLIGHTING λειτουργούν μαζί σαν ένας αόρατος μηχανισμός εσωτερικής υποδούλωσης. Γιατί ο άνθρωπος δεν φυλακίζεται πλέον με αλυσίδες, φυλακίζεται μέσα στο σκοτάδι της αμφιβολίας…
Η πραγματική απελευθέρωση ξεκινά όταν ο άνθρωπος αποκτήσει ξανά αντίληψη, κριτική σκέψη και το θάρρος να εμπιστευτεί αυτό που βλέπει, αυτό που αισθάνεται και αυτό που γνωρίζει βαθιά μέσα του ως αλήθεια. Η πιο επικίνδυνη μορφή ελέγχου δεν είναι να σου απαγορεύσουν να μιλήσεις, είναι να σε κάνουν να φοβάσαι ακόμη και να σκέφτεσαι. Οι σύγχρονοι τύραννοι δεν επιδιώκουν μόνο την υπακοή και την υποταγή μας, επιδιώκουν κάτι βαθύτερο και πιο επικίνδυνο, να αποδυναμώσουν την κρίση, τη μνήμη και την αντίληψη των ανθρώπων, ώστε ο πολίτης να πάψει να αντιδρά, να πάψει να αμφισβητεί και τελικά να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα κάθε μορφή ελέγχου…
Γράφει ο Νικόλαος Παντελιός
Σε πρόσφατο άρθρο μου με τίτλο “Γνωστική Ασυμφωνία – Η σιωπηλή φυλακή των συνειδήσεων” ανέλυσα τον ψυχολογικό μηχανισμό μέσω του οποίου ο άνθρωπος βιώνει εσωτερική σύγκρουση όταν η πραγματικότητα συγκρούεται με τις πεποιθήσεις, τις συνήθειες ή τις αφηγήσεις που έχει αποδεχθεί.
Αυτή η εσωτερική αντίφαση δεν είναι απλά ένα ψυχολογικό φαινόμενο, αλλά είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομούνται σύγχρονοι μηχανισμοί χειραγώγησης.
Και ένας από τους πιο επικίνδυνους μηχανισμούς είναι το λεγόμενο GASLIGHTING η εσκεμμένη διαστρέβλωση της πραγματικότητας.
Ο όρος GASLIGHTING προέρχεται από το θεατρικό έργο του 1938 «Gas Light» (και τις γνωστές κινηματογραφικές μεταφορές του), όπου ένας σύζυγος χειραγωγεί ψυχολογικά τη γυναίκα του λέγοντάς της ότι τα φώτα του σπιτιού (που λειτουργούσαν με γκάζι) δεν χαμηλώνουν, ενώ στην πραγματικότητα το έκανε ο ίδιος για να την τρελάνει.
Τι ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΓΚΑΣΛΑΙΤΙΝΓΚ
Το gaslighting είναι μια μορφή ψυχολογικής χειραγώγησης κατά την οποία ο άνθρωπος οδηγείται σταδιακά να αμφισβητεί τη μνήμη, την κρίση και την ίδια του την αντίληψη.
Σε συνδυασμό με την χειραγώγηση, δεν προσπαθούν απλώς να σου πουν ψέματα, προσπαθούν να σε κάνουν να αμφιβάλλεις για όσα βλέπεις, για όσα αισθάνεσαι και τελικά για τον ίδιο σου τον εαυτό.
Και εδώ ακριβώς συνδέεται άμεσα με τη γνωστική ασυμφωνία, η Γνωστική Ασυμφωνία είναι η εσωτερική σύγκρουση.
Το gaslighting είναι η μέθοδος που τροφοδοτεί και εκμεταλλεύεται αυτή τη σύγκρουση. Ο άνθρωπος βλέπει κάτι ξεκάθαρα μπροστά του, βιώνει γεγονότα, αντιφάσεις και πραγματικότητες.
Όμως ταυτόχρονα δέχεται μια συνεχή πίεση να πιστέψει το αντίθετο. Έτσι δημιουργείται ένα ψυχολογικό ρήγμα.
Η λογική συγκρούεται με την επιβαλλόμενη αφήγηση, η εμπειρία συγκρούεται με την προπαγάνδα και η συνείδηση συγκρούεται με τον φόβο. Και τότε γεννιέται η γνωστική ασυμφωνία.
Ο άνθρωπος αρχίζει να αισθάνεται ψυχολογική πίεση, σύγχυση και αβεβαιότητα.
Και επειδή ο ανθρώπινος νους δυσκολεύεται να αντέξει τη διαρκή αντίφαση, αναζητά τρόπο να μειώσει αυτή την ένταση.
Εκεί ακριβώς παρεμβαίνει το gaslighting, ο χειριστής δεν προσπαθεί απαραίτητα να αποδείξει ότι έχει δίκιο, προσπαθεί όμως να εξαντλήσει ψυχολογικά το άτομο μέχρι να πάψει να εμπιστεύεται τον εαυτό του.
Έτσι ο άνθρωπος αρχίζει να σκέφτεται.
ellinikiafipnisis