Η νέα αμυντική νομοθεσία που προωθείται στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν δημιουργεί μια στρατιωτική συμμαχία τύπου ΝΑΤΟ ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και στο Ισραήλ. Ούτε οδηγεί σε κοινή διοίκηση, ενιαίο επιχειρησιακό σχεδιασμό ή συγχώνευση των δύο ενόπλων δυνάμεων.
Δημιουργεί, όμως, κάτι που σε βάθος χρόνου μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικό: ένα ολοκληρωμένο οικοσύστημα αμυντικής καινοτομίας, το οποίο θα συνδέει κυβερνήσεις, ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, βιομηχανίες, εργαστήρια και νεοφυείς επιχειρήσεις.
Σε ανάλυση που δημοσιεύεται στο ιστολόγιο των Times of Israel επισημαίνεται ότι η χώρα που μπορεί να αναδειχθεί στον μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο κερδισμένο αυτής της μεταβολής δεν είναι απαραίτητα οι Ηνωμένες Πολιτείες ή το Ισραήλ. Είναι η Ινδία, εφόσον το Νέο Δελχί κινηθεί γρήγορα και αποφασιστικά.
Η συγκεκριμένη ανάλυση αποτελεί συνεισφορά τρίτου αρθρογράφου στην ενότητα Blogs και εκφράζει τις εκτιμήσεις του συντάκτη, όχι την επίσημη θέση των Times of Israel.
Από την πώληση όπλων στην κοινή ανάπτυξη
Στο επίκεντρο βρίσκεται η αμερικανοϊσραηλινή Πρωτοβουλία Αμυντικής Τεχνολογικής Συνεργασίας, η οποία περιλαμβάνεται στην εκδοχή της Βουλής των Αντιπροσώπων για τον αμυντικό προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027.
Το νομοσχέδιο εγκρίθηκε στη Βουλή με οριακή πλειοψηφία 216 έναντι 212 ψήφων, αλλά εξακολουθεί να χρειάζεται την έγκριση της Γερουσίας προτού αποκτήσει ισχύ νόμου.
Η πρωτοβουλία σχεδιάζεται ως μόνιμο πλαίσιο συνεργασίας στις τεχνολογίες που αναμένεται να καθορίσουν το πεδίο μάχης των επόμενων δεκαετιών:
- Τεχνητή νοημοσύνη.
- Αυτόνομα συστήματα.
- Κυβερνοασφάλεια.
- Ηλεκτρονικός πόλεμος.
- Αντιπυραυλική άμυνα.
- Κβαντικοί υπολογιστές.
- Προηγμένη βιομηχανική παραγωγή.
- Όπλα κατευθυνόμενης ενέργειας.
- Αισθητήρες νέας γενιάς.
Το νέο μοντέλο δεν βασίζεται απλώς στην αγορά έτοιμων οπλικών συστημάτων από τη μία χώρα στην άλλη. Η επιδίωξη είναι η κοινή έρευνα, ανάπτυξη, παραγωγή, δοκιμή και επιχειρησιακή αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών.
Το Κογκρέσο προβλέπει περίπου 750 εκατ. δολάρια για το οικονομικό έτος 2027, με κονδύλια για την αντιπυραυλική άμυνα, τα αντι-drone συστήματα, τις τεχνολογίες εντοπισμού και αντιμετώπισης σηράγγων και άλλες αναδυόμενες αμυντικές δυνατότητες.
Πρόκειται για θεμελιώδη αλλαγή. Η ιστορική αμερικανοϊσραηλινή σχέση, η οποία για δεκαετίες βασιζόταν στη στρατιωτική βοήθεια και στις μεταβιβάσεις εξοπλισμού, μετακινείται πλέον προς τη μόνιμη βιομηχανική και τεχνολογική διασύνδεση.
Γιατί η Ουάσιγκτον αλλάζει στρατηγική
Η ανάλυση εντοπίζει τρεις βασικούς λόγους πίσω από τη μεταβολή.
Ο πρώτος είναι η επιχειρησιακή εμπειρία του Ισραήλ. Από τον Οκτώβριο του 2023, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις έχουν συγκεντρώσει εκτεταμένη γνώση στη χρήση αντιπυραυλικών συστημάτων, drones, τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό στόχων, ηλεκτρονικού πολέμου και ολοκληρωμένης αεράμυνας.
Ελάχιστοι στρατοί έχουν δοκιμάσει προηγμένες τεχνολογίες υπό τόσο παρατεταμένες και απαιτητικές πολεμικές συνθήκες. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αυτή η εμπειρία αποτελεί πολύτιμο εργαστήριο πραγματικού πολέμου.
Ο δεύτερος λόγος είναι ο τεχνολογικός ανταγωνισμός με την Κίνα. Η Ουάσιγκτον εκτιμά ολοένα και περισσότερο ότι η έκβαση των μελλοντικών συγκρούσεων δεν θα κριθεί μόνο από τον αριθμό των πλοίων, των αεροσκαφών ή των στρατιωτών, αλλά από την ταχύτητα ανάπτυξης και ενσωμάτωσης νέων τεχνολογιών.
Η ισραηλινή τεχνογνωσία συμπληρώνει τις αμερικανικές προτεραιότητες, ενισχύοντας τόσο τον σχεδιασμό για τον Ινδοειρηνικό όσο και την ευρύτερη αμυντική βιομηχανική βάση των ΗΠΑ.
Ο τρίτος λόγος είναι η πολιτική αντοχή τέτοιων συνεργασιών. Τα ετήσια πακέτα βοήθειας μπορούν να επηρεαστούν από πολιτικές αλλαγές και κυβερνητικές κρίσεις. Αντιθέτως, τα κοινά ερευνητικά προγράμματα, οι γραμμές παραγωγής, οι αλυσίδες εφοδιασμού και οι μόνιμες βιομηχανικές επενδύσεις δημιουργούν δεσμούς που δύσκολα ανατρέπονται.
Πού γίνεται η πραγματική «ενοποίηση»
Η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε στην υποτιθέμενη στρατιωτική ενοποίηση ΗΠΑ και Ισραήλ. Η ανάλυση ξεκαθαρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.
Οι δομές διοίκησης παραμένουν χωριστές. Οι πολιτικές αποφάσεις εξακολουθούν να λαμβάνονται ανεξάρτητα και ο επιχειρησιακός σχεδιασμός παραμένει υπό εθνικό έλεγχο.
Η πραγματική ενοποίηση πραγματοποιείται στα εργαστήρια, στα ερευνητικά κέντρα, στις πανεπιστημιακές σχολές, στις εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, στις γραμμές παραγωγής και στα οικοσυστήματα των startups.
Ακριβώς εκεί βρίσκεται και η σημασία της αλλαγής. Η στρατιωτική ισχύς εξαρτάται πλέον όλο και λιγότερο από το ποιος διαθέτει τα περισσότερα συμβατικά μέσα και περισσότερο από το ποιος μπορεί να αναπτύξει, να δοκιμάσει και να παράγει ταχύτερα την επόμενη τεχνολογική γενιά.
Η μεγάλη αντιπαράθεση μεταφέρεται από τον αριθμό των όπλων στην ταχύτητα της καινοτομίας.
Η Ινδία βρίσκεται ήδη στο κέντρο
Η Ινδία έχει εξελιχθεί αθόρυβα σε έναν από τους στενότερους αμυντικούς εταίρους του Ισραήλ. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες το Νέο Δελχί έχει αγοράσει ισραηλινό αμυντικό υλικό αξίας άνω των 10 δισ. δολαρίων.
Στις προμήθειες περιλαμβάνονται αεροσκάφη εναέριας έγκαιρης προειδοποίησης, πυραυλικά συστήματα Barak, προηγμένα δίκτυα ραντάρ, drones Heron, περιφερόμενα πυρομαχικά Harop και συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου.
Η στενότερη σύνδεση της ισραηλινής βιομηχανίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργεί ορισμένους κινδύνους για την Ινδία. Τεχνολογίες που θα αναπτύσσονται με αμερικανική πνευματική ιδιοκτησία μπορεί να υπόκεινται σε αυστηρότερους εξαγωγικούς περιορισμούς. Σε περίοδο κρίσης, η ισραηλινή παραγωγική δυνατότητα ενδέχεται επίσης να προσανατολίζεται περισσότερο προς τις ανάγκες των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων.
Αυτές οι ανησυχίες είναι υπαρκτές, αλλά αποτελούν μόνο τη μία πλευρά.
Η αυξημένη αμερικανική χρηματοδότηση, η πρόσβαση στα εργαστήρια των ΗΠΑ και η διεύρυνση της βιομηχανικής συνεργασίας αναμένεται να επιταχύνουν δραστικά την ισραηλινή καινοτομία. Το Ισραήλ θα μπορεί να αναπτύξει τεχνολογίες υψηλότερου επιπέδου από όσες θα μπορούσε να δημιουργήσει μόνο του.
Η Ινδία, μέσω των δικών της στρατηγικών σχέσεων με Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ, μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε μέρος αυτών των δυνατοτήτων.
iCET, INDUS-X και I4F: Το διπλό δίκτυο της Ινδίας
Το μεγάλο πλεονέκτημα του Νέου Δελχί είναι ότι δεν βρίσκεται εκτός του νέου συστήματος. Έχει ήδη δημιουργήσει τεχνολογικές γέφυρες και με τις δύο χώρες.
Η Πρωτοβουλία για τις Κρίσιμες και Αναδυόμενες Τεχνολογίες, γνωστή ως iCET, εγκαινιάστηκε το 2023 από τον Ινδό πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι και τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.
Το πλαίσιο περιλαμβάνει συνεργασία στην τεχνητή νοημοσύνη, στους ημιαγωγούς, στους κβαντικούς υπολογιστές, στις τηλεπικοινωνίες, στο Διάστημα και στην αμυντική καινοτομία.
Ακολούθησε η πρωτοβουλία INDUS-X, η οποία συνδέει startups, επενδυτές, αμυντικές επιχειρήσεις και κυβερνητικούς φορείς με στόχο την κοινή ανάπτυξη και συμπαραγωγή συστημάτων.
Παράλληλα, η Ινδία έχει ενισχύσει την τεχνολογική συνεργασία της με το Ισραήλ μέσω του Ινδοϊσραηλινού Ταμείου Βιομηχανικής Έρευνας, Ανάπτυξης και Τεχνολογικής Καινοτομίας, I4F. Οι σύμβουλοι Εθνικής Ασφαλείας των δύο χωρών έχουν επίσης ανοίξει πρόσθετα κανάλια συνεργασίας στις κρίσιμες και αναδυόμενες τεχνολογίες.
Ελάχιστες χώρες διαθέτουν ταυτόχρονα προηγμένες τεχνολογικές σχέσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ. Η Ινδία είναι μία από αυτές και αυτό της προσφέρει μια σπάνια γεωστρατηγική θέση.
Η νέα μάχη των οικοσυστημάτων
Η μεταβολή ξεπερνά την τριγωνική σχέση ΗΠΑ, Ισραήλ και Ινδίας. Οι μεγάλες δυνάμεις αντικαθιστούν σταδιακά τις κλασικές σχέσεις πωλητή και αγοραστή με ολοκληρωμένα δίκτυα καινοτομίας.
Κυβερνήσεις, ιδιωτικές βιομηχανίες, πανεπιστήμια, εργαστήρια, επενδυτικά κεφάλαια και νεοφυείς επιχειρήσεις εντάσσονται σε κοινά προγράμματα, δημιουργώντας τεχνολογικές αλυσίδες με μεγάλη πολιτική και στρατηγική αντοχή.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν ένα τέτοιο δίκτυο με το Ισραήλ και ταυτόχρονα αναπτύσσουν αντίστοιχο πλαίσιο με την Ινδία. Η Κίνα ακολουθεί παρόμοια στρατηγική μέσω της εκτεταμένης βιομηχανικής και αμυντικής συνεργασίας με το Πακιστάν.
Ο ανταγωνισμός δεν αφορά πλέον μόνο το ποιος κατασκευάζει τον καλύτερο πύραυλο, το αποτελεσματικότερο drone ή το ισχυρότερο ραντάρ. Αφορά το ποιος δημιουργεί το οικοσύστημα που θα παράγει διαρκώς την επόμενη γενιά αυτών των συστημάτων.
Από μεγάλος πελάτης σε αναντικατάστατο εταίρο
Η ιστορική ευκαιρία για την Ινδία ξεπερνά τις αμυντικές προμήθειες. Ινδικές επιχειρήσεις μπορούν να εξελιχθούν σε απαραίτητους συνεργάτες στον προγραμματισμό λογισμικού, στην προηγμένη παραγωγή, στην ολοκλήρωση συστημάτων, στη συντήρηση, στις δοκιμές και στη μαζική κατασκευή νέων αμυντικών τεχνολογιών.
Η μεγάλη δεξαμενή μηχανικών, η ταχύτατα αναπτυσσόμενη κοινότητα startups και οι βιομηχανικές φιλοδοξίες του Νέου Δελχί δημιουργούν τη βάση για έναν πολύ μεγαλύτερο ρόλο της Ινδίας στην παγκόσμια αμυντική οικονομία.
Το κρίσιμο στοίχημα είναι να πάψει να λειτουργεί μόνο ως ένας τεράστιος πελάτης οπλικών συστημάτων και να μετατραπεί σε αναντικατάστατο τεχνολογικό και παραγωγικό εταίρο.
Η νέα αμερικανική νομοθεσία δείχνει ότι η αμυντική στρατηγική αλλάζει μορφή. Οι χώρες που θα κυριαρχήσουν στη μελλοντική στρατιωτική ισχύ δεν θα είναι απλώς εκείνες που διαθέτουν τους μεγαλύτερους προϋπολογισμούς ή τα περισσότερα όπλα, αλλά εκείνες που θα ενώσουν αποτελεσματικότερα το κράτος, την επιστήμη, την ιδιωτική βιομηχανία και την προηγμένη παραγωγή.
Η Ινδία έχει ήδη εξασφαλίσει θέση σε αυτό το τραπέζι μέσω των σχέσεών της τόσο με τις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και με το Ισραήλ.
Εάν το Νέο Δελχί εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, το μεγαλύτερο μέρισμα από τη νέα αμερικανοϊσραηλινή αμυντική στρατηγική μπορεί τελικά να καταλήξει στην ίδια την Ινδία.