Του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου
Το AfD κέρδισε τις εκλογές στην Σαξωνία της Γερμανίας παίρνοντας 44% των ψήφων και ανοίγοντας τον δρόμο για την Καγκελλαρία όταν προκηρυχθόυν εκεί εκλογές. Ανησυχια μεγάλη επικρατεί στα συστημικά κόμματα της Ευρώπης από την εν λόγω εξέλιξη και αρχιζουν να φωνάζουν για τον κίνδυνο της ακροδεξιάς.
Το AfD έει γίνει ο εύκολος στόχος της ευρωπαικής πολιτικης ελίτ .Δεν χρειάζεται πλέον να απαντήσει στις θέσεις του.Αρκεί να πει «ακροδεξιό» και θεωρεί ότι καθάρισε.
Ας εξετάσουμε τις θέσεις του .
Το AfD λέει ότι η Γερμανία πρέπει να ελέγχει τα σύνορα της και να αντιμετωπίζει την παράνομη είσοδο.Το ίδιο υποστηρίζει η Ελλάδα και άλλα κράτη της Ε.Ενωσης.Δεν νομίζουμε ότι είναι εξτρεμιστικό να υποστηρίζει ένα κυρίαρχο κράτος ότι οι νόμοι του πρέπει να εφαρμόζονται.
Το ΑfD αμφισβητεί την ολ΄ένα μεγαλύτερη μεταφορά εξουσιών στις Βρυξέλλες και υπερασπίζεται την εθνική κυριαρχία.Η άποψη ότι οι Γερμανοί πρέπει να έχουν μεγαλύτερο λόγο για τις αποφάσεις που λαμβάνονται στη χώρα τους ,δεν είναι επίθεση κατά της δημοκρατίας .Είναι μια πολιτική θέση για τη σχέση εθνικού κράτους και Ευρωπαικής Ενωσης. Ο ευρωσκεπτικισμός δεν είμαι ακόμα συνώνυμο του φασισμού.
Στην οικονομία ζητά χαμηλότερους φόρους,φθηνότερη ενέργεια,ενίσχυση της γερμανικής παραγωγής και καλύτερη αγοραστική δύναμη για τους πολίτες .Μπορεί κάποιοι να διαφωνούν με αυτήν την οικονομική πολιτική η οποία όμως δεν είναι εξτρεμιστική αλλά αντιπροσωπεύει κλασσικές θέσεις της οικονομικής δεξιάς η του φιλελεύθερου συντηρητισμού.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση του απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία.Το AfD τάσσεται υπέρ μιας διπλωματικής λύσεως και κατά της περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης.Πολλόι μπορεί να διαφωνούν με αυτή την πολιτική επιλογή .Δέν μπορεί όμως να θεωρούν την αντίθεση στην αποστολή περισσοτέρων όπλων ως απόδειξη ακροδεξιάς ιδεολογίας.
Βεβαίως η κρiτική προς τo AfD δεν στερείται επιχειρήμάτων.Η Γερμανική Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος BfV έχει εκφράσει σοβαρές ανησυχίες για συγκεκριμένες τάσεις και για στελέχη του κόμματος..To οτι η BfV εχει χαρακτηρίσει το AfD ως ‘ύποπτη περίπτωση ακροδεξιού εξτρεμισμού δεν σημαίνει ότι ο χαρκτηρισμός είναι αντικειμενικά και οριστικά αποδεδειγμένος.Πρόκειται για αξιολόγηση μιας κρατικής υπηρεσίας η οποία δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο.Μάλιστa το AfD έχει προσφύγει κατά της συγκεκριμένης αξιολόγησηςΤα γερμανικά διοικητικά δικαστήρια έχουν κρίνει ότι η παρακολούθηση του AfD είναι νόμιμη αλλά αυτό είναι διαφορετικό από μια τελεσίδικη δικαστική απόφαση ότι το κόμμα είναι ακροδεξιά εξτρεμιστική οργάνωση.
Το κρίσιμο ερώτημα λοιπόν είναι συγκεκριμένο ποία ακριβώς πολιτική θέση του AfD παραβιάζει τις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας και του κράτους δικαίου.Αν η απάντηση περιορίζεται στην αυστηρη μεταναστευτικη πολιτική,στον ευρωσκεπτικισμό,στην εθνική κυριαρχία η στην αναζήτηση διπλωματικής λύσης στην Ουκρανία ,τότε ο χαρκτηρισμός «ακροδεξιο» δεν αποτελεί επαρκές επιχείρημα. Η δημοκρατική συζήτηση απαιτεί στοιχεία και επιχειρήματα και όχι πολιτικές ετικέτες.